De voordeur is weer achter ons dichtgetrokken, verwarming laag, het water afgesloten. We zitten in de trein zonder geprinte tickets, de vrouwelijke conducteur legt ons uit dat dit toch echt niet kan..wij leggen uit dat onze printer dienst weigerde, het wordt oogluikend toegestaan.We voelen ons klein worden..Tijdens ons sprintje naar de trein ( waar we de kinderen altijd op aanspreken, ga toch wat vroeger.. ) met 2 belachelijk zware koffers, kwamen we erachter dat we maar 1 mobiele telefoon bij hadden. De ander ligt nog thuis aan de oplader. Altijd handig..Maar 1 telefoon, zucht..
Op tijd op schiphol, waar we ons verheugen op de lounge..echter ook hier begint de aftakeling, we mogen er niet in, want we vliegen ( goedkoop!) met de concurrent. Dan maar met een krentenbolletje en mandarijntjes  van thuis op een bankje wachten,tussen alle andere “gewone” mensen..
We vliegen overdag, slapen niet maar kijken naar filmpjes, lezen wat en zien de zonsondergang.

Wanneer we 22 uur later de douane in Thailand passeren blijkt dat ze hier toch anders tellen dan bij ons, ons visum is een dagje te kort geldig. Hmm, nog even oplossen hier..

Thuptong haalt ons met open armen binnen, we doen even een dutje, ontdekken dat we de wifi versterker ook zijn vergeten
( hoe komen we de komende 2 maander door!! ) en offeren ons dan maar op aan ons eerste portie garnalen!!

De wereldreizigers zijn er weer!!

,

Posted from WordPress for BlackBerry