4.00 uur, muziek schalmt door ons hotelletje, feest in het vissersdorpje, vandaag hebben we het geluk dat er kinderen naar de nonnenschool gaan, een feest vergelijkbaar met ons vormsel. Met veel roffels en trommels worden de kinderen ingewijd in de godsdienst. Uiteraard gebeurt dat hier per boot! En we beginnen op tijd, want de kinderen kunnen van opwinding toch niet slapen, en wij dus ook niet meer!

6.30 fotootje maken, de zon komt op, gadsiedakkie wat is het koud als de zon er niet is, vannacht hebben we onder 2 dikke dekens geslapen!

7. 00 douchen om warm te worden, gelukkig is de douche dit keer ook gloeiend heet!

7.30 ontbijtje, eitje, tempura groenten, sapje, en vandaag hebben we een broodje met boter en jam!

8.00 whatsapjes en mailtjes binnenhalen en ff snel wat op de website zetten.

9. 00 Onze gids en bootsman staan alweer klaar, op naar de In Dein tempel en pagodes, een Indiana Jones setting! Het is een uurtje varen, en nog best wel frisjes, dus vandaag laagjesdag! De route is mooi en we zien overal mensen aan het werk.

10. 00 Gearriveerd,  we worden door allerlei lokale mensen begroet en uiteraard gevraagd om een souvenirtjes te kopen, we wandelen langzaam omhoog door de pagodes en stalletjes.

11.00 We moedigen de schoolkids aan bij hun estafette!

12.00 De pagodes vastgelegd, zwerfpuppies geaaid, lokale bevolking gesponsord, marktvrouwen gefotografeerd!

12.15 We varen het zilverfabriekdorpje in, geen sponsoring hier!

12.30 We varen nu de papier/paraplu/lampionnen fabriek in, hier werken ook vrouwen van de longtailstam, uiteraard sponsoren we die ook! We horen dat de vrouwen vanaf 8 jaar beginnen met de

ringen om hun nek (en benen), elke paar jaar komen er een aantal bij, tot hun 19e dan houdt het op, het totaal is dan ongeveer 25 ringen. En geloof ons ze zijn zwaar!!

13.15 lunchtijd bij de chinees op poten, we eten weer een noedelsoepje vol met groenten en kip, sluiten af met een fruitbordje en een theetje, en uiteraard fotograferen we nog wat vanaf het balkonnetje en trekken wat laagjes uit.

14.00 Vervolg van ons programma, nu naar een houten monnikenklooster waar vroeger de katten geleerd werd te springen (jumping cats Monastry!= geen grapje!), maar de leermeester monnik is 5 maanden geleden overleden en de katten springen niet meer!

14.30 Nu varen we door het boerendorp op poten, hier wonen de agrariërs van Inle lake, zij verbouwen m.n. tomaten, ze steken een stukje grond af, varen het richting huis, pinnen het met bamboe vast zodat het niet weg kan drijven, cultiveren het en planten de tomaten, 2 keer per jaar oogsten, binnen de winst!

15.15 We stoppen nog bij de lokale 7-11en, kopen een colaatje en een pilsje, en laten ons naar huis varen.

15.30 Gearriveerd bij hotel op stelten! Colaatje mee, en op ons balkonnetje een drankje, en natuurlijk fotootjes maken, vooral van de vissers die onder ons hutje de vis binnen halen!

Pauze/rust/break/website bijwerken

19.00 Eten vanavond een lokaal menuutje, met mosterdsoep, een visje uit de rivier, een tomatensalade uiteraard, avocado en een theetje (want de koffie is hier bluhhh!!)

21.00 Met de lokalen naar bed!! 2 dikke dekens, onder de klamboe, met het water klotsend onder ons!

Goodnight!

Vandaag is het marktdag in Heho, onze aankomstplaats bij het Inle meer.  Alle tribes uit de omgeving komen hier elke 5 dagen om hun lokale spullen te verkopen, en tevens om in te slaan!

De traditionele dracht van de Pa-O, de 2e grootste tribe hier na de Shan is zwarte kleding met een kleurige hoofddoek. Zoals de eerste mama op de foto.

De kinderopvang is gesloten en alle baby’s mogen mee!

Vanmorgen werden we al vroeg wakker van zacht gezang in de verte. Regelmatig worden we gewekt door gezang, soms ook door gebeden luid galmend door luidsprekers. Ook nu begint er weer ergens in de verte muziek te spelen, harp zacht  gemengd met zang.

We zijn vanmorgen vroeg al vertrokken op de fiets, en hebben via verharde wegen en zandpaden nog enkele tempels verkend en ook de omgeving onderzocht. Onderweg wordt er regelmatig gezwaaid en gelachen naar ons, 2 grote vreemdelingen op te kleine fietsjes.

We worden aangesproken, er wordt ‘ hello’ geroepen. De bedoelingen zijn soms onschuldig, nieuwsgierig, soms ook zakelijk en bedelend. Kinderen vragen om boemboe (snoep), perfum, money, lipstick..zo moeilijk wat hiermee te doen. Natuurlijk gaan we niet in op bedelende kinderen, we willen dit gedrag zeker niet stimuleren, maar soms word je er zo  moe van en soms wil je ook wel eens iets geven. Andere toeristen zie je met hetzelfde worstelen. Ze lopen ruw door, sommigen zeggen nog no, anderen negeren alles. En we vragen ons af waar dit gedrag over een aantal jaren naar toe zal gaan, zal dit Birma gaan beheersen, of zal het toch de vriendelijke goedbedoelde ‘hello’ zijn, en degene die zonder bijbedoelingen een praatje met je maken, of dat kamermeisje wat ons een paar kaarten gaf en er absoluut niets voor wilde hebben, maar gewoon omdat ze ons zo lief vond..

Herman fotografeert een paar meisjes aan de overkant van de weg, zij lachen en giechelen, beginnen een praatje. Ik wacht en ondertussen stopt een motorrijder naast me, haalt z’n rugzak van z’n schouder en wil de inhoud verkopen, tekeningen, nepedelstenen. Zo is het op dit moment in Birma, hele lieve ongedwongen mensen van de ene kant, en heel veel op toeristen vlassende van de andere kant. Ook dat laatste is ze niet altijd kwalijk te nemen, wij westerlingen hebben zoveel, en velen hier zo weinig, alleen erg jammer dat het ongelimiteerd doorslaat, waardoor er bijna een wantrouwen is wanneer iemand je aanspreekt. Wij hopen voor dit land dat het ongedwongen, vriendelijke en lieve de boventoon blijft voeren.

soms ongedwongen,                    soms zakelijk

Bagan

Wanneer er meer dan 3000 tempels zijn is het niet meer dan logisch dat er ook veel restauratiewerkzaamheden zijn, en de bamboe blijkt goed steigermateriaal zoals we al eerder hebben gezien!

Vandaag hadden we een dagje vrij en vanzelfsprekend werd dit weer ingevuld met een attractie, nu Mount Popa. Gister hadden we ons om laten praten door onze gids om in een gezamenlijk gedeelde taxi met andere toeristen hier naar toe te gaan, in het kader van, we zijn er nu toch, en onze dagen zitten nog niet vol genoeg! We hadden het kunnen raden voor 10 euro pp 60 km. heen, 60 km., terug inclusief sightseeing zit er een addertje onder het gras! En jawel, van de lokale palmoliemaker, naar de alcoholstokerij, naar de fluitjesvouwer, naar de pindabrander om dan uiteindelijk toch bij Mount Po(e)pa uit te komen. Hier moeten we een enorme trappenpartij overwinnen met overal rondspringende apen en souvenierstentjes om boven te komen. In Birma, zoals in vele Aziatische landen, is het de gewoonte om de schoenen uit te trekken in een heiligdom. Echter het heiligdom begint vaak al op tijd, en de grond is nu niet overal even schoon. De onderkant van onze voeten blijft niets bespaard! Afin we springen om de apenpoep en de donationvragende trappenpoetsers heen en klauteren over roestige treden langzaam omhoog, poeh poeh! Mount Po(e)pa, is een vulkaan waarop een klooster is gebouwd. Hier worden de ‘nats’ de geesten vereerd. Birmezen zouden hiernaar toe komen om deze geesten te eren, en zo ook het onheil te weren. We zien echter weinig Birmezen, en ook Mount Popa blijkt under construction.

mount Popa

We drinken beneden nog een cola in deze omgeving waar we een enorme desinfectiebehoefte krijgen, terwijl de loslopende koeien voor ons restaurantje door wandelen,  plast er een hond op 1 meter afstand, en de apen zijn bezig met gezinsuitbreiding..een stimulerende omgeving, under construction!