De laatste week is aangebroken hier, en we scooteren maar weer eens naar ons aanbetaalde landstuk. Inmeten, beetje anders, weer inmeten, vanmiddag gaan we met Jikki kijken hoe we de 1600 m2 het beste kunnen indelen. Wij zullen er niet zijn als de land office de grond officieel komt verdelen voor ons chanod, belangrijk om dus duidelijk aan te geven hoe we het het liefste willen aan degene die onze belangen vertegenwoordigt. En dan maar hopen dat dit ook zo gebeurt…we zijn nl. in Thailand, same same but different!

Onderweg komen we alweer een mogelijk huisje tegen, het wordt zelfs rijdens de rit gebruikt, zonde toch om er dan niet in te liggen!

 

de hele familie gaat mee!

Getankt moet er wel worden om het huisje op de afgesproken plek te bezorgen, ideaal die DHL hier!

 

De tijd vliegt hier, nog een maandje en we zijn er alweer. Inmiddels vele ervaringen rijker in een land met een andere cultuur, andere gebruiken, andere regels en procedures.
Het lapje grond, nou lapje, 1 Rai, oftewel 1600M2, lijkt wat te worden, maar het gaat echt millimeter voor millimeter. Reken dat maar eens uit voordat we bij die Rai zijn!

Wij zijn er helemaal verliefd op, het ligt ontzettend mooi, in een nu nog rustig stukje maar wel alles op redelijke afstand dichtbij. Strand op 2 km., 7/11 op 500 meter, eettentjes overal, wasserette, kapmessenhandelaar, massagesalon, wat zo ongeveer de belangrijkste levensbehoeften zijn hier, alles op loopafstand. Top!

Nu nog verder met de contracten, thaise wetgeving, vertalingen, sluip door en kruipdoor wetten. Twee stappen naar voren, een terug..
Elke dag een nieuwe verrassing! Diepe dalen hoge bergen! Welkom in Thailand.
Soms zeggen we tegen elkaar, waarom willen we dit toch?
Maar dan scooteren we in ons hemdje weer rond, lopen langs het strand, eten in een thais tentje, zitten heerlijk op ons balkonnetje, krijgen op de fiets een glimlach van iedereen, ja, dat is dan toch waar we van genieten..

Hoest eigenlijk met jullie daar in Thailand?
Poeh poeh..
Zo zwaar!

We moeten echt heel veel afwegen hè..en nadenken, zoveel nadenken..dan weer scooteren, nadenken, naar de markt rijden, nadenken, naar grond kijken, nadenken, huisjes bekijken, nadenken, eten bestellen, nadenken, wentelen, nadenken, massages, nadenken, eten, singhaatje, nadenken, langs het strand wandelen, nadenken, zwemmen in de zee, nadenken.
Zwaar!
We voelen ons een beetje zoals dat krabbetje, moet je eens kijken hoe zwaar die het heeft!

Echt, geloof ons, een heel zwaar leve….

Vandaag staat onze dag in het teken van de herdenking van de tsunami.
We rijden eerst naar de markt om bloemen te kopen, die we bij het strand willen leggen. Orchideeën.
Sae legt ons uit waar ze haar bloemen heeft neergelegd op het strand, we praten even over de dood van haar zussen, maar niet te lang, dat doet te veel pijn voor haar.
Op het strand ook een kaarsje, en een wierookstaafje.

We kijken naar die machtige zee, onbegrijpelijk nog steeds, zoveel mensen..zoveel verdriet.
Later in de middag staan we in de rij bij het tsunami herdenkingspark.
We moeten door een veiligheidspoortje, en we moeten lang wachten tot alle hoogwaardigheidsbekleders binnen zijn..
De premier, minister van buitenlandse en binnenlandse zaken, koning en koningin van Zweden..wij komen achteraan.

De politieboot die op deze herdenkingsplaats, 3 kilometer landinwaarts,is gestrand tijdens de tsunami wordt in alle kleuren verlicht.
Het is erg druk, er wordt veel gesproken, over wat gebeurt is en de impact die het heeft gehad op de lokale bevolking, maar ook veel over wat er gedaan is om dit in de toekomst voor te zijn, te waarschuwen, betere veiligheid voor de bewoners hier.
Respectvolle woorden vooral.
Een Zweedse dame vertelt hoe ze haar man hier heeft verloren, dat ze daarna een stichting heeft opgezet waarmee nu al 107 nieuwe scholen zijn opgericht.
Stil en klein worden we weer.
Zelf denken we aan degene die er voor ons niet meer zijn, we wandelen in gedachten verzonken langzaam terug.

Zijn gezondheid laat te wensen over, Bhumibol, de Thaise koning viert zijn verjaardag zelf niet, maar de Thaien deert dit niet om groots uit te pakken, en tevens uitgebreid voor zijn gezondheid te bidden. Dit gebeurt overal in het land.
De parade in Bangkok gaat gewoon door:

de olifanten zijn opgepoetst, de medailles blinken, de militairen lopen in het gareel, de verkopers doen er hun voordeel mee, en iedereen geniet van deze feestdag, druk is het wel!

Iedereen in het geel, de nationale kleur, lopend naar het paleis, waar dan toch een ceremonie plaats vindt, vol pracht en praal!

Wij genieten van de uitbundigheid, de mooie mensen, het feestgevoel, maar zijn blij dat we, tegen de stroom in, langzaam weer teruggaan. Iets te veel van het ‘goei’ voor ons Hollanders, alhoewel op onze koningsdag is het feest uiteraard net zo uitbundig, alleen zonder olifanten..

We duiken ons lokale favoriete bootje weer in en lopen naar de skytrain, die onze blaren naar huis brengt!
Lang leve de koning!

naar Thailand!!
We zijn er weer,afscheid genomen van iedereen en na een lange slapeloze vlucht aangekomen in Bangkok. Maar dat nachtje zonder slaap maakt ons niets uit, tijd genoeg om bij te komen en uit te rusten hier.
We besluiten om dit keer eens met de skytrain te gaan ipv de taxi, alles uitproberen!
Het verloopt vlekkeloos, en met een dik uur, een paar verwondingen en slachtoffers verder zijn we op de plaats van bestemming. De slachtoffers zijn m.n. gevallen toen Herman met 2 zware koffers de trappen naar beneden moest nemen, een aantal zwervers minder nu in Bangkok..
Het is plakkerig weer, wat bewolkt, maar je hoort ons niet klagen bij 30 graden. Heerlijk.
Het valt ons meteen op dat er meer westerlingen zijn in dit gebied dan 2 jaar geleden. Zoals Nederland meer kleur krijgt met of zonder zwarte pieten, is dat ook hier het geval. De wereld mengt zich.
De bloemenman, ijscovrouw, noedelsoepkraam en 7/11 zijn onveranderd. De scooters, auto’s taxi’s rijden af en aan, stil is het hier nooit!
Wij acclimatiseren op ons gemak, ontbijten met papaya’s en ananas, laten het overheerlijke Thaise eten op ons af komen, gaan op stap met Maarten:

We nemen een dagje de boot naar Nonthaburi, en plannen onze reis voor de komende week.
Vandaag 5 december, sinterklaas in Nederland, de verjaardag van de koning in Thailand, allebei reden voor een feestje. Feest is het hier voor ons altijd!