Maandag moesten we voor een visarun naar Ranong. Vanuit Thailand per boot even op en neer naar Myanmar, stempelen en je jaarvisum is weer voor 3 maanden verlengd.
We schrokken toen we de boot op moesten, het water was wild, en het instappen ging moeizaam door het heftig op en neer gaan van de kleine boot. Held als ik ben, deed ik een schietgebedje voor een veilige overtocht. Dit is gelukt, de boot terug echter ging pas enkele uren later omdat het niet veilig was. Met een catamaran werd de terugtocht gedaan. Het was een aparte ervaring, maar er ging geen belletje rinkelen.
Mijn weerapp gaf die dag een temperatuur aan van 18 graden in Bangkok, foute informatie was mijn eerste gedachte. Mijn moeder zei me, via Skype, dat ze had gezien dat het zo koud was in Thailand. ‘Abuis mama’, zei ik.
Echter, na om ons heen geïnformeerd te hebben, blijkt er een enorm koudefront over Thailand te trekken, wat zorgt voor deze extreme temperaturen. Dus toch waar, en heel bijzonder voor dit land.
In het noorden van Thailand, omgeving Changmai, zijn temperaturen van 6 graden gemeld. Dit is 10 graden lager dan de gemiddelde temperatuur daar in deze tijd. Een Thaise kenis meldt dat scholen hier gesloten zijn ivm deze kou. Haar kinderen blijven thuis nu.
Deze koudegolf heeft inmiddels zelfs al voor meerdere doden gezorgd in Thailand, vermoedelijk door onderkoeling. Er wordt verzocht om extra dekens af te staan voor mensen die in deze gebieden in de bergen wonen.
Het zuiden van het land wordt door dit hogedrukgebied echter geteisterd door overstromingen en stormen. Hier zijn meer dan 3000 gezinnen door het noodweer getroffen.
In Khao Lak blijven we gespaard, hier hebben we last van rukwinden, bewolking, en is de temperatuur wat lager dan normaal. Desalniettemin reikt het kwik hier overdag nog steeds tot 30 graden celsius en ’s nachts is het wat aangenamer met 22 graden.
Met zijn uitgestrektheid blijven de extremen in dit land toch bijzonder.
