visje gescoord!

We zien hier de mooiste plaatjes op de scooter! Kindjes in zijspan, tussen de kookspullen en het keukentje, met oma achterop. Met 3,4 personen op een brommertje, heel normaal! Voorop de baby, die tuttert aan de fles, papa rijdt en rookt een sigaretje, mama achterop en belt nog even naar de zaak! Het leven gaat hier niet alleen 24 uur door maar ook in alle omstandigheden! En de hele familie gaat overal mee heen! Gezellig!

in de buggy op de zijspan!

Posted from WordPress for BlackBerry

2e kerstdag 2004, een van de ergste natuurrampen treft vele landen waarbij 250.000 mensen overlijden.

De zeebeving, tsunami, vanuit de Indische Oceaan treft  zonder waarschuwing 14 landen.

Het is kerstmis en vele toeristen zijn in het getroffen gebied in Thailand op vakantie. Vele toeristen sterven deze kerstdag ten gevolge van de vloedgolf. O.a. meer dan 500 Zweden, en meer dan 500 Duitsers. In Thailand zelf zijn meer dan 5000 mensen gedood en meer dan 3000 mensen vermist. De vloedgolf heeft een snelheid van 900 km. per uur bereikt en kwam op sommige plaatsen tot 10 meter hoog.

Waarom vertel ik dit, omdat we hier in Khao Lak overal herinnerd worden aan wat toen gebeurd is. Overal staan inmiddels waarschuwingstorens die elke 1e en 15e van de maand om 8 uur een geluidstest laten horen. Overal staan borden  met de evacuatierichting, als er een tsunami komt. Er staan borden met hoe hoog de tsunami op sommige plaatsen was. Er is een monument gemaakt van de plaats waar een marine/politie boot is gestrand, ettelijke kilometers landinwaarts.

Omdat ik toch regelmatig ‘s nachts die beukende zee hoor en dan denk aan wat de natuur voor geweld en verdriet kan aanrichten. Zoveel gezinnen ontwricht. Ook de eigenaresse van ons guesthouse en haar man, die toevallig net naar de markt waren met hun baby, zijn zelf net de dans ontsprongen, door uit hun rondtollende auto te kruipen en in een boom te klimmen. Haar zusjes hebben het drama niet overleefd.

2004 was niet alleen een dramajaar in mijn familie maar ook een groot dramajaar hier. Misschien geeft dat enige verbondenheid, een vreemd soort loyaliteitsgevoel?? In ieder geval zie ik de verdroogde bloemen liggen die hier 2e kerstdag neergelegd zijn en bedenk dan wat een verdriet hier is geweest, en nog is, hoe mensen hun leven weer opgepakt hebben, zonder die dierbaren.

Hoe zoveel jaren later er nog altijd een plek blijft voor die dierbaren, hoe dit alles ervoor gezorgd heeft dat het vandaag is zoals het is. Met verdriet, pijn, herinneringen, maar ook weer zon, vreugde, vooruitgang, nieuwe kansen. En ik besef weer eens te meer, neem de kansen die zich voordoen, laat ze niet liggen. Wanneer het je gegund is, leef je leven en geniet.

snelle stop!

Vandaag is de dag dat we onze frustratiebustickets mogen inwisselen. Vanmorgen al ouwerwets vroeg op, 6 uur, na een eveneens ouwerwets avondje stappen met Maart en Rico. Het Bangkokse nachtleven, en alles wat je erbij kunt bedenken..
Voor nu gaan wij Bangkok verlaten.
Onze rit vanmorgen begon met de japanse-stijl-aandruk-skytrainsessie! Bewuste keuze om een gedeelte van de file te vermijden. Maar in de spitstijd met 2 koffers en een rugzak in de skytrain is geen pretje, niet alleen voor ons maar ook voor de medereizigers en dat waren er veel!
Vanuit de skytrain in de spits vliegt Herman op de eerste de beste taxi af die voor een stoplicht staat,oeps.. bijna overreden door een brommertaxi! Koffer erin gegooid, de arme taxichauffeur krijgt nog geen kans om nee te zeggen (wat hier regelmatig gebeurt), en op naar het verweggelegen busstation waar we een uur later aankomen.
Ons busritje duurt 12 uur, de airco staat koud, maar gelukkig geen tv! Meestal staat die op zulke ritten ook nog loeihard aan. En dan bij voorkeur Thaise zenders. Nou dan kun je je lol op! De hutseklutsbus stopt af en toe dan mag je ff plassen, vlug een drankje kopen en misschien een hapje eten. Verder zijn de stops voor ons onvoorspelbaar, soms komen er mensen bij, soms wat anders zoals kilo’s limoenen!
We vermaken ons verder met (wat een geweldige aankoop!) de ereader,rondkijken, wat snacken, mailen, zitten, en whatsappen met diegene die in dezelfde tijdzone zitten.
Terug naar de kust!

paar limoenen! Mogen ook mee

winkeltje met ondefinieerbare etenswaren..

Posted from WordPress for BlackBerry

We starten onze wandeltocht ( na een uur skytrainen en varen) vanaf de rivier richting amuletmarkt, in het boeddhisme worden amuletten veel gedragen, dus er is een groot aanbod!

En ook veel belangstelling voor!

Ongeveer een vierkante kilometer wordt in beslag genomen door deze markt!

In de tussenstraatjes gaat het gewone leven door, we beeldhouwen wat, snijden de durian, en kijken TV

lunchtijd, vandaag een eendje, vers of gedroogd ( die slaan we even over!!)

De amulettenmarkt gaat nog even door, en worden met een loep op echtheid onderzocht! Wat wel nodig is in deze copy-city!

We wandelen door het park, met wederom schitterende straatbeelden.

Onze volgende bezichtiging is Wat Pho, waar behalve de liggende boeddha ook een massageschool is gehuisvest.

Na ons reisboek weer geraadpleegd te hebben, steken we schuin de rivier over naar weer een andere pier, betalen 3 baht voor de overtocht en gaan naar Wat Arun.

Hier zijn nog redelijk wat Khmer invloeden te zien. Wanneer je met de hele steile trapjes omhoog klautert, levert het een mooi plaatje en hartkloppingen op!

We sluiten onze wandeling af met ..nee, geen massage, maar een heerlijk glaasje wijn, decadent op het terras van het Sheraton kijkend naar de zonsondergang.

Bangkok, wat een heerlijke stad!

daytime

Wie ooit in Thailand is geweest kent dit geluid vast, ding-dong. Elke keer wanneer je een 7-11 binnenstapt hoor je dit toontje, ding-dong. De ding hoog en de dong laag. Altijd wanneer ik weer in Thailand ben vraag ik me weer af hoe het komt dat er zoveel 7-11’s zijn. Maar het is hier dan ook een 24-uurs maatschappij. Meer dan 4000 in heel Thailand! En allemaal 24 uur open, overal even druk, en in Bangkok e.o. (evenveel inwoners dan Nederland!) elke paar honderd meter weer een andere ding dong! In 1991 is de eerste in Patpong neergezet en nu zitten we recht tegenover een nazaat en 200 meter verder zit de volgende. Het is ongelofelijk en onvoorstelbaar voor ons westerlingen dat al deze winkels 24 uur open zijn en dat er ook continue bedrijvigheid is! Meer dan 2000 artikelen heeft elk zaakje, je kunt het zo gek niet bedenken of het is er, van noedels tot singha, van yoghurt tot potloden, van koffie tot nagelknippers, van bodylotion tot plakband. Ook zit er voor de volwassenen onder ons een ATM en voor de kleintjes een slushpuppie apparaat. Wij vinden het geweldig en dromen in Nederland van ding-dong..

nighttime

Posted from WordPress for BlackBerry

Het fruit in Thailand is overheerlijk, elke morgen bij het ontbijt eten we weer een flink portie.  Dit kopen we in ons fruitkraampje waar naast het verse fruit ook de flessen cola staan met daarin de benzine voor ons vervoermiddel hier, de scooter! Ik omschrijf alles als zijnde van ons, het wordt al eigen hier!

Vandaag lag er iets merkwaardigs in het kraampje, een verpakt hoopje vlezig iets, ik vraag wat het is, uiteraard spreken ze weinig tot geen engels, maar uiteindelijk wordt duidelijk dat het Durian is.

Al zo vaak willen proberen maar nog nooit geproefd, en hier lag een mooi klein stukje, dus gekocht, weer 20 baht (50 cent) armer.

De Durian is een Aziatisch vrucht, en wordt ook wel stinkfruit genoemd, het stinkt inderdaad, en aan te raden is om het allebei te eten of allebei niet! het borrelt nl. ook nog wat na..

De vrucht van de Durian valt op door de eivorm en de zeskantige dikke stekels. De grote exemplaren zijn wel 30 cm lang en kunnen zelfs 8 kilo wegen.

Een boom geeft pas vruchten na 15 jaar.

De vrucht bestaat uit een aantal vruchtkamers met daarin een grote harde kern. De zaden zijn omgeven door dikke, crèmekleurige tot donkergele, puddingachtige zaadmantels. Deze zaadmantels die er wat vreemd uitzien, worden gegeten. Wij wisten niet goed hoe, maar hebben maar gewoon, na de reukoverwinning, alles opgegeten op de harde pit na. (Onder het motto, ze verkopen toch niet is wat niet eetbaar is!)

Het is echt heel verrassend, wat een aparte smaak, zacht, geleiachtig, romig, beetje vanilleachtig, wij vonden het wel lekker. Eigenlijk erg lekker! Ik bedacht dat dit echt heerlijk moet zijn in sommige nagerechten, warme rijstepap, Durian erdoorheen en dan bruine suiker erover, dat lijkt me wel wat! Maar ja in Nederland geen Durian en hier geen rijstepap!

De reuk van de Durian is echter minder prettig het heet niet voor niets stinkfruit, het gaat een beetje richting kattenpis. Ach aangezien wij Hollanders zijn die houden van  nieuwe haring en van allerlei kazen,  wat maakt ons dit luchtje dan uit. Leg maar eens een munterkaas uit de Elzas in je koelkast! Hoe afgesloten je denkt dat de verpakking is, de lucht komt overal doorheen!

Bij hotels hebben wij al regelmatig een soortgelijk bord gezien:

Voor ons echter was de Durian een tongstrelende ervaring!

De politie kom je hier overal tegen

de boedhabomen in een park…

Toiletaanduiding in het park!

Wat te doen met de kokosbomen?

typisch thais:  feestkleding, vissersdorpje, singhascooter

We gaan op bezoek bij Maarten en zijn familie, ze zitten ongeveer 120 kilometer hogerop dan wij, dus we besluiten om met het lokale boemeltreintje te gaan!

Een belevenis!

ons vertrekpunt

Op het stationnetje kopen we een ticket, kosten 20 baht  (50 eurocent), dit dan wel per persoon! We grinniken om de aanplakbiljetten en om alles wat verboden is en toch wordt gedaan..

Aan boord van de trein worden we  ook nog persoonlijk bediend , een restauratiewagen is er niet maar de restauratiemeisjes komen naar je toe met het dagmenu! Vandaag kunnen we kiezen uit een lekker stukje fruit, eitje, noedeltjes, snoepjes, cola uit een zakje en een sigaretje na. Wanneer je alles lekker op hebt gegeten, gooi je de afval gewoon in de grote vuilnisbak die je altijd bij je hebt: door het open raam naar buiten.  Met de restauratiemeisjes aan boord is het wel dringen, want deze trein is nooit vol, er is altijd plaats, wel staanplaats dan en steeds aan de kant als er weer een kwekkerdekwek meisje voorbij komt, ze prijzen hun waar wel aan! Ze hebben ook een heel handig karretje gemaakt, het aanhaakwagentje! je haakt ‘m aan het bagagerek en alles wat je verkoopt haak je er ook aan! Praktischer in z’n eenvoud kan niet!

We genieten van ons ritje, wat met onze staanplek gelukkig maar ongeveer 2 uurtjes duurt, de trein stopt bij elk stationnetje, ook die niet aangegeven staan, soms stopt ie ook in een keer in the middle of nowwhere, dan staan er een paar mensen met hun hand omhoog, die willen ook mee!

In Pranburi zwaaien de toeristen de trein uit:

en ontmoeten we de hele familie van Maarten en Mon. Nu gaan we op een andere manier weer lekker aan de boemel!

verse mango bij de snor

Zo! Het zit erop voor deze Hollandse toeristen, we worden toch een dagje ouder, we trekken naar rustiger oorden! Lamai beach is errug toeristisch, een beetje minder mag wel van ons. Alhoewel..die winkeltjes, de 7-11 om de hoek, verse croissantjes elke dag van een Europese bakker, hm dat zullen we toch wel missen! We hebben het hele strand weer geholpen met afname van goederen, verse mango bij het mannetje met de snor, papayasalade en een kippetje bij het vrouwtje met de sjaal, massage bij de Thaise meisjes aan t strand, vruchtendrankje bij ons hotelletje, ze zullen ons toch wel gaan missen! Gisteravond hebben we de grootste vis maar laten liggen voor de toeristen die na ons komen!

niet gegeten die grote!

ja het is een echte!!

Posted from WordPress for BlackBerry

We sluiten onze Birma reis af, onze lonely planet weer opgepikt, fijn om die mee te nemen en op dag 3 te laten liggen in het hotel!

Nu nog alle namen nakijken en de spelling controleren met de lying planet ernaast, want poeh poeh, 5 medeklinkers achter elkaar valt voor een Hollander niet mee om uit te spreken!

We komen rijk terug, een Birmeese tas vol ervaringen! Die hebben we natuurlijk gescoord, nadat Herman de boot bijna miste, best moeilijk instappen in zo’n bootje, heel anders dan in een auto!

De mooimaakstammetjes laten we maar hier, misschien een business voor Queenie i.p.v. Mylene! Alle vrouwen lopen ermee rond en het is overal goed voor! Het wordt hier gebruikt als make-up, maar helpt tevens tegen rimpels, ouderdomsvlekken (!), jeugdpuistjes, hangwangen, sproeten, etc.etc. gouden business!

Elke keer als we een kusgeluid maken in een restaurant staat er een mannetje naast onze tafel, vragend naar ons te kijken, ook dat moeten we afleren, in Nederland reageren de obers daar niet op! Hier horen we alleen maar kusgeluiden om ons heen, met tussendoor toch nog een Chinees restant, spuuggeluiden, soms met een flinke rochel erbij..

Ook afruimen in een restaurant was erg moeilijk om voor elkaar te krijgen, wanneer wij klaar zijn met eten vinden we het fijn als de boel aan kant is, hier laten ze gerust alles staan totdat je uiteindelijk gaat! De keer dat we al 3 keer geprobeerd hadden om duidelijk te maken dat we klaar waren en de zooi wel weg kon, stak de ober zn duim op ,  zo van goed zo dat jullie alles hebben opgegeten!! Wij lagen dubbel! Heerlijk was het wel om overal nog als toetje een lekker fruitbordje te krijgen, ongevraagd! Ook de rekeningen waren meestal heerlijk! Voor 15/20 dollar waren we klaar met zn tweetjes. Betalen konden we in dollars of in kyats, maakte ook allemaal niets uit, de noedelsoepjes waren heerlijk, sommige andere maaltijden waren even wennen, de koffie was overal vreselijk maar de theehuizen waren geslaagd! Ook al waren die dan eigenlijk alleen voor de mannen.

Ook op de markt hadden de mannen een aparte afdeling!Vervoer en relax..

De markten waren subliem! De mandarijntjes die we overal mee naar toe sjouwden waren ook heerlijk, klein maar fijn!

Overal zaten kappers, maar ook overal waren ze aan t ontluizen, dus de kappers hebben we maar even overgeslagen!

Het hectieke Yangoon, met (helaas)  vele bedelende kinderen, het woordje dobbie (nee, ik wil niets kopen!) kwam hier goed van pas! De geweldige straatbeelden in Mandalay:

De rust en de tuinen in Pyin Oo Lwin waar veel Birmeese mensen komen, zelfs nog in traditionele klederdracht:

De boottocht naar sprookjesachtig Bagan, waar we overvallen werden door stupa’s en de allermooiste tempels, maar vooral de hele omgeving die een geweldige impact had:

En dan die romantisch afsluiting op het Inle lake! Myanmar met alle onverwachte lastminute wijzigingen, we vonden het fijn om een tijdje onderdeel te zijn van dit mooie land!

Myanmar, ding-ba-de, dankjewel!