We zijn momenteel gestrand in de enigste provincie in Nederland die niet meedoet aan de huidige hittegolf!

Even eruit met dit hete weer, lekker aan de kust, dachten we..op naar een nieuwe camperplek met 100 plaatsen, in Kamperland!

Gister vingen we de eerste onweersbui, terwijl in Brabant de mussen van het dak vallen, vandaag volgt de tweede!

Ramen dicht, schotel ingeklapt, grote kan koffie, laptop open, tijdschriften in de buurt, ereader binnen handbereik. Geen zon maar wie doet ons wat hier in camperland!

We kijken Borgen, lezen boeken, mijmeren over Canada/USA, bladeren door Amerika websites, steunen de economie met een bezoek aan de wehkampsite, en luisteren naar het getik van de regen op onze camper.

weersverwachting voor Kamperland:

Bye, bye hittegolf!

zandzakken voor de deur

op zoek naar een toilet…

aanvoer van drinkwater

Onze reunie met de chinagangers is dit jaar gepland de eerste week van juni, locatie Passau.
Wie het nieuws een beetje volgt ziet dat dit getuigt van een uitstekende vooruitziende blik! Tijdens de reunie vorig jaar werden we overvallen door een schadeveroorzakende hagelbui nu rijden we vrijwillig een gigantisch rampgebied in! Het water blijft ons achtervolgen!
Gelukkig hebben wij persoonlijk geen last van wateroverlast, onze camperplek ligt hoog en droog. Echter in het centrum van Passau is het vele malen erger. Ondergelopen huizen, water en electriciteit afgesloten, de Donau komt op 13 meter boven peil, 13 meter! Helikopters cirkelen constant boven de stad, een geur van diesel hangt overal, olievlekken op het water, het wemelt van politie, brandweer en militairen. Iedereen is constant bezig met zandzakken, waterslangen, afvoer uit de huizen en aanvoer van vers drinkwater want de watertoevoer werkt niet meer. Wat een ellende voor al die mensen. Het is de hoogste waterstand hier sinds 1600!!
En wij zijn erbij….ramptoeristen!

waar eindigt de weg..

de Dom, het kleurverschil laat de hoogste waterstand zien, de voordeur was ondergedompeld!

Posted from WordPress for BlackBerry

uitzicht op de haven

genieten van het zonnetje

Wow, 44 euro voor een retourtje Barcelona, dat kunnen we toch niet laten schieten!
Vanaf Eindhoven naar Reus, doen we!
Snel geboekt, Reus? Weet jij waar t ligt? Hmmm, even opgezocht, 1,5 uur van Barcelona, goed te doen dus!
We vliegen keurig op tijd en landen binnen 2 uurtjes in Reus. Toen begon ons reisje pas, geen aansluitende bus, eerst naar Salou, aldus de busmeneer. Oké, zou maar 8 minuten zijn en dan een overstap naar Barca, daar zouden we dan een uur en 10 minuten later aankomen. Dat er geen aansluiting was in Salou vergat men even te zeggen..en dat de daaropvolgende bus nog wat extra stops zou maken werd ook per ongeluk niet genoemd..
Al met al om 10 uur vertrokken uit Eindhoven, om 12 uur in Reus, en om 17 uur dan toch gestrand in het mooie Barcelona!
44 euro voor het vliegticket, en de helft daarvan voor de lokale bus en metro..
2 uur vliegen,1000 km. verder.
5 uur later , 100 km. gebust!
Maar we klagen niet! Waag ’t!
Lekker weertje, uitzicht op de haven en onze champagneria om de hoek!
Barcelona we zijn er weer!

onze champagneria!

port vell

Posted from WordPress for BlackBerry

ananas, mango, koffie en een yoghurtje

We nemen met een heerlijke verse ananas en zoete mango ons laatste ontbijtje hier..van 30 graden naar – 10, oh oh das koud!
Ons strand lacht naar ons, see you next time!
Morgen zijn we weer in het koude Nederland..

bye bye..

Posted with WordPress for BlackBerry.

Met de nieuwe keuken in het vooruitzicht, een land waar het eten heerlijk is, tijd voor een speedcursus, Thais koken!

Om 9 uur worden we opgehaald en gaan we de ingrediënten kopen op de lokale markt:

visje, groenten, curry’s, pepertjes (uiteraard), kippetje:

Zo, klaar voor de start! Onze Thaise kokkin is kokkin en geen lerares, dat moge duidelijk zijn, in een razend tempo maken we een Tom Yum soepje, papayasalade, barracuda met knoflook/pepersaus en nasi met ananas (in een ananas!), we schrijven, maken foto’s, snijden, hakken, wokken, schrijven, proeven, snijden, stampen, frituren, en koken de soep! tevens zijn we het familie-entertainment van deze zondag, iedereen staat door de luikjes naar ons te kijken! We leren dat de Thaise keuken m.n. werkt met sojasaus, vissaus (nam pla), oestersaus, suiker en curry-poedertjes en pepertjes .

We hebben de kookkunsten redelijk door, maar van de snij en hakbewegingen kunnen we het nodige leren! Voor we het in de gaten hebben is onze maaltijd klaar en zitten we ‘s morgens om half 12 aan de combi ontbijt/lunch/avondeten, bruner noemen we het gemakshalve maar! We zijn er trots op, maar hebben ons bruner wel nodig om de puntjes op de i te zetten in ons plakkerige zelfgemaakte kookschriftje!

En alsof dit nog niet voldoende was sluiten we af met een toetje, banaan in kokosmelk…

Pffffhhhhh…nu tijd om uit te buiken!

Terug van weggeweest! In 2007/2008 waren we hier met de kids, we herkennen het niet terug! Toen was het 3 jaar na de tsunami in een opbouwfase, nu is er flink gebouwd! Grote sjieke hotels wisselen af met grappige thaise resorts. Prijzen variërend van 500 euro per nacht (!) tot (gelukkig!) 25 euro per nacht. Het hotel waar we in 2008 zaten skippen we maar snel, gigantisch groot geworden, toen met 1 straatje ertussen, nu al met 2..en ook de prijs is meegelift. Wij houden het bij een klein resortje ernaast. De zonsondergang is overal gelijk toch?

Terwijl op Koh Chang vnl. oost-Europeanen zaten, zitten hier m.n. noord-Europeanen. Dus we gaan over van het spasiba russich naar het ikea zweeds..Ook zien we hier (gelukkig) minder buitenlanders met thaise vrouwen, maar veeleer jonge stelletjes met kids, en de oudere jongeren (zoals wij..??)
Het is 7 jaar geleden dat de tsunami hier was, de thaise eigenaresse heeft 3 zussen verloren toen..zij was even naar de markt op het moment dat het gebeurde, met haar man en kindje van 15 maanden..kippenvel wanneer ze erover vertelt..

Ook zij leeft niet meer volgens een lange termijn planning, leef bij de dag, haar motto is ook ons motto.

Carpe Diem. 

Thaise gezelligheid onderweg,     sunset Khao Lak

Eens ben ik hier toch al geweest, 2005/2006 was het, nog maar net 6 jaar geleden! Maar er lijkt een leven tussen te liggen..

Ik moet zeggen behalve de aankomst in de pier herken ik er weinig van. Toen was er net als nu ook maar 1 straat, maar aan een kant was amper wat te doen, de strandzijde had resorts en ertegenover stond hier en daar een souveniertentje. Dat hebben de Thaien inmiddels behoorlijk recht getrokken! Aan weerszijden van de straat is het bomvol gebouwd, niet alleen resorts, maar de hele reutemeteut is er weer neergezet: restaurantjes, reisbureaus, internetcafés, husband-daycarecentrum, (moesten we wel om lachen!), massagecentra, kledingmakers en natuurlijk de beroemde Thaise barretjes aangekleed met vele thaise meisjes!En dat werpt vruchten af!

We weten niet of het aan ons ligt, maar ook deze markt lijkt flink toegenomen! Overal zien we Europese mannen met thaise vrouwen. Niet alleen de ouderen maar ook veel jonge jongens paraderen en scooteren trots rond met een thais meisje..blijft een apart wereldje, waar we maar niet teveel over nadenken.

Het weer is nog niet geweldig. De voorspelde storm is niet gekomen, maar het is flink bewolkt geweest de afgelopen dagen, vandaag echter zijn de wolken verdwenen en mogen we weer genieten van de heerlijke thaise zon!

gisteren                                         

vandaag

We hebben weer eens ervaren hoe heerlijk een vliegreis is! Thailand, long time no see..zon, zee, lekker eten, lieve mensen, de hoofdingrediënten hier.

Behoorlijk brak zijn we op vrijdag de dertiende toch veilig geland met de Chinese luchtvaartmaatschappij. Niet geslapen, maar dat maakt niets uit, 3 heerlijke weken in het vooruitzicht om uit te rusten van keukenstress, badkamerperikelen en bouwvooruitzichten! Het voelt lekker om weer hier te zijn, en leuk om Maarten, Mark en Mon weer te treffen! We besluiten om na de zoveelste keer Bangkok de Floating market en het Grand Palace (ja schandalig, nog niet eerder bezichtigd!!) maar eens op ons lijstje te zetten. Op een Thais tijdstip opstaan, half 6 in de ochtend. Heel normaal hier, onze tourjuffrouw staat elke dag om 4 uur op en slaapt af en toe uit, dan mag ze een uurtje later beginnen en om 5 uur opstaan..We worden keurig op tijd opgehaald, gaan via Pratunam markt (elke ochtend van 4 tot 8!), monniken met offerschalen, van hotel naar hotel om het 12 persoons busje uiteindelijk dan toch met 14 personen vol te duwen! We hebben geboekt voor de Floating market, maar Thailand zou Thailand niet zijn als hier niet wat extraatjes bij zaten..Dus via de olifanten, slangen naar de markt, en via de houtsnijderij, juwelenfabriek weer richting huis. Dit noemen we een halve dags tour! We krijgen in busje nummer 5 een stickertje met A5, zodat we niet verward worden met een ander wit busje, oplopend van 1 tot 49 of zoiets!Verbazingwekkend blijft het, hoe dit allemaal goed gaat en op het einde van de dag al die toeristen weer in het goeie hotel belanden!

De Floating market was eigenlijk gewoon Ko San Road maar dan met de boot, we waren gewaarschuwd..een toeristische attractie dus, maar wel mooie plaatjes!

Hoezo toeristisch..??:

Na de markt worden we van busje nr. 5 overgezet in busje nr. 34 en scheuren weer richting Bangkok (waarom moet er altijd zo onnoemelijk hard gereden worden vragen wij ons af??!). Bij het Grand Palace worden we samen met 7 andere vissen uit de vissenkom bevrijd en scheurt het busje met de overige platvissen verder! Wij mogen ons in de strijd gooien om aangepaste kleren te vinden om binnen te komen, en lopen uiteindelijk in pyjamabroek en nachthemd (over de korte  broeken..) rond op het paleizenterrein! Ook hier krijgen we weer een vis in de kom gevoel, en na een uur willen we er gewoon uit!! Dat blijkt nog niet zo makkelijk te zijn..we denken wat binnendoorweggetjes te vinden, maar de Hollandse denkwijze blijkt anders dan de Thaise. we worden vriendelijk maar beslist 3 keer (!) teruggestuurd..

Uiteindelijk dan toch via de enige echte uitgang, de pyamabroeken weer geretourneerd en na een onderhandeling met taxi nr. 4 terug op honk!

the grand palace

La Nucia

Wat een plaatje hè!

Posted with WordPress for BlackBerry.

terrasje Valencia

city of arts and science

markthal bij de haven

Helemaal gepoetst, zonder Taklamakan en Gobi zand, verzekeringen aan t werk gezet voor de hagelschade, vloerbedekkingen zonder melk, koffie en soepvlekken, weer fris ruikend, zijn we inmiddels in Spanje beland met t campertje!
Via België, de westkust van Frankrijk, inmiddels via geplande en ongeplande wegen beland in Valencia.
Een mooi plekje aan de kust, de fietsen eraf en hoppa de stad in. Leuk is t hier, opvallend rustig en nog een lekker weertje. We fietsen langs t strand via de haven naar het oude centrum. Onderweg komen we langs the city of arts and science, wat je al uit de verte ziet liggen, imponerend gezicht! Via de pleinen, winkels, stadscentrum, fietsen we langs de stadstorens nog naar het mooie noorderstation, richting strand weer. Afsluiting met een wijntje en..paella.. Valencia is bekend om zijn paella, wat zich laat zien in de maten van allerlei pannen! We laten het ons smaken!
Wat ons te wachten stond na onze fietstour bewaren we voor thuis..
We zakken een dag later verder Spanje in, richting Albir, waar we hebben afgesproken met onze Belgische vrienden.

paellapannetje?

noorderstation en erachter de arena voor stierenvechten

noorderstation aankomsthal

Posted with WordPress for BlackBerry.