grote waterval, naam vergeten

Thunderbay is onze volgende stop. Onderweg zien we 2 schitterende watervallen, waarvan foto’s.
Thunderbay is het laatste plaatsje voor ons aan het grote Lake Superior, wat trouwens voor de helft Canadees is en voor de helft Amerikaans.
We bezoeken hier Fort William, nu een openlucht museum. In 1801 echter opgericht als pelshandelspost. Hier werden pelzen, gevangen in het Noord-Westen geruild tegen graan, zijde, munitie, wat weer vanuit Montreal binnen werd gebracht. Met grote kano’s werd dit vervoerd over de rivieren en het gevaarlijk te bevaren, Lake Superior.
De rit die wij in 6 dagen maken over highway 6 en 17, duurde toen over het water 6 weken. Een keer per jaar, tijdens de Grand Rendezvous kwamen de handelsmannen dan bijelkaar in Fort William om hun goederen te ruilen. Zo dat was weer een klein geschiedenislesje.
Wij krijgen een charmante rondleiding door dit openlucht museum, en hebben veel verschillende pelsjes kunnen voelen, het maken van een kano bewonderd en een stukje brood uit de steenoven geproefd, wat trouwens beter smaakte dan mijn eigen gebakken brood uit de camper! Dat is tot nu toe nog steeds te droog of te hard! Maar aangezien ik de kleinste pak bloem hier heb gekocht, 2,5 kg. kan ik nog blijven oefenen!
Okay, Thunder Bay!

Kakabeka Falls

de zachte pelsjes!

de kano’s gemaakt van boomschors

Posted from WordPress for BlackBerry.

Lake Superior

Vandaag ging onze rit door het Grote merengebied maar vnl. langs Lake Superior. Het grootste meer ter wereld qua oppervlakte, 82.000 km2.
Ons ritje is dus vooral omringd door water. In de ochtend ook nog veel van boven. Het is opmerkelijk hoe het weer hier van het ene op het andere moment op kan klaren ( of andersom ). Vanmorgen flinke regen, vanmiddag volop zon. Maar dan zijn we ook weer een flink aantal kilometers naar het westen gereden.
We manoeuvreren door een soort disneyroute! We rijden eerst door
Wawa = wilde gans, overal in het stadje staan dan ook grote beeltenissen van dit dier! Waw!
Daarna door naar White River, het stadje van Winnie de Poeh!Hier is het beertje Winnie in 1914 geboren, daarna naar de dierentuin in Engeland gebracht. In 1926 is er een boek over geschreven door ene heer Milne en in 1961 heeft Disney de filmrechten ervan gekocht, waardoor wij dus ook kennis hebben mogen maken met Winnie!!Poeh poeh!

We eindigen in National Park Pukaskwa met vandaag op onze beestenscore lijst, veel reigers, op t nippertje nog de kont van een eland en uiteraard Winnie!

waw!

poehhhh!

Posted from WordPress for BlackBerry.

de swingbrug!

de brug dicht

de brug open

We verlaten Bruce Peninsula per veerboot, die trouwens alleen maar vaart van mei tot september. Zegt iets over het weer en de russsttt hier buiten deze tijd! ( en ik vind het nu al zo stilletjes..).
We berijden het eiland Manitoulin, floep, ( zie de Column) met onze horse-mobiel en gaan over de swingbrug (!) richting Sault Ste Marie. We verlaten hierbij de 6 en gaan over op de 17, voor de kaartlezers onder ons.
De route is erg mooi, heel veel meren, rotsen af en toe, en bossen. Vandaag zien we weer een stukje wild, een hert. Gelukkig besluit het net op tijd om niet voor onze auto de weg over te steken!
We rijden in een streek, zuid Ontario, waar nog Mennonieten ( amish )wonen. De echte conservatieven hebben zelfs geen stroom, geen auto, geen telefoon (!) en verbouwen hun produkten op het land nog met ‘ de hand’.
Wij kopen er , toevallig, onze maple siroop. Soort honig maar dan van de esdoorn. Weetje: voor 1 liter siroop is 40 liter sap nodig!
Vandaag dus uiteindelijk toch een goed dagje, na de vlucht over het eiland, een lunch aan het water, een vliegend hert, Mennonieten en Maple siroop zijn we 400 km. verder op onze route, beland in Sault Ste Marie.

Mennoniet met koetsje

aankondiging

Posted from WordPress for BlackBerry.

kun je doen…

Veertien dagen on the road! 3000 kilometers verder al. We schieten goed op en als beloning mogen we nu tijdens het WK, 3 nachten uitrusten in het National Park, Bruce Peninsula.
We komen tot de ontdekking dat we dan wel geen tv-zenders hebben om voetbal te kijken, maar in dit in the middle of nowwhere liggende park, heeft mijn gouden trofee nog steeds bereik! Wat een geweldige telefoon, mijn BB, en wat een meer dan geweldig abonnement, onbeperkt internet in het buitenland! I love it! Waar zou ik zijn zonder…in ieder geval geen up to date website dan!
Radio-ontvangst dus wel:
Jack van Gelder leidde ons met het Nederlands elftal naar een absoluut hoogtepunt op onze Canada reis! Wat hebben we gejuicht, onze camper stond te schudden en beren zullen er zeker niet komen!!
De whatsapps vlogen heen en weer, heerlijk gevoel en onze oranje kleding niet voor niets meegenomen!

Zo.. wij rusten nog even uit hier, gaan de camper beetje poetsen, muskietennet ophangen voor hetgeen te verwachten is, schroefjes en boutjes aandraaien, wat trials lopen, bloemetjes fotograferen, kampvuurtje stoken, haren opkleuren, wasje draaien, handwasje ja, weer puzzelen hoe we verder rijden en waar we zijn met de volgende poule-wedstrijd!

uitleg aan onze Duitse vrienden over het winnende 5-3-2 systeem!

orchidee, de klompjes!

wish it, dream it, do it Holland!

Posted from WordPress for BlackBerry.