Boedha blijft boeien..

Onze mijmeringen zijn grensoverschrijdend. Want hoe vaak gaan we dan naar Thailand en voor hoe lang? En wat zal ik iedereen nog meer missen, of wordt dat dan minder?? En ik moet toch wat doen hier, touroperator? Nursery? Schrijver? Kan ik dat wel, is het hier inspirerend of niet prikkelend genoeg? Herman koopt een pickup! En bedenkt dat we van hieruit Azië kunnen gaan verkennen, met een kleine 4-wheeldrive en hier de thuisbasis. We dromen, liggen wakker, we fantaseren, informeren, we twijfelen en weten het zeker! Dit wordt ons gezamelijke project, we gaan ervoor! Wat zullen ze thuis zeggen..
We gaan voor de laatste contractbespreking naar het mooie hotel waar de eigenaresse woont (en eigenaar van is). We zijn het erover eens, nog wat kleine aanpassingen en morgen de handtekening..
Laat in de avond, we hebben er al voorzichtig op geproost, een mail.
De laatste aanpassingen zijn klaar, echter de landoffice zegt dat buitenlanders geen huis mogen kopen, alleen leasen, of we dat ook goed vinden dan..
Huh? Nee dat willen we niet, maar alles was toch geregeld? Blijkbaar niet..Deceptie!
Totale verrassing! Dat hadden we niet zien aankomen! Apart..
En dan in een keer weer terug bij af, geen baan hier, geen Thaise les, geen auto, geen 2e huis in dit mooie land..
We moeten flink slikken, maar bedenken dat het wel een doel zal hebben. Dit leerproces.
We gaan nog even langs boeddha, duiken dan met een kokosnoot maar in onze voorlopig laatste zonsondergang hier, en eten hier het laatste avondmaal.
The end.

last sunset

the end..

Posted from WordPress for BlackBerry

wat een mooie straatnaam!

Om ons verblijf hier nog meer te veraangenamen, wordt de omgeving al harleyend flink verkend. Onze mijmeringen dragen ons ver, en verder. Overwegingen om voor lange termijn hier te huren laten ons vele kamers van binnen zien. Maar allemaal zo klein, zucht..
Totdat we, door een doorgewinterd Duits echtpaar hun ‘ huis’ mogen zien! Wow! Dat willen wij ook! Zij huren van een Thais stel, maar aan de overkant staat een soortgelijke woning te koop..te koop..
Wij wagen een blik en worden later royaal rondgeleid door Tony. Ladyboy.
Ah..Herman dit is het! Geweldig! Veilig, groot, tuintje, extra slaapkamer, keuken, hartstikke nieuw, tussen Thaise mensen, achter uitzicht op een bos, dichtbij de zee en ook dichtbij de 7/11!! Wat komt er op ons pad! Het moet zo zijn! We gaan er elke dag naar toe, nemen alle maten op, kijken op Thaise interieur websites, hebben gesprekken met de verkoper, en nog meer gesprekken. We downloaden voorbeeldcontracten, verdiepen ons in de Thaise wetgeving, we kijken naar fietsen (moeten wel beweging hebben!), scooters, keukens, strandbarretjes in de omgeving, en praten dagelijks de vorderingen door met de eigenaar. Wat zijn de lange termijn plannen hier met de omgeving? We worden helemaal gerustgesteld door Tony, daar is een school, daar een tempel en lubbelees, so don’t worry! Lubbelees? Lubbelees? Herman wat zegt hij? Nog een keer vragen, ja echt het blijft bij lubbelees..
En plotseling de ingeving! Oh, lubbelees! Rubbertrees! Lubbelees!

op de achtergrond de lubbelees!

Posted from WordPress for BlackBerry

natuurlijk hapje..

We noemen het gemakshalve Krabi maar het strand ligt ongeveer 25 km. voor de stad.
De golden beach wordt Aonàng strand genoemd. Wij begrijpen niet waarom, of het moet zijn om de olie die er op het strand ligt! Het is een af en aan varen van speed- en longtailboten naar allerlei eilandjes in de buurt, wat zijn sporen achter laat. Een gedeelte van de afval ligt bij laagtij als een zwarte band op het strand.
Het krioelt hier van de toeristen. Fransen, Scandinaviërs maar vooral veel Russen.
De Thaise bevolking doet hier hetgeen ze heel goed kunnen, gedienstig zijn.. Wij vinden het een tweede Benidorm, maar dan iets verder weg. Straten vol resorts, massa souveniersstands, massagetenten op het strand wel 30 achterelkaar en in elke tent kunnen minstens 10 mensen gemasseerd worden. Barretjes, strandstoelen en aan het einde van het strand wachten de aapjes in hun ‘natuurlijke’ omgeving!
Wat is het hier veranderd in 5 jaar tijd! Groot, groter, grootst, veel, meer en nog meer..
Afgescheiden door een rots ligt 300 meter verder Noppharatthara beach. Ongeveer 3 km. lang en ongerept. Het nationaal park ligt er midden in en verhuurt mooie bungalows, waarvan eentje voor ons. De Thaise bevolking komt hier zelf relaxen, zitten op een matje op het strand, halen het eten bij lokale tentjes aan de overkant en picknicken in de schaduw van de bomen.
Nóg ongerept, maar de resorts poppen hier ook al omhoog, dus lang zal het zo jammegenoeg niet blijven.

taxi’s brengen je naar de belangrijkste bezienswaardigheden!

het national park

en de zon gaat langzaam onder..

Posted from WordPress for BlackBerry

Onze eilandentoer is van korte duur! Eiland hoppen! Letterlijk.
Onze scooter maakt wat zeemijlen!
Bij aankomst blijkt dat de modderige, rommelige en vieze pier geen goede binnenkomer is voor ons. De eerste indruk is vastgelegd en verankerd….
Omdat we pas om 3 uur op het eiland aankomen hebben we het resort vooraf geboekt, helaas, weinig smaakvol, weinig gastvrij wel efficiënt. Dan dat maar.
We besluiten meteen een eilandenverkentocht in te lassen. We starten onze Harley en ride along..
De tour gaat langs stranden met erg laag tij, en langzaam aflopend water, het ziet er rotsig, groenig en glibberig uit, met overal zandbanken.
We nemen een bumpy crossroad die alle kunsten van de chauffeur en de Harley vereist, de bijrijdster dankt het 1 euro kont-kussen!
Er zit 1 dorpje op het eiland wat dan ook ovespoeld is met souveniersshops en de daarbij horende toeristen. Wij kopen een flesje lokale rum, sang som, in dit moslimgebied om ons verdriet te verdrinken en eindigen onze tour. Terug op honk. Hmmm, wat denk jij, zullen we morgen verder gaan? Heb je Koh Yao Nai gezien op de kaart, het zuidelijke eilandje, dat heeft helemaal geen strand..
Ik zeg Krabi, oké, morgen 9.30 vertrek!
Einde eilandentour!!

het boottochtje was erg mooi! Hier een moslimvissersdorpje op het water.

Daar gaat onze ‘ Harley ‘ weer..

Posted from WordPress for BlackBerry

De kids zijn weer veilig thuis, ons guesthouse wordt momenteel overspoeld met Denen, tijd voor een uitstapje. We slaan de Lonely Planet erop na en besluiten een eilandentour te gaan maken. Op scooterafstand met een extra kont-kussen dalen we 60 km. af. Onderweg móeten we een noedelstop maken, familie runt, dwz. ma delegeert, dochter doet de soep, pa hangt onderuit voor de TV. Hierdoor missen we helaas wel onze boot. Niet getreurd dan morgen maar en nu op zoek naar een kamer voor 1 nacht in Phang Nga. We scooteren van hotel naar bungalow, naar guesthouse. We kiezen voor een familie guesthouse. Met nu nog een paar generaties meer! Oma (98) ligt , helemaal scheef en krom, op de bank bloemetjes te vouwen, mama runt de tours, dochter doet het guesthouse, kleindochter staat achter de bar, achterkleindochter serveert de koffie. ( Ps. waar zijn de mannen..??)
We betalen 650 baht, (17 euro) met wifi, airco en warme regendouche! Joepie! En slenteren daarna door de stad. We vinden het hier redelijk schoon, modern en Thais. Apart. We lopen van 7/11 naar 7/11 en komen langs veel lokale eettentjes maar zien ook een KFC. en een grote moderne supermarkt met filterkoffie! De eerste keer!
We genieten van het lokale vervoer, de lokale bevolking geniet van ons ( ook altijd leuk) en kunnen weer de sticky rice met mango niet weerstaan…

schoolbus

Hmmmm!

met oma van 98, ik zit op een stoel en zij staat, bijna dubbel zo oud en de helft kleiner..

We vieren oudjaar ‘thuis’ op z’n Thais, met alle kids erbij, echt een feestje! De party begint hier al vroeg, om 18.30 worden we door de ereboog binnengehaald en krijgen we een zelfgemaakte bloemenketting om. Foto:

De tafels zijn mooi gedekt, de band heeft al geoefend, ( die zien er trouwens zonder make-up gewoon uit als de 7/11 kassa meisjes..) en het heerlijke eten staat klaar.

Annabella vindt de band fantastisch, klapt in haar handjes en danst fanatiek met draaiende handjes mee.

Toch best moeilijk, die kromme vingers!!

Eigenlijk gaat het verder op z’n Thais net als thuis, drankje, hapje, wat vermaak, kletsen, nog meer drankjes, en nog meer kletsen. Alleen zitten we hier buiten, zweten en plakken we na een rondje vreemd Thais dansen, drinken liters water (erbij), kletsen dan weer Duits, dan weer Engels, dan weer fijn Hollands! We kijken naar het vuurwerk wat ook hier te vroeg begint, en genieten van de honderden wensballonnen in de lucht.

We knallen om 0.00 uur een fles fake-sjampeen open, omarmen our loved-ones, hebben (wederom) een hoop goeie voornemens, maar zijn vooral blij dat we dit samen met ons gezinnetje, gezond hier mogen vieren, we voelen ons rijk!

onze oranje gezinswensballon

We wensen iedereen een evenzo fijn, rijk gevoel voor 2014!

Na de vleesetende plant overleving, en het echte Tarzan en Jane gevoel, worden we misschien enigszins overmoedig, en gaan voor meer! D.w.z. het meer, nl. Chiew Lan Lake, het immense meer wat ligt in Khao Sok park. Voor de echte junglelaars onder ons kan men een tour boeken hier naar toe en daarbij een overnachting op het meer! Doen we!
We touren met gids en mede junglegangers eerst in een modern busje, daarna met een longtailboot naar ons huisje op het meer…

Wat er van afstand nog redelijk uitziet..

Hmm, hier liggen weer wat uitdagingen..

Niet geklaagd, echte junglehikers gaan ervoor! Dus na een afkoeling in ons grote zwembad, (iieeekkk.. overal rare vissen, ze bijten toch niet??), onze volgende wandeling in de ons inmiddels bekende jungle!
We ontdekken allerlei spinnen (WOW??) en raften nog naar een indrukwekkende grot (met vleermuizen..), waarna we ‘voldaan’ teruglopen, een echte Tarzan en Jane dag!

We slapen vreselijk, horen weer van alles, knagende beestjes (muizen?, ratten?, bevers?) en kunnen ’s nachts de route in het donker (geen stroom!) naar de WC (300 meter over de loopplank) niet vinden..
Hebben ’s morgens overal pijn, en zijn opgelucht dat we hier maar 1 nachtje zijn! Onze ochtendsafari, per bootje (heerlijk, worden onze spieren en voetjes gespaard!) overtreft echter alles, we zien allerlei verschillende aapjes die van tak naar tak springen, verschillende vogels, en het meer is wonderbaarlijk mooi in de ochtend!

Rond 15 uur zijn we, na bootje, busje weer terug op honk, besluiten de jungle voor gezien te houden (!!) en scooteren (das pas echt fijn!!) monter richting een redelijk onbewoond eiland!
Alweer een survival afgevinkt!

Het verandert weinig in ‘ons’ Thailand, de zee ruist flink, de zon schijnt fel en soms valt er ineens een gigantische regenbui.

Het kippenvrouwtje komt nog op dezelfde tijd op dezelfde plek, het ijscodametje speelt nog hetzelfde deuntje (daar moet je toch gek van worden, datzelfde geluid dag in dag uit in je oren!).

Op de markt verkopen ze nog heerlijke ananas,

grote garnalen, nep-havaianas, fake-raybans, loempiaatjes, en dezelfde korte broeken.

Op het strand nog steeds massages, gratis bedjes om te zonnen, lemonjuice, singhaatjes, en sjaaltjes.

Langs de weg de kraampjes met noedelsoep, papayasalade, en ondefinieerbare waar.

Weinig innovatie hier zeggen we tegen elkaar, dit doet de prijzen dan wel weer goed, een kippenboutje 20 baht, magnum voor 40, verse hele ananas (schoongemaakt!), 30 baht.

De nep-havaianas 199, evenals de fake-rayban, het singhaatje gaat wel met het seizoen omhoog en kost nu rond de 100 baht, de lemonjuice is niet seizoensgebonden en kost altijd 60, de noedelsoep 30 en de papayasalade hetzelfde.

Onze massages, hmmm, die zijn iets gestegen, van 250 naar 300 baht voor een uur, gelukkig doet de euro het goed en kost het in verhouding dan toch nog hetzelfde als een jaar geleden!

Eindelijk een goed euro gevoel!! Daar moeten we dan wel een eindje voor reizen!

                                     noedelsoepje voor 66 cent?

De voordeur is weer achter ons dichtgetrokken, verwarming laag, het water afgesloten. We zitten in de trein zonder geprinte tickets, de vrouwelijke conducteur legt ons uit dat dit toch echt niet kan..wij leggen uit dat onze printer dienst weigerde, het wordt oogluikend toegestaan.We voelen ons klein worden..Tijdens ons sprintje naar de trein ( waar we de kinderen altijd op aanspreken, ga toch wat vroeger.. ) met 2 belachelijk zware koffers, kwamen we erachter dat we maar 1 mobiele telefoon bij hadden. De ander ligt nog thuis aan de oplader. Altijd handig..Maar 1 telefoon, zucht..
Op tijd op schiphol, waar we ons verheugen op de lounge..echter ook hier begint de aftakeling, we mogen er niet in, want we vliegen ( goedkoop!) met de concurrent. Dan maar met een krentenbolletje en mandarijntjes  van thuis op een bankje wachten,tussen alle andere “gewone” mensen..
We vliegen overdag, slapen niet maar kijken naar filmpjes, lezen wat en zien de zonsondergang.

Wanneer we 22 uur later de douane in Thailand passeren blijkt dat ze hier toch anders tellen dan bij ons, ons visum is een dagje te kort geldig. Hmm, nog even oplossen hier..

Thuptong haalt ons met open armen binnen, we doen even een dutje, ontdekken dat we de wifi versterker ook zijn vergeten
( hoe komen we de komende 2 maander door!! ) en offeren ons dan maar op aan ons eerste portie garnalen!!

De wereldreizigers zijn er weer!!

,

Posted from WordPress for BlackBerry