Grand Canyon:
Monument Valley:
klein word je ervan…
Alle berichten van Her Man
Bandenwissel..
Na Californië en Nevada rijden we nu in de volgende staat, Arizona. Een klein stukje ervan hebben we al gezien bij de Hooverdam, die ligt nl. in Arizona en Nevada. Indrukwekkende constructie die dam, en gigantisch groot!
Het weer slaat om, en gelukkig komt er wat meer bewolking. De temperatuur in LA en Vegas lagen boven de 30 graden, wat in een zandvlakte zonder schaduw de binnentemperatuur soms tot 40 deed stijgen, lekker warm dus!
Bij een broodnodige subwaystop, worden we aangesproken over onze banden. De laatste dagen ruiken we al steeds rubber, maar kunnen niet ontdekken wat de oorzaak is. Nou een willekeurige voorbijganger ziet het wel, slijtage, en niet te weinig! De voorbanden moeten eraf! Dus bandenwissel tijd!
Na meer dan 20.000 kilometer misschien ook niet vreemd. Helaas hebben ze onze maat banden niet, maar dat hebben deze 2 automonteurs dan weer wel! Technisch inzicht ho maar, materialen echter bakken vol!
Een dik uur later rijden we met 2 nieuwe banden op de historical route 66. Memorabel!
We klimmen behoorlijk, de temperatuur is inmiddels meer dan 20 graden lager! 12 graden hier, en hier en daar ligt zelfs nog ijs naast de weg. Bizar, 250 kilometer in afstand, van hete tropische temperaturen naar bijna nachtvorst.
Ook de nachtelijke omgevingsgeluiden variëren nogal, van loeiende sirenes naar doodstil..
Arizona dus!
Grand Canyon we komen eraan!
What happens in Vegas, stays in Vegas!
Midden in een hele grote zandvlakte, jee, wat een zandbak hier, komt dan in een keer, een pyramide, de eiffeltoren en het vrijheidsbeeld van New York omhoog gepopt, Vegas!
Gigantische gokhallen, de een nog groter en overweldigender dan de ander, gokkasten, blackjack tafels, roulettespelen, noem het maar op,.zover als je kunt kijken! Wanneer je honger krijgt, hoef je maar een paar stappen te zetten, want de foodketens hangen eraan vast! En alles wat je wint kun je meteen kwijt bij Gucci, Prada, Hermes, Swarovski, en alle nog duurdere merken die je maar kunt bedenken!
In Venetië kun je met de gondels door de kanalen varen.
Het colosseum, en de fonteinen van Rome zijn nagebouwd, elk half uur een watershow..
In het Flamingo casino zijn levende flamingo’s, een jungletuin, waar je ook meteen kunt trouwen, handig!
Het Bellagio ontvangt je met een glazen bloemenplafond, buiten het hotel rijden de limousines af en aan.
Bij New York een rollercoaster ( ja ook hier) die tilt je over de kop boven de stad uit, slaan we graag over!
En druk, druk! Zoveel mensen, alleen dat is al de moeite waard, veel kleren, weinig kleren, dikke mensen, hele dikke mensen, blanke, maar vooral veel donkere mensen, extravagant, nee nog extravaganter!
We wandelen de hele strip af, kijken onze ogen uit, en lopen de blaren op onze voeten. We wagen nog een gokje, en winnen $$, of niet??
What happens in Vegas, stays in Vegas!
Joshua Three, zondererg!
On to Joshua Three
Universal Studio heeft ons een dagje geamuseerd, van het sightseeing, trillende treintje naar de show van Waterworld.
Daar droog gebleven, 3 roltrappen naar low level om alsnog een nat pak te halen bij Jurassic Park.
Bij the return of the Mummy, kruipen we nog een keer in een karretje, rollercoasteren de tombes door, maar zijn dan echt gemummificeerd, klaar ermee!
16 uur, nu LA nog uit, richting Joshua Three.
Dat valt toch tegen..file, file, Herman reïncarneert, zit koelbloedig achter het stuur van onze eigen rollercoaster, go go! Wanneer het schemert, willen we toch wel ergens koken en slapen..maar dat valt niet mee, de RV plek kunnen we niet vinden, de restarea is gesloten, dus dan nog maar go, go..
Onze lichten werken niet goed, het knipperlicht weigert, lenzen worden gewisseld voor een bril, misschien helpt dat..
Waar zijn die campsites..
Wat is het donker hier, eindelijk een bord, Indian Cove campsite, over een pikdonkere straat, naar een mogelijk nog donkere overnachtingsplek, we denken dat we wel ongeveer goed staan. Koken, eten, slapen!
De volgende ochtend blijkt dat we de weg blokkeren met ons mobiele huis, maar Joshua Three, we zijn er! Zondererg!*
* Zondererg = per ongeluk!
En..finally de joshua three’s!
Wow, LA!
We worden gewekt door een dikke meeuw, die bovenop het dakluik van onze camper landt, we hebben een grappig uitzicht vanuit ons bed op de onderkant van zn mooie poten. Zes uur, voor mij tijd om op te staan, ik zit nog niet helemaal in het goeie ritme, en val ’s avonds rond 21 uur kapot in ons bed.
We genieten volop van LA. De Pacific highway, die langs Malibu en Venice beach gaat, heeft ons al schitterende uitzichten gegeven.
Vanuit onze camperplek, direct aan zee, hebben we al dolfijnen, zeehonden en grijze walvissen gezien. Je kunt ze bijna aanraken zo dicht zwemmen ze langs de kust .
Gister legde de Ranger (ja zo heten die mannen) ons uit, dat ze zo dicht langs de kust zwemmen om de jongen te beschermen. Op weg naar Alaska, waar hun voedingsbodem zit, zijn de jongen nog klein, en verderop in de zee zwemmen de orka’s. Zij vallen de kleintjes aan. Op de terugweg in november, wanneer de jonkies ouder en groter zijn zwemmen de grijze walvissen verder van de kust. Wij hebben in ieder geval geluk, en zien elke dag een moeder met jong voorbij zwemmen richting Alaska. Gaaf!
Verder ‘laten’ we ons uiteraard rondrijden op Hollywood Boulevard, Sunset Boulevard, Beverly Hills en Mulholland Drive. We aanschouwen de optrekjes van Julia Roberts, Madonna,Jack Nickolson en Leonardo di Caprio. (Leonàrdo en Julia zijn trouwens buren, nieuw titanic koppeltje?)
We wandelen natuurlijk The Walk of Fame, en genieten van alle rare mensen en taferelen die we hier zien.
The Getty museum, onze afsluiting van deze LA dag, een mustgo voor iedereen die hier nog eens komt! Die tuin!Geweldig!
Daarnaast amuseren wij met onze camper vele Amerikanen, dagelijks worden we meerdere malen aangesproken hoe/wat/waar en hoe verder. Wow, Awesom!
Altijd mooi om wederkerig te entertainen toch!!
Back in the USA!
Even een snel berichtje met de wifi voor de bibliotheek in Carpinteria!
We zijn er weer, gister ben ik door de oranje koning opgepikt op het vliegveld van LA. Zelf was hij er al een paar dagen eerder, heeft de camper in San Francisco opgehaald en die voor zijn koninginnetje instapklaar afgeleverd!
Nu dus lekker weer samen in ons kleine huisje, op weg naar Baltimore, via Vegas, Santa Fe, New Orleans. De planning hiervoor, veel te kort aldus de koning, is 5 tot 6 weken.
Het weer is heerlijk, de route weer mooi, en aan de auto’s met inzittenden vergapen we ons hier! Cabrio’s in alle soorten en maten, van oude Amerikanen tot superblitse Ferraris! De bestuurders evenzo, van oud en afgeleefd, tot jong en strak! Om dan meteen lekker bruin te worden en dat strakke of minder strakke blote lijf te showen, rijd je daar dan in met een ontbloot bovenlijf ! All the American Way!
druk, druk..
Zo dat is een tijdje geleden. Terug in Nederland worden we elke keer weer overspoeld door vrienden, familie, huis, tuin en ‘wat wil ik nu met mijn werk’. Dat laatste heb alleen ik trouwens! De ene werkgever heeft geen werk momenteel. ZZp-er misschien? Is ook zo eenzaam. Mantelzorgen voor dementerenden dan? Nog een beetje te vroeg, en dan ga ik liever met m’n moeder fietsen of met m’n vader wandelen, beiden bepaald niet dement!
Zoeken, zoeken, maar dan eindelijk een hele leuke baan voor deze verpleegkundige: flexkracht op de Hospice! Yes! En..daarbij ga ik bloggen voor de Lindanieuws als ik in Thailand ben! Is dat gaaf! Eens kijken of dat wat rust gaat brengen voor me. Twee landen, twee baantjes!
Deze periode extra druk met iedereen zien omdat we snel weer weg zijn, de camper moet opgehaald worden in Amerika, zodat we op tijd terug zijn om te bouwen in Thailand, poeh, poeh!
Dan koken we nog voor vrienden, we organiseren lunches voor familie en ex-collega’s, bakken taarten voor verjaardagen, tennissen met de meiden, passen we op de kleinkindjes, herinrichten ons huis, gaan op mierenjacht (ja ook hier!), maken de tuin zomerklaar, laten de auto keuren, gooien nieuwe vullingen in onze tanden, regelen verzekeringen, bellen met Thailand. Waar trouwens de grond is ingemeten!!!
Joehoe! En waar de waterput wordt gegraven! Toch vooruitgang, zou het echt gaan lukken??
Poeh poeh,valt niet mee om in 2 landen te leven, met 2 banen, druk druk!!
Slecht werkende site nog, maar hier ben ik:
http://www.lindanieuws.nl/wereldwijven/jose-sleegers/
Thuis!
Treinvertragingen, nat gras, knuffels voor iedereen, warme douche. Rechts fietsen, zonder buitenspiegel! Droog aankomen, oh nee toch niet, regen i.p.v. zweet. Toiletpapier in de wc gooien, misgrijpen op het toiletspuitslangetje..Verwarming aan, TV…!
Bed opmaken, dekbedje, wassen. Weer autorijden, verkeerde kant instappen, waar is al het chaotische verkeer? Betalen met pinpas..Kerstkaarten openmaken, oude kaas, tomatensoepje, laarzen, dikke trui…
KOUD!Lekker tegen elkaar aankruipen:
We zijn weer thuis!
Punt.
We zitten in ons eerste vliegtuig vandaag, wat nog een heel gedoe was om te boeken. De prijzen sky high, en bijna alle vluchten van Phuket naar BKK bezet. Gevolg is landen op vliegveld nr 1, als een speer naar vliegveld nr 2, en dan maar hopen dat we op tijd zijn! We denken aan die ezel ….
Chinees Nieuwjaar op 19 febr. en Chinese drukte nu op Phuket.
We hebben ons door de massa gewurmd en zitten nu dus hoog en droog, vliegend boven Thailand gezellig met al die , nog steeds frequent spugende en tuffende, Chinezen..
Afscheid genomen van ons hutje bij Thuptong, laatste sticky rice met mango gegeten, laatste chocolate shake bij Nuy, nog een laatste fietstochtje naaar de tempel, een boedhaatje gehaald, en op ‘ons’ land aan een boom gehangen.
De uitgeschoten kokosnoot , ja ja een notenboom moet ook geplant worden, he mams, wordt door Pood bewaterd.
Jikki zorgt voor de waterput die geslagen moet worden, terug naar voorhene tijden hier! Hebben we nu echt alles gedaan? Nog een keer naar de toekomstige aannemer, nog een keer alles checken, nog een keer de eigenaar bellen, maar die geeft niet thuis. .
We doen maar een schietgebedje naar boedha, steken een kaarsje aan, mooi bloemetje erbij, wierookje, houdt ie van, en maar hopen dat het allemaal goed komt met dat land..
Iedereen heeft het volste vertrouwen behalve wij..
We hebben voor nu echt alles geregeld wat we kunnen, nu is het afwachten. Laatste keer kijken naar die mooie blauwe zee, zouden we hier echt mogen wonen binnenkort?
Punt, ja Herman, voor nu punt.
Tot zo!!
Same same but different!
En als we dan straks eindelijk kunnen klussen in ons huisje, is het toch superpraktisch dat je gewoon langs de weg, je boor, cirkelzaag of slijptol kunt kopen. Garantie tot aan de voordeur:
Een echte Boss…
Of nog beter, een Mokito…
made in Japan??
Wij branden onze handen hier maar niet aan!