Georganiseerd, gestructureerd, gepland, onder controle, Nederland.
Ongeorganiseerd, planloos, van uur tot uur, wat komt dat komt, Thailand.
Mijn horloge doe ik af voordat ik met mijn koffer naar het vliegveld trein, dat blijft in Nederland. In Thailand nemen we de dag zoals die zich aandient, en het uur zoals het gevuld wordt.
Dit gaat zeer zeker niet vanzelf, maar is een leerproces van jaren. Tenminste voor mij, en ik krijg het maar niet onder de knie!
Terug naar ons project, ons Thaise huis in aanbouw. We verwachten vandaag de aluminiummannetjes , en de deurenman, en ook de zwembadman zou ergens rond zwemmen. Helaas, de ijzeren mannetjes zijn er niet, evenmin komt de deurhanger, en de zwemmer baddert vast elders. Dat laatste hadden we op z’n Hollands ingecalculeerd, die andere twee niet. Een dag zoals vele hier. Oké morgen dan? Ook dan wordt er helaas geen ijzer met handen gebroken, niemand.
Het lijkt toch beter om anders te plannen hier! Vandaag maar eens geen huisplanning. Nieuwe missie: we gaan er op uit om ons bed te bestellen. We downloaden een fotootje hiervan en hop in de auto. Toch even snel langs het huis…oh…tuinman! Oké, we lopen de tuinplannen door dan maar. Hmm, samen nog niet zo goed kortgesloten. Het moet open en weids zijn, en daar een jungle zegt manlief, en colourful…ik krijg een hartverzakking. Nee, nee zeg ik, white, het moet white zijn, en geen jungle, nee strak, en dan natuurlijk wat kokosbomen en palmbomen, voor het paradijselijk gevoel hè! Weet je nog.. Wij steggelen samen door de tuin, de Thaise tuinman volgt met z’n mobieltje, en laat allerlei planten de revue passeren. Colourful en White..
So far, ons Thaise project.. We stappen weer in de auto en gaan op zoek naar dat bed. Bamboe willen we. Mooi toch! Onze aannemer is het helemaal oneens met onze keuze. Beesten, termieten, bamboe is not done! Wij zijn eigenwijs en horen de tips aan: het bamboe moet een week in water hebben gelegen, moet behandeld zijn voor beesten, en goed gelakt zijn. Wij hebben toch dat bord gezien langs de weg, bamboefactory, komt goed!
Een fabriek, die moet je toch kunnen vinden. Vier en dan nog iets erachter zegt het bord, 4 km? 400 meter? 4e afslag? We vragen de weg maar weer eens, engels wordt er niet gesproken, 4 mannen in een bamboehutje, die misschien! Bamboefactory? Vraagt mijn man. En laat een foto zien van ons gewenste bamboebed. Wat? Boomboom? No ! (Ach ja, Thailand..) Nee, geen boemboem, maar de fabriek voor bamboe!
Eindelijk gevonden! Een Thai leest de krant aan een ronde bamboetafel, op een bamboestoel, met een bamboekastje tegenover hem. De fabriek! De hele familie, die erbij woont, schrikt , oh jee, 2 farang, buitenlanders. Niemand spreekt engels.
Gelukkig een watertappunt voor het hele dorp op de hoek, waar net 2 jonge jongens water tappen. Ook die duiken eerst onder, maar eindelijk durft een van de twee te zeggen dat hij een beetje engels spreekt. We trekken hem mee in onze bamboebed onderhandeling!
Langzaam maar zeker wordt de fabriek gevuld met meer familieleden. Vast een familiebedrijf! Wij proberen weer duidelijk te maken wat we willen, wat gedeeltelijk lukt. Intussen kijken we van de kleine wormachtige gaatjes in de bamboe naar elkaar, en seinen we dat we beter kunnen gaan.
Lijken wel beestjes in te zitten, wat denk jij? Vriendelijk proberen we de onderhandeling tot een einde te breien. De directeur, inmiddels op z’n scooter gearriveerd staat al met z’n bestelboek in de aanslag. De watertappende jongeling zweet peentjes en is opgelucht om te vertalen dat we er nog over na willen denken. Zo te zien is de hele familie goed vermaakt geworden want wanneer we wegrijden zitten er zeker 20 mensen meer in de fabriek, en wordt er flink gelachen. De fabriek draait op volle toeren!
We sluiten dit planloze Thaise dagje samen grinnikend af met wat streetfood. Vandaag een kippetje uit een karretje, en slapen voorlopig nog maar in ons bamboeloze boemboem bed!
