Hmmmm..een toastje met kaas en een glas redelijk te drinken rode wijn! We zijn in Peking met supermarkten in overvloed! Het bliksemt en dondert buiten en we genieten deze week van een hotelkamer, wat een luxe..Nou, het is ongelofelijk maar waar, we missen (allebei!) ons bed in de camper!Het bed hier is als een betonnen plank, elke keer als ik me omdraai word ik wakker van de pijn op m’n botten!(ondanks de volgens mij extra kilo’s voel ik die gelukkig nog!) Dus we hebben wat attributen uit de camper gehaald om de druk te verlichten! Maar we klagen niet..
We hebben een vol programma hier. Dat doen we echter voornamelijk zelf, we fietsen heerlijk, even los van de groep, met z’n tweetjes door Peking en gaan van de ene verplichte ‘mustsee’ weer fietsend genietend naar de volgende ‘mustsee’. Eerlijk gezegd genieten we beide meer van de straatbeelden en de mensen dan van de bezienswaardigheden. Niet omdat die niet interessant zijn, maar omdat we daar overladen worden met Chinezen en hutjemutje in de massa voortgeduwd worden! En das geen pretje vooral niet met die hoge vochtigheid hier! Plak, plak!
fietsend door hutongs (oude binnenstraatjes),
over viaducten, plak, plak!
zouden Chinezen kleiner zijn?
De Verboden Stad, het plein van de Hemelse Vrede en de Hemelstempel hebben we al gezien. De Chinese Muur staat morgen op het programma, en naar het Zomerpaleis fietsen we overmorgen.
Verboden Stad Hemelstempel
Een acrobatenshow mochten we gister aanschouwen, en morgen gaan we samen met de bubs Peking-duck eten, dat mag uiteraard niet ontbreken.
acrobatenshow
Voor nu, wat een mega-stad! met minstens 100 MacDonalds (ja je kunt het maar ergens aan meten), vele Pizzahuts, Starbucks, Zaras, Esprits,( zelfs een C&A hebben we gespot) markten, eetgelegenheden, bars, grote flats, viaducten, fietspaden (ja ja!) en weinig oude huisjes nog. Het is wederom hartstikke modern hier! De oude binnenstad wordt langzaam maar zeker gesloopt en overal worden nieuwe huizen en flats gebouwd. Meer dan 14 miljoen inwoners, bijna zoveel als heel Nederland. Rijk en arm lopen door elkaar, dikke Audi’s en BMW’s en daarnaast een mannetje/vrouwtje die het plastic uit de vuilnisbakken haalt.
privé-plastic ophaaldienst, wilde eigenlijk liever een sigaret, maar was ook blij met een stukje chocolade.
Uitersten alom, karretjes waar je voor 1,5 yuan (15 ct) een broodje of een spiesje kunt kopen, en restaurants met Europese prijzen. Politieagenten rijden rond, maar tonen weinig activiteit, buiten hun persoonlijke sms-jes. Wij fietsen hier (met vele andere) door rood, overal agenten, maar nog geen berisping, niets. Het verkeer is eigenlijk helemaal niet ingewikkeld vinden we inmiddels, gewoon vooruit blijven kijken, met de stroom mee, langzaam van richting veranderen, omkijken ook niet vereist, en gaan!
De lokale markten waar alles te koop is, zijn gaaf, alleen de toeristische Pearlmarkt is een drama, overal word je binnengeroepen en zelfs letterlijk binnengetrokken, ze laten je niet los, wegwezen dus!( Wel hebben ze daar ‘echte’ kopieën van alles…hm..Lolex, Aididas, Nikeh, Ifone, Ipat..)
zondagmarkt welke kleur zullen we nou nemen?
zag eigenlijk nu pas wat ie verkoopt..
Na een supermarkt bezoek neem je gewoon een paracetamolletje, aldus Herman. Hier staan nl. bij bijna elk product meisjes (met microfoons!) in het Chinees hun waar te verschreeuwen! Wat een herrie en gepiep!!
samen xiabu-xiabu eten, rustmoment na half Peking te hebben doorcrosst
PS.
“Herman…ja..die Ipad..ja…die was niet duur…ja maar Sé, dat is een copy..ja maar die was echt niet duur..hmhm…ik denk toch dat ik die gok waag..zucht…zouden ze dat bij de grens controleren denk je??…Sé doe dat nou niet…ja maar Herman, dat is super goedkoop, t is de ipad2 hè en hij is echt zó mooi…zucht…”
