Het is vakantie in Thailand: Songkran, Thais nieuwjaar. Een geweldig feest, dat met veel water – voor geluk natuurlijk – wordt gevierd.
18.05.2016 | 11:58 uur | José Sleegers
Ik vlieg terug naar Nederland , het werk roept en uiteraard elke dag skypen met manlief, die trouw bij ons Thaise huis in aanbouw is gebleven. Waar het momenteel echter ongepland rustig is.
BOUWVAK
Het is vakantietijd, onze bouwvakkers gaan er op een dag plots vandoor. Bouwvak zogezegd. Niemand weet precies wanneer ze weer terug komen, hoe anders dan in gestructureerd Nederland. Onze aannemer zegt misschien morgen, maar misschien ook pas over vijf dagen. Dus stilte op de bouwplaats.
OP EN NEER
Ik vlieg ‘even’ op en neer en keer terug naar manlief en ons Thaise huis met, lach niet: een schuurmachine, een mixer, tig Action lampjes en een broodbakmachine. Met name die laatste is in dit rijstlievende land niet te krijgen. En als rasechte Hollandse heb je een lekker bruin brood op z’n tijd echt broodnodig.
BROODBAKMACHINEPROBLEEM
Maar het broodbakmachineprobleem begint al in Nederland. De wel erg grote, vierkante brooddoos past nergens in. Uiteindelijk een mega-tas gevonden met rits. Na mijn nachtdienst, niet hoentjesfris, trek ik de rits echter kapot, dus vlug een andere tas – die helaas niet dicht kan – en hop de trein naar Schiphol in. Ongelukkige koffers, volle trein, nog ongelukkigere doos, een paar medetreiners struikelen erover.
SEALEN
Op Schiphol is alleen een klein karretje te vinden, waar de bewuste doos twee keer af valt, dat wordt vloerbrood… Sealen dus die doos in die open tas. Ooit geprobeerd om die sealers te vinden? Overal sealapparaten, maar nergens een sealmannetje. Uiteindelijk ergens ver achter balie 21, hè hè, gevonden, 10 euro lichter, broodbakmachine geseald.
GEBAKKEN
KLM is allervriendelijkst, plakt er diverse stickers op en ik mag naar de speciale odd size balie. Hop, daar gaat-ie, het gebakken en gevallen broodje. Aangekomen in Phuket wacht ik op mijn bagage. Gelukkig, daar is-ie weer, mijn oerdegelijke Hollandse machine heeft de vlucht overleefd.
THAIS BOLLETJE
Dan moet ik helaas nog langs de Thaise douane: door de scanner en hoera…, ik mag alles open maken. Ik ben me van geen kwaad bewust, tot 250 euro mag je kosteloos invoeren en daar zit ik niet aan. Helaas heeft de douanedame een andere mening en geen best humeur; hoeveel alles kostte, bonnetjes overleggen, en ik kan in Thailand toch alles kopen? Een broodbakmachine? Brood bakken? Dat kan ook makkelijk in een rijstkoker, aldus de Thaise dame. Nou, als ik dat had geweten, Thais bolletje!
ZOETE BROODJES
Mijn 12 Action lampjes, 4 euro per stuk, mixer, schuurmachine, alles wordt verrekend en ik mag betalen: 4000 baht, 100 euro, zegt ze. Ja, ik ben daar gek, dat gaan we niet doen. Ik probeer nog wat zoete broodjes bij haar te bakken, maar ze is onvermurwbaar. Betalen. Dan maar anders. Lieve douanejuffrouw, hou die spullen maar, ik hoef ze niet. Ik zie een kleine aarzeling, maar dan komt ze met een enorme lege doos aan: ik mag gaan overladen. Huishoudelijke artikelen in de doos, voor haar, de rest mag met mij mee. Hm, dat was niet helemaal mijn insteek.
WEDSTRIJDJE
Ik blijf staan, zonder over te laden. Het voelt als een wedstrijd. Ze kijkt lelijk. Krentenbol! Uiteindelijk meldt haar assistente dat het te betalen bedrag 25 euro wordt. Zo gaat dat hier dus. Ik heb alleen een creditcard. “Nee, geen creditcard,” (natuurlijk niet). “Daar kun je pinnen.” Ze gebaart naar de pinautomaat achter de douane.
HOLLAND BAKT
Ik blijf nog 5 minuten staan, bedenk me van alles, maar vooral dat ik, ook hier, toch wel erg graag een lekkere bruine boterham met kaas eet. Dus ik ga overstag. Gepind, betaald en nu maar hopen dat die, inmiddels 35 euro duurdere, gesealde, gescande en gevallen broodbakmachine het nog doet. Thailand, land van de glimlach? Maar Holland bakt.