Eergister begon het al, maar gister vlamde ‘Vamco’pas goed op! Beginnend met fikse windvlagen, daarna stortregen en, voor ons het ergste, stroomuitval!
Koffietje? Helaas, de waterkoker doet ’t niet. Waren we net aan het wassen, hmmm, oke, later dan maar weer. Naar het toilet is ook leuk, de waterpomp doet het uiteraard ook niet, dus een emmertje water uit het zwembad, bakje erin en spoelen maar.
Intussen is er een boom omgewaaid, die ligt overdwars in de tuin. Gelukkig niets beschadigd.
We kunnen niet weg, onze scooter en fiets hebben geen dakje, een paraplu waait uit onze handen, dus braaf thuis blijven en de keuken maar weer eens herontwerpen.
Honger, soepje? Oh nee, geen stroom! Even iets opzoeken op internet, jee, tuurlijk niet!
Rond 18en is het droog, maar eens de buitenwereld in, nog nergens stroom, alleen de 7/11 is volop verlicht! We zoeken een eettentje op, met zaklampjes wordt er gekookt op gas, wij vragen ons af hoe ze de kip van het varken onderscheiden, en welke kruiden de goeie weg vinden. Het smaakt echter top! In een plastic flesje krijgen we een kaarsje op tafel, we horen hoe daken zijn weggewaaid, bomen op de weg lagen, en scooteraars zijn verongelukt daardoor. Wanneer we weer naar huis gaan, hoppa, dorpje 1 is weer verlicht! Alleen ons dorpje helaas nog niet, pikkedonker! Het scooterlicht zorgt ervoor dat we de huissleutel in het gat krijgen, onze gekochte kaarsjes verlichten de avond.
Help, de telefoons laden niet meer op, langzaam drijven we steeds verder weg van de bewoonde wereld! Vroeg naar bed dan maar. Knus vindt mijn man..
Rond middernacht worden we wakker van onze verlichte badkamer, joepie, bewoonde wereld, we zijn weer bereikbaar! Gelukkig, zegt zij!
