Herrie in de Camper

Thailand rouwt om overleden koning

Het Vegetarian Festival is net voorbij als ons het bericht bereikt dat de Thaise koning, koning Bhumibol is overleden.

14.10.2016 | 18:42 uur | José Sleegers

Van feest naar rouw, van wit naar zwart.

70 JAAR KONINGSCHAP
Wij zijn net terug in Nederland als dit gebeurt. Koning Bhumibol, Rama IX, lag al jaren in Bangkok in het ziekenhuis, en al vaker zijn er kritieke momenten geweest. Nu is hij op 88-jarige leeftijd overleden, na een koningschap van 70 jaar. Extreem lang, het langste ter wereld zelfs.

DIEPE ROUW
Thailand is in diepe rouw, deze rouwperiode zal een jaar duren. Hoe dit er precies uit gaat zien, is nog niet bekend. Men spreekt over minder feestdagen, een andere invulling hieraan, minder uitbundige zaken, minder muziek in het uitgaansleven. We wachten af, vaak verandert dit met de dag en per gebied.

VERERING
Wie ooit in Thailand is geweest, weet dat er overal foto’s hangen van de koning en zijn vrouw, op straten, in eettentjes, bij mensen thuis. Overal kom je foto’s van hem tegen in alle hoedanigheden. De koning wandelend, lezend, fotograferend, met saxofoon, met hond, met echtgenote.
Ik ben nog nooit ergens geweest waar een koning zo vereerd wordt en waar zoveel respect is voor het koningshuis. Oprecht verdriet is er nu dan ook in Thailand.

FACEBOOK KLEURT ZWART
Een vriend van me geeft les in Bangkok en vertelde dat zijn halve klas in tranen uitbarstte bij het verdrietige nieuws. De beelden die we zien op tv, zijn ook van intens verdrietige mensen. Mijn Thaise vrienden op Facebook hebben hun profielfoto aangepast in een zwart vierkant.

PROJECTEN
Koning Bhumibol heeft veel gedaan voor zijn volk, met name voor arme boeren en bergvolkeren heeft hij projecten gestart om hen te helpen. Zo wordt bijvoorbeeld het kopen van een waterbuffel gesubsidieerd.

MAJESTEITSSCHENNIS
Fikse straffen staan er op majesteitsschennis, zoals het kapot scheuren van Thais geld met de beeltenis van de koning, beledigende uitspraken doen naar het hof en het op YouTube zetten van ongepaste filmpjes. YouTube is in Thailand zelfs vijf maanden geblokkeerd geweest na een overtreding van deze regels.

RESPECT
Ik ben er verder niet voor om reistips te geven, maar zou wel zeggen: wees als toerist respectvol voor de gebruiken en gewoontes, altijd, maar vooral nu in Thailand. Geniet van dit mooie land en toon extra respect voor de Thaise bevolking en hun verdriet voor hun koning.

Wij leven mee.

NIEUWS | WERELDWIJVEN | LIFESTYLE | JOSé SLEEGERS | BUITENLAND

Bron: LINDAnieuws | Foto: ANP

Klimmen op een ladder van scheermesjes: het is feest in Thailand

Voor Wereldwijf José is het iedere dag een feestje om wakker te worden in ‘haar’ Thailand. Maar vandaag is het écht feest: het Vegetarian Festival wordt gevierd.

12.10.2016 | 10:05 uur | José Sleegers

En dat houdt in dat er vuurwerk knalt, iedereen gekleed is in het wit en er nogal bizarre taferelen plaatsvinden.

HELE HAPPENING
Dit van origine Chinese festival is een ware happening en duurt maar liefst tien dagen. Uiteraard heeft het alles te maken met het stemmig maken van de goden. Gezondheid, lichamelijk en geestelijk; daar wordt voor gebeden. Voor complete reinheid wordt tien dagen uitsluitend vegetarisch gegeten, witte kleding gedragen, geen alcohol gedronken en sex is verboden. En heel apart, huishoudelijke attributen mogen niet aangeraakt worden door mensen die niet meedoen in de processies.

HUISHOUDGODEN
Het feest begint met het overeind brengen van ‘de lantaarnpaal’. Deze paal is minstens tien meter hoog en wanneer hij overeind staat, gelooft men dat Shiva, de Hindoe God, spirituele krachten brengt. In de dagen die volgen worden de huishoudgoden naar de Chinese tempels gebracht om hun jaarlijkse spirituele boost te krijgen die nu in deze tempels rondwaart.

EVEN IN TRANCE ZIJN
Lange processies, veel vuurwerk, en de goden gunstig stemmen met indrukwekkende acts: that’s the spirit. Op de processieauto’s zien we knikkebollende, met de ogen rollende vrouwen of mannen in trance. Ze stoppen bij bedrijfjes die allemaal een klein tafeltje hebben gemaakt voor hun zaak, met offers: fruit, groenten, drankjes, bloemen, wierook. Het vuurwerk knalt voortdurend en de knikkebollende in trance zijnde gaan van de een naar de ander. Daarbij wordt achter hen een klein tempeltje meegedragen en van links naar rechts gezwenkt door mannen in het wit.

ZWAARD DOOR JE WANG
De acts vinden plaats in de Chinese tempels of bij de processies. Er wordt op kolen gelopen, op een ladder van scheermesjes geklommen en in lichamen ‘gepierced’ met huishoudvoorwerpen. We praten nu niet over een neustheelepeltje, maar over hele messen en zwaarden die door een wang gestoken worden. Degene die deze zelfmutilaties toepassen worden gezien als afgevaardigden van de goden en worden door hen beschermd, zodat de verwondingen meevallen. Een medische ploeg ontbreekt echter niet. Gelukkig! Bloederig is het namelijk wel hier en daar…

SPEERPIERCING
De afsluiting was gisteren en een staartje daarvan mochten we zien toen we door Old Takuapa scooterden: lange processies, oorverdovend vuurwerk en indrukwekkende zelfmutilaties. Speren van bijna een meter lang die van de ene wang naar de andere gestoken zijn. Au!

BROODJE BAKKEN VOOR DE GODEN
Maar hier pijnloos vuurwerk, ons Thaise huis, wat bijna drie jaar geleden begon als een droom, is inmiddels verwezenlijkt. Het is klaar en overweldigend mooi!! Onze huishoudgoden kunnen komen, meer dan welkom. Ik zal er een broodje voor bakken!

NIEUWS | WERELDWIJVEN | LIFESTYLE | JOSé SLEEGERS

Bron: LINDAnieuws | Foto: José

Van Nederland naar Thailand: een wereld van verschil

WERELDWIJVEN | JOSé SLEEGERS

In Thailand nemen we de dag zoals die zich aandient en het uur zoals het gevuld wordt. Ik doe mijn horloge daarom af op het moment dat ik met mijn koffer naar Schiphol afreis. Maar aan deze ‘andere’ levensstijl moest ik jarenlang wennen.

25.07.2016 | 15:00 uur | José Sleegers

En ik krijg het maar niet onder de knie.

GEEN IJZER MET HANDEN BREKEN
Terug naar ons project, ons Thaise huis in aanbouw. We denken dat vandaag de aluminiummannetjes komen, en de deurenman, en ook de zwembadjongen zou ergens rond zwemmen. Helaas, de ijzeren mannetjes zijn er niet, evenmin komt de deurhanger, en de zwemmer baddert vast elders. Dat laatste hadden we op z’n Hollands ingecalculeerd, die andere twee niet. Een dag zoals vele hier. Oké morgen dan! Ook dan wordt er helaas geen ijzer met handen gebroken, niemand.

AANPASSEN AAN THAILAND, PLANLOOS?
Proberen we dat maar eens, we gaan er op uit om ons bed te bestellen. We downloaden er een fotootje van en stappen in de auto. Nog even langs het huis…oh…tuinman! Oké…we lopen de tuinplannen door dan maar. Hmm, samen nog niet zo goed kortgesloten. Het moet open en weids zijn, en daar een jungle zegt manlief, en colourful…ik krijg een hartverzakking. Nee, nee zeg ik, white, het moet white zijn, en geen jungle, nee strak, en dan natuurlijk wat kokosbomen en palmbomen, voor het paradijselijk gevoel hè! Weet je nog.. Wij steggelen samen door de tuin, de Thaise tuinman volgt met z’n mobieltje, en laat allerlei planten de revue passeren. Colourful en White..

BAMBOEBED
We gaan weer verder, op zoek naar dat bed. Bamboe willen we. Mooi toch! Onze aannemer is het helemaal oneens met onze keuze. Beesten, termieten, bamboe is not done! Wij zijn eigenwijs en horen de tips aan: het bamboe moet een week in water hebben gelegen, moet behandeld zijn voor beesten, en goed gelakt zijn. Wij hebben toch dat bord gezien langs de weg, bamboefactory, komt goed!

BOEMBOEM?
Een fabriek, die moet je toch kunnen vinden. Vier en dan nog iets erachter zegt het bord, 4 km? 400 meter? 4e afslag?
We vragen de weg maar weer eens, engels wordt er niet gesproken, 4 mannen in een bamboehutje, die misschien! Bamboefactory? Vraagt mijn man. En laat de foto zien van ons gewenste bamboebed. Wat? Boomboom? No ! (Ach ja, Thailand..) Nee, geen boemboem, maar de fabriek voor bamboe!

DE FABRIEK
Eindelijk gevonden, de fabriek. Een Thai leest de krant aan een ronde bamboetafel, op een bamboestoel, met een bamboekastje tegenover hem. De fabriek! De hele familie, die erbij woont, schrikt , oh jee, 2 farang, buitenlanders. Niemand spreekt engels.
Ons geluk, een watertappunt voor het hele dorp op de hoek. Hier tappen net 2 jonge jongens water. Ook die duiken eerst onder, maar eindelijk durft een van de twee te zeggen dat hij een beetje engels spreekt. We nemen hem mee in onze bamboebed onderhandeling!

FAMILIEBEDRIJF
Langzaam maar zeker komen er uit alle hoeken en gaten steeds meer familieleden bij, het is een interessante fabriek. Vast een familiebedrijf! Wij proberen weer duidelijk te maken wat we willen, wat gedeeltelijk lukt. Intussen kijken we van de kleine wormachtige gaatjes in de bamboe naar elkaar, en seinen we dat we beter kunnen gaan.

BEESTJES
Lijken wel beestjes in te zitten, wat denk jij? Vriendelijk proberen we de onderhandeling tot een einde te breien. De directeur, inmiddels op z’n scooter gearriveerd, staat al met z’n bestelboek in de aanslag. De watertappende jongeling zweet peentjes en is opgelucht om te vertalen dat we er nog over na willen denken. Zo te zien is de hele familie goed vermaakt geworden want wanneer we wegrijden zitten er zeker 20 mensen meer in de fabriek, en wordt er flink gelachen. De fabriek draait op volle toeren!

STREETFOOD
We sluiten dit planloze dagje samen ook grinnikend af met heerlijk Thais streetfood. Vandaag een kippetje uit een karretje! Voorlopig slapen we nog maar in ons bamboeloze boemboem bed.

Ons Thaise huis is bijna af, mij kun je opvegen

Na de geslaagde invoer van mijn broodbakmachine, rijst het brood inmiddels al een tijdje in dit broodloze Thaise rijstland. Wat ook langzaam verrijst, is ons huis.

15.06.2016 | 17:51 uur | José Sleegers

Alleen ik zak langzaam in, als een cake die te vroeg uit de oven komt.

TWEEDE HUIS
Ik weet dat ik niet mag zeuren, want wat een luxe om een second home te kunnen bouwen in Thailand. Maar ook al besteden we veel uit, bouwen kost energie. Inmiddels ben ik flink wat bouwervaring rijker. Het eerste huis, waar ik aan begon als energieke, fanatieke twintiger, helemaal zelf verbouwd. Helaas dat project pas ver in mijn dertigste levensjaar beëindigd. Het eindresultaat: huis in de verkoop, relatie erachteraan.

BOUWUITPUTTING SLAAT TOE
Het tweede huis heb ik als ietwat gesloopte veertiger met wat spaarcentjes (dankzij dat eerste huis) grotendeels laten verbouwen, maar voor de kleinere klusjes had ik zelf nog genoeg veerkracht. Later volgde huis nummer drie, de 50 is inmiddels in zicht: een grote verbouwing, maar heerlijk leunend op manlief en een geweldige aannemer. Dat voelt goed, de dreigende bouwuitputting is nauwelijks voelbaar. Het vierde huis, ons ‘second home‘, onze Thaise droom, daarvan komt nu toch ook dat einde in zicht.

‘NO HAVE’
Is het de temperatuur, het andere denken, de taalbarrière, het “dat hebben we niet”, “no have“, het constant schakelen, afwegen, onderhandelen, zelf bedenken, bijstellen, of is het toch de leeftijd? Ben ik wat minder flexibel en energiek? In ieder geval staat de put droog, mijn energie neemt langzaam af.

‘SAME SAME BUT DIFFERENT’
De laatste paar dagen staan in het teken van betegelen, wat superfijn is, want daarna kan alle sanitair erin en dat betekent dat wij even later kunnen volgen. Maar die tegels…, OMG! Het was al een heel proces om samen met manlief op één lijn te komen, vervolgens een energieslopende missie om deze tegels te vinden, uitzoeken hoeveel, waar en hoe. En nu blijken de Thaise tegels (hoewel lekker betaalbaar) niet alleen qua maat, maar ook wat kleur en van vorm betreft nogal uiteen te lopen. Een typisch geval van de Thaise uitdrukking same same but different...

DOSSIER HOOFDPIJN
De nieuwe missie is dus om hiervan een passend geheel te maken. We doen ons best. Rijden maar weer eens op en neer naar Phuket, anderhalf uur heen, anderhalf uur terug. Kopen nog wat dozen tegels erbij en puzzelen alles tot een geheel. Onze bouwvakkers gaan inmiddels gelukkig als een speer. De volgende dag (vervolg dossier hoofdpijn) volgt de rest van de tegels, maar deze blijken tijdens het bouwvervoer beschadigd. Hoekjes eraf, glazuur bekrast. Van de 20 dozen zijn er 5 oké. Ondertussen wijzen we de bouwvakkers op de afgeslepen, rafelige hoekjes van de tegels die ze gister hebben gelegd en op het betonnen aanrechtblad dat te laag is. No problem, eruit die handel; hun sloop-animo is genereus.
Zucht. Traan. Op. Leeg.
Andere cultuur, andere processen, andere leeftijd.

PARADIJS
Maar…, heb ik wel al gezegd dat het mooi wordt? Schitterend ronduit. Een tranentrekkend Thais paradijsje. Maar mij kun je even opvegen.

WERELDWIJVEN | JOSé SLEEGERS | BUITENLAND

Foto: José Sleegers

Wereldwijf José: zoete broodjes bakken in Thailand

Het is vakantie in Thailand: Songkran, Thais nieuwjaar. Een geweldig feest, dat met veel water – voor geluk natuurlijk – wordt gevierd.

18.05.2016 | 11:58 uur | José Sleegers

Ik vlieg terug naar Nederland , het werk roept en uiteraard elke dag skypen met manlief, die trouw bij ons Thaise huis in aanbouw is gebleven. Waar het momenteel echter ongepland rustig is.

BOUWVAK
Het is vakantietijd, onze bouwvakkers gaan er op een dag plots vandoor. Bouwvak zogezegd. Niemand weet precies wanneer ze weer terug komen, hoe anders dan in gestructureerd Nederland. Onze aannemer zegt misschien morgen, maar misschien ook pas over vijf dagen. Dus stilte op de bouwplaats.

OP EN NEER
Ik vlieg ‘even’ op en neer en keer terug naar manlief en ons Thaise huis met, lach niet: een schuurmachine, een mixer, tig Action lampjes en een broodbakmachine. Met name die laatste is in dit rijstlievende land niet te krijgen. En als rasechte Hollandse heb je een lekker bruin brood op z’n tijd echt broodnodig.

BROODBAKMACHINEPROBLEEM
Maar het broodbakmachineprobleem begint al in Nederland. De wel erg grote, vierkante brooddoos past nergens in. Uiteindelijk een mega-tas gevonden met rits. Na mijn nachtdienst, niet hoentjesfris, trek ik de rits echter kapot, dus vlug een andere tas – die helaas niet dicht kan – en hop de trein naar Schiphol in. Ongelukkige koffers, volle trein, nog ongelukkigere doos, een paar medetreiners struikelen erover.

SEALEN
Op Schiphol is alleen een klein karretje te vinden, waar de bewuste doos twee keer af valt, dat wordt vloerbrood… Sealen dus die doos in die open tas. Ooit geprobeerd om die sealers te vinden? Overal sealapparaten, maar nergens een sealmannetje. Uiteindelijk ergens ver achter balie 21, hè hè, gevonden, 10 euro lichter, broodbakmachine geseald.

GEBAKKEN
KLM is allervriendelijkst, plakt er diverse stickers op en ik mag naar de speciale odd size balie. Hop, daar gaat-ie, het gebakken en gevallen broodje. Aangekomen in Phuket wacht ik op mijn bagage. Gelukkig, daar is-ie weer, mijn oerdegelijke Hollandse machine heeft de vlucht overleefd.

THAIS BOLLETJE
Dan moet ik helaas nog langs de Thaise douane: door de scanner en hoera…, ik mag alles open maken. Ik ben me van geen kwaad bewust, tot 250 euro mag je kosteloos invoeren en daar zit ik niet aan. Helaas heeft de douanedame een andere mening en geen best humeur; hoeveel alles kostte, bonnetjes overleggen, en ik kan in Thailand toch alles kopen? Een broodbakmachine? Brood bakken? Dat kan ook makkelijk in een rijstkoker, aldus de Thaise dame. Nou, als ik dat had geweten, Thais bolletje!

ZOETE BROODJES
Mijn 12 Action lampjes, 4 euro per stuk, mixer, schuurmachine, alles wordt verrekend en ik mag betalen: 4000 baht, 100 euro, zegt ze. Ja, ik ben daar gek, dat gaan we niet doen. Ik probeer nog wat zoete broodjes bij haar te bakken, maar ze is onvermurwbaar. Betalen. Dan maar anders. Lieve douanejuffrouw, hou die spullen maar, ik hoef ze niet. Ik zie een kleine aarzeling, maar dan komt ze met een enorme lege doos aan: ik mag gaan overladen. Huishoudelijke artikelen in de doos, voor haar, de rest mag met mij mee. Hm, dat was niet helemaal mijn insteek.

WEDSTRIJDJE
Ik blijf staan, zonder over te laden. Het voelt als een wedstrijd. Ze kijkt lelijk. Krentenbol! Uiteindelijk meldt haar assistente dat het te betalen bedrag 25 euro wordt. Zo gaat dat hier dus. Ik heb alleen een creditcard. “Nee, geen creditcard,” (natuurlijk niet). “Daar kun je pinnen.” Ze gebaart naar de pinautomaat achter de douane.

HOLLAND BAKT
Ik blijf nog 5 minuten staan, bedenk me van alles, maar vooral dat ik, ook hier, toch wel erg graag een lekkere bruine boterham met kaas eet. Dus ik ga overstag. Gepind, betaald en nu maar hopen dat die, inmiddels 35 euro duurdere, gesealde, gescande en gevallen broodbakmachine het nog doet. Thailand, land van de glimlach? Maar Holland bakt.

SNACKS | WERELDWIJVEN | JOSé SLEEGERS | BUITENLAND

In Thailand gaan wonen is best ‘een beetje pittig’

Wereldwijf José bouwt met haar man in Thailand aan een nieuwe toekomst. En aan een nieuw huis. Dat is niet in een vloek en een zucht gebeurd, maar best een beetje pittig.

15.03.2016 | 11:23 uur | José Sleegers

Ik zit aan een bakje pinda’s met allerlei andere Thaise snackjes, af en toe gooi ik iets over in het bakje van manlief.

GEDROOGD VISJE
Het eten in Thailand is heerlijk. Je moet vooral niet te bang zijn voor iets nieuws en alles uitproberen, onder het motto: als zij er niet ziek van worden, word ik het ook niet. Ik vis een gedroogd visje tussen de pinda’s uit, grr…ik haat gedroogde vis. Maar er zitten ook knisperende basilicumblaadjes tussen, knapperige knoflook en af en toe een pittig pepertje.

‘EEN BEETJE PITTIG’
Dat doet me denken aan cabaretier Ronald Goedemondt en zijn “ga nooit naar Thailand” (zoek op YouTube!). Ik heb in een deuk gelegen om dat verhaal over de speedboot, het resort en “een beetje pittig.” Heerlijk herkenbaar. Inderdaad is ‘een beetje’ pittig zeer subjectief, elke keuken vult dat op haar eigen spicy manier in. Maak wat dat betreft voor de Thaise keuken je borst maar nat. Phet phet! Very spicy! Erg pittig! Als je bedenkt dat een Thai een handvol chilipepers in de curry heel normaal vindt, snap je misschien wat voor hem ‘een beetje pittig’ betekent.

PEPERTJE?
Manlief, die houdt van gedroogde visjes, krijgt intussen nog wat van mijn tussen de pinda’s zwemmende, gevangen visjes en ‘per ongeluk’ ook een gedroogd pepertje, oh oh… (moet je maar niet samen met mij in Thailand een huis willen bouwen).

KLAMBOEGEVECHT
Het resort dat Goedemondt beschrijft, ook heel herkenbaar. Denk je een mooie deal gevonden te hebben op internet, een superromantisch en betaalbaar resort aan zee met goede beoordelingen, blijkt het een bamboehutje te zijn. Sommige backpackers genieten daar misschien van, maar jij ligt alleen maar met de klamboe in de knoop en de volgende dag blijkt die enorme tor toch aan de verkeerde kant van de bewuste klamboe te zitten…, help!

IDEAAL VAKANTIELAND
Toch blijft Thailand, met zijn 3000 km strand, vriendelijke mensen, betaalbare resorts en heerlijk, goedkoop eten, een ideaal vakantieland. Wat dat betreft, ben ik het niet eens met Goedemondt, die nooit meer naar Thailand gaat. Let echter wel op voor die speedboot. En dat hutje. Ga rondreizen, zwem in de zee, neem een massage, eet streetfood, mai tohng phet (niet zo pittig) en geniet van dit superland.

WEG VAKANTIE
Ga er echter nooit een huis bouwen. Weg vakantie, niks genieten, weg waarom we altijd hier naar toe wilden. Op dit moment zijn we alleen maar bezig met (ik zal het eens kort proberen te vangen) de bouw, de bouw en uiteraard de bouw. Tijdelijk wonend in een klein éénkamer-huurhuisje (plan B), dat uitpuilt van de bouwspullen, tegels, wastafels en kranen, om al het “no have, not now, no computer, not work, not in stock” te omzeilen. Discussies, overwegingen, correcties, weinig rust in je hoofd, ook de onderlinge flexibiliteit wordt langzaam minder…

Hartverzakking
Overal waar we komen, zien we deuren, kasten, diktes van muren, tegeltjes, hoe hebben ze dit opgelost, zie je hoe ze dit hebben gedaan en krijgen we weer een lichte hartverzakking van de manier waarop hier wordt gebouwd. Drie weken hebben we moeten wachten op stenen die in heel Thailand op waren. Op? Ja op, er zijn blijkbaar maar twee fabrieken die precies die stenen maken en bij beiden was de voorraad op.

ERG PITTIG
Onze aannemer blijft echter optimistisch en zegt dat ons huis over drie maanden klaar is. Er is al heel veel gebeurd, maar er moet ook nog heel veel. Phet phet. Pepertje, manlief? Ik verlang even terug naar het Thailand, waar we verliefd op werden… Ach ja, relax, denk ik dan maar, breek de dag, tik een eitje. Dat komt vanzelf wel weer. Geef dat pepertje maar terug, schat. Want ons huis: mooi wordt het in ieder geval wel!

Ongewoon koud in Thailand

Maandag moesten we voor een visa-run naar Ranong. Vanaf Thailand per boot op en neer naar Myanmar, even stempelen en je jaarvisum is weer voor drie maanden verlengd.

28.01.2016 | 08:14 uur | José Sleegers

We schrokken toen we de boot op moesten, het water was wild en het instappen ging moeizaam door het heftig op en neer gaan van de kleine boot.

SCHIETGEBEDJE
Held als ik ben, deed ik een schietgebedje voor een veilige overtocht. Die ging goed, de boot terug echter vertrok pas enkele uren later, omdat het niet veilig was. Met een catamaran werd de terugtocht gedaan. Het was een aparte ervaring, maar er ging nog geen belletje rinkelen.

VREEMDE TEMPERATUUR
Mijn weerapp gaf die dag een temperatuur aan van 18 graden in Bangkok: foute informatie was mijn eerste gedachte. Mijn moeder zei me via Skype, dat ze had gezien dat het zo koud was in Thailand. Abuis mama, zei ik. Echter, na wat om ons heen gevraagd te hebben, blijkt er een enorm koudefront over Thailand te trekken, wat zorgt voor deze extreme temperaturen. Dus het was toch waar, heel apart voor dit land.

SCHOLEN GESLOTEN
In het noorden van Thailand, in de omgeving van Changmai, zijn temperaturen van 6 graden gemeld. Dat is 10 graden lager dan de normale gemiddelde temperatuur daar in deze tijd. Een Thaise kennis meldt dat scholen hier gesloten zijn in verband met de kou. Haar kinderen blijven nu thuis.

DODEN DOOR KOU
De koudegolf heeft inmiddels zelfs al voor meerdere doden gezorgd in Thailand, vermoedelijk door onderkoeling. Er wordt verzocht om dekens af te staan voor mensen die in de berggebieden wonen, waar het het koudst is.

OVERSTROMINGEN
Het zuiden van het land wordt vanwege het hogedrukgebied geteisterd door overstromingen en stormen. Hier zijn meer dan 3000 gezinnen door het noodweer getroffen. In Khao Lak blijven we gespaard, al hebben we wel last van rukwinden, bewolking en is de temperatuur wat lager dan normaal.

EXTREMEN
Desalniettemin reikt het kwik hier overdag nog steeds tot 30 graden celsius, ’s nachts is het wat aangenamer met 22 graden. Met zijn uitgestrektheid blijven de extremen in dit land toch bijzonder.

NIEUWS | WERELDWIJVEN | JOSé SLEEGERS | BUITENLAND

Typisch Thaise traditie: het geestenhuisje

Dit keer schijf ik niet over de bouw van ons eigen huis, die trouwens als een speer gaat, maar over een ander Thais bouwsel: het spirit house (geestenhuisje), oftewel San Phra Phum.

23.01.2016 | 10:36 uur | José Sleegers

Thailandreizigers zullen dit fenomeen zeker kennen, want je ziet ze hier overal.

RITUEEL
Het vervaardigen van een spirit house is een Thais ritueel dat onder andere plaatsvindt als men een nieuw huis bouwt. Op de eigen grond wordt tevens een apart huisje voor de geesten gemaakt. Het achterliggende idee is: als een geest een eigen huis heeft, komt hij niet in het jouwe.

GOED ZORGEN VOOR GEESTEN
Behalve een eigen spirit house krijgen de geesten dagelijks eten, drinken, een versierinkje en wierookstaafjes: er moet goed voor ze gezorgd worden. De Thai gelooft dat dit niet alleen de geesten buiten de deur houdt, maar ook geluk brengt. De locatie van het geestenhuisje wordt bepaald door iemand die gespecialiseerd is in rituelen. Dat kan een Brahmaanse priester zijn of een ander hiervoor opgeleid persoon.

CEREMONIE
De gewenste plek voor het geestenhuisje (gemaakt van beton of hout) is meestal ten noorden van de woning, zeker niet in de schaduw van het huis en niet in de buurt van een toilet, dat brengt ongeluk. Degene die de locatie bepaalt, beslist ook wanneer de ceremonie plaatsvindt, waarbij de geesten in hun nieuwe onderkomen worden uitgenodigd. Dit hangt onder andere af van de stand van de maan en verder is een woensdag of donderdag het meest geschikt. En uiteraard nooit op een datum die als ongeluksdag te boek staat.

GEBOUWD OP PALEN
Als datum en locatie bepaald zijn, wordt er een gat gegraven voor elke paal: 9 in totaal, ieder 12 inches (30,48 cm) lang met een punt aan het einde, waarmee hij de grond ingaat. Ook het soort hout dat hiervoor gebruikt wordt, is van belang. Bamboe staat bijvoorbeeld voor geluk, teak voor rechtvaardigheid, de jackfruit boom voor ondersteuning en weelde.

GEZANG
Tijdens de ceremonie wordt een chantra (bezwering) gezongen, 108 keer, om het hout in te wijden. Ook tijdens het in de grond slaan van de palen wordt er gezongen, totdat alle palen precies even diep staan, klaar om het spirit house erop te zetten. Het bouwwerk bestaat uit 4 delen: een zuil, een plateau, het huisje en een trapje. Het is gebruikelijk dat de eigenaren vooraf goud, zilver of koperen juwelen in de gaten gooien, voor extra weelde. Zodra het huisje staat, kan het ingericht worden waarna de geesten welkom worden geheten met eten, drinken, wierook en bloemen. Dan is de ceremonie voltooid.

INRICHTING
De inrichting doet ieder op zijn eigen manier, al zijn we wel gemene delers: vaak staan er twee huisjes bij elkaar. Met in één daarvan een beeld van Phra Phum, de huisbewakersgeest en in het andere beelden van opa, oma, kinderen, danseressen (ter vermaak), olifanten en paarden. Ervoor zijn offertafels opgesteld, waar rijst, cola, wierook en bloemen op liggen. Elke ochtend vers en bij speciale gelegenheden wat extra’s om de geesten gunstig te stemmen.

GEESTENVRIJ
Duidelijk is dat er heel wat komt kijken bij het bouwen van een spirit house. Wij verlangen naar zo’n huisje in het groot, helemaal klaar, ingericht, eten op tafel, wijntje erbij, muziekje, bosje bloemen. En geestenvrij!

De vlag in de top: het hoogste punt is bereikt