Die stond ook op m’n lijstje, maar na 2 (verwachte) daagjes achterstand opzij gezet. Hoe fijn dat die 2 daagjes, door de snelle reparatie, terug liepen naar 1 dag! De keuze was snel gemaakt! De hele kustroute ernaartoe ging niet lukken, naar de halve wel! Route 13, rechtsboven.

Daar gaan we weer 🚍! En we kunnen weer overal staan en douchen! Stiekem deden we s’avonds laat wel de afwas in de camper en lieten het water, in het donker, dan toch maar weglopen..de pensionados 🙈🤣

De route was mooi, maar ook bochtig, en smalletjes, als bijrijder mocht ik overal de diepte inkijken..🫡🫡

Op een grote parkeerplaats geparkeerd, met een shuttlebusje omhoog en te voet naar beneden en weer omhoog en weer naar beneden, op naar de Cove of Cave, whatever. Het weer helpt enorm mee, de maand november, lente hier, en nog weinig toeristen, ook dat voelt fijn! Samen lopen we langs een schitterend pad naar de Cove ( laten we het daar op houden).

De Cathedral Cove, supermooi!! Blij dat we dit weer konden toevoegen!

Self-contained is onze camper, als zijnde, douche en toilet aan boord, zodat je in Nieuw Zeeland ook vrij mag staan en niet op een camping hoeft. Belangrijke regel, met een zeer belangrijke sticker achterop de camper!

Zaterdagochttend, 2 dagen geleden, na een wandeling. Ik liep terug naar de camper en oh jee..wat zag ik daar, drup, drup, drup, onder de camper! Manlief stond onder de douche, ik keek nog wat beter en zag een grote plas onder de camper liggen. Oh oh… self-contained…ja zo wel!! Maar uiteraard niet de bedoeling dat dat onder je camper terecht komt! Zwaar verboden zelfs!

Dag 5 van onze reis..wat nu.. ( we hadden dus al 4 nachten onze sporen achtergelaten 🛀)..elke dag plannen en elke dag rijden, helemaal geen zin ( en tijd) in camper gedoe 🫣. Zaterdagmorgen, gebeld, niemand te bereiken. We zetten het uit ons hoofd, eerst het Kauri Museum. Daarna weer gebeld, maar niemand had tijd. Zondag alles dicht! Maandagochtend dan maar! Meteen!

We gaan in de buurt op een camperplek staan, leuke plek trouwens bij een Rugby veld in Onewhero.

Doemscenario’s, hoe, wat zullen ze doen, repareren? Hoe lang duurt dat.. camper ruilen? Gedoe, alles om huizen..pfhhhh…oke, we zaten in de buurt van Auckland, bij het camperverhuurbedrijf, route aangepast en 🤞 fingers crossed.

Maandagmorgen 9 uur! Tas vol reisboeken, ereader, tablet om de dag door te komen, zijn we bij het servicebedrijf. Zou nl. wel een dag kunnen duren, aldus manlief! Zo geïnstalleerd in het kantoortje, tablet opgestart, de camper wordt meegenomen, daar gaat ie, zouden we ‘m nog terugzien??? 🫡. De beste monteur, een pittige jonge meid, ging eraan werken.💪

Toet Toet, 20 minuten later, daar stond ie weer! Oh jee, niks meer aan te doen, dachten wij..de pittige dame stapt het kantoortje binnen, geeft de sleutels aan Herman, zo zegt ze, hij is gemaakt. Fijne reis verder!🤩

Hoe een tegenvaller , mee kan vallen! Wij waren er helemaal niet op voorbereid! Dus, de plannen weer omgegooid, en nog een extra ritje toegevoegd! Eerst een heerlijke koffie en een pie om het te vieren, 🥳en zoef zoef daar gaan ze! De blije reizigers!

Op naar Coromandel! Dat vertel ik morgen!

Hier zijn we nu ⬆️. Zo lekker slapen! Daar begint de dag, hier is ie bijna voorbij. 😴😴

Een Surferspot! Veel jonge lui, surfplanken onder de arm en gaan! Ik ben al laat zo te zien (8 uur 🙈) en overdressed! Het is een warm windje hier, dat had ik niet zo in de gaten, dusss, eerst sokken en schoenen uit, ja daar gaan ze weer, wow, zwart zand, zwarte voeten dus! Oh jee een enkeling is zelfs in 👙! Ik wandel een lekker eind, het strand is eindeloos!

Gisteravond zijn we er nog op uit getrokken om de Gannet Colony, die hier broeden, te spotten. Very famous! Ladingen auto’s, zelfs een toerbus met Japanners, om dit wonder te aanschouwen.

Gannets..hmmmm…wat zijn dat eigenlijk, weet jij dat? Misschien Jan-van-genten🦆zegt Herman. En verhip, Google geeft het antwoord, ja hoor!! Heel eindje voor gereden en gevlogen om dat te mogen zien hè. ..de Jan-van -genten 😂

Dat was t voor vandaag! Die camperlekkage daarover morgen meer! Wij zitten even lekker in ’t zonnetje ☀️

Na een rit zuidelijk van ongeveer 100 km, een stop bij het Kauri Museum. (Vooraf een oponthoud vanwege een camperlekkage, maar daarover later meer 🫣). We dachten hier een uurtje door te brengen, maar dat werd een beetje langer. Herman vond het geweldig! Ik dacht het ook geweldig te vinden, maar de shop en het koffietentje tegenover waren ook bijzonder!

Het museum nam ons 200 jaar mee terug in de tijd, en borduurde, nou meer hakken, daarop door tot nu. Een informatie! Veel! Voor mij een beetje een overflow, die gedempt moest worden met een flat white 😉 in de buitenlucht. Her- man kwam een uurtje later buiten uitblazen.

Heel kort: de kauribomen hebben bijna de geest gegeven aan de houtkap en de industrie die daaromheen is ontstaan rond 1900. Nu worden ze beschermd en herplant. Die hout industrie heeft natuurlijk destijds wel veel opgeleverd voor Nieuw Zeeland en Engeland natuurlijk. (Ook Caterpillar heeft er volgens mij goed aan verdiend aan het aantal kettingzagen en machines in de fabriek te zien.) Een huis was er nagebouwd ,een soort BenB 😅 waar de pioniers , waaronder timmerlieden, technici, bankiers, werden opgevangen, en dus ook handel werd bedreven. De houtkap en de bewerking werd uitgebeeld, hoe dat in de loop van de tijd is veranderd. Zware lichamelijke tijden, geen sportschool of Yoga nodig!

Ik had een foto moeten maken van die kettingzagen! Ons pap had t geweldig gevonden!

Er lag 1 stuk van een Kauri boom die door de bliksem was geveld, hiermee sluit ik af! Het Kauri gebied hebben we gedenkwaardig achter ons gelaten. We tutteren weer verder!

We voelen ons erg op ons gemak in deze Oma omgeving! 😂

Omapere ⬆️ aan de westkust met zelfs een Thais restaurant, waar ik mijn Thaise taalvorderingen kon oefenen 😉

Ongeveer 80 km eronder, rijden we door het Waipoui Kauri Forest. Hier staat de oudste kauriboom, 2000 jaar oud, 52 meter hoog. Helaas niet gezien want het park was al gesloten, en je moet er met volledig ontsmette schoenen naar binnen. Weer die schoenen!!🙈

De route door het park was mooi, en genoeg andere Kauri bomen te zien.

We eindigen deze mooie zonnige dag in Omamari bij Kai Iwi Lake, was even zoeken! De wegen hier zijn super stil , maar lekker veel bochtjes, tel daarbij die oma met naast haar natuurlijk opa, dus het rijtempo is lekker rustig!😅

Omamari met het Kai Iwi Lake:

Beautiful! Vandaag naar het Kauri Museum, dat hoort natuurlijk bij deze omgeving 😁

Daarna langzaam zuidelijk, via Auckland.

Na alle treats van gister, en een goeie nachtrust laten we Paihia, achter ons. We gaan naar de Westkust, ( aan de Tasman zee) , ook wel de Kaurikust genoemd Een ritje van ongeveer 85 km. Een zonnige dag vandaag, lekker!

Paihia, een leuk stadje, toeristisch ingesteld, veel tripjes vanaf hier, souvenirshops, ( daar gaat dat mooie 5 dollar biljet 😂), restaurantjes, leuke kleine boulevard. We zijn blij dat we hier een rustmoment hadden!

Gearriveerd! Omapere! Dat is een welkom! Die zee!

Nieuw Zeeland, ontdekt door Abel Tasman in 1642, geen patent op aangevraagd😉, herontdekt door James Cook in 1769. De Maori werden destijds onderdrukt, gebruikt, hoe te noemen, in ieder geval waren er regelmatig opstanden. Daarom moest er een verdrag gemaakt worden, om het land te ‘ civilizeren’ . De handel en veiligheid weer te herstellen, maar wel met de Engelse 👑 erboven.

De Treaty

In de Bay of Islands ligt Waitangi. Hier is het verdrag tussen de Maori en Groot Brittannië getekend. De Waitangi Treaty in 1840. Door de 2 verschillende culturen is dit verdrag 2-ledig geïnterpreteerd. De Maori taal, schrift was ook moeilijk te begrijpen door de Engelsen, en omgekeerd was dit natuurlijk ook zo.

Hoe het cultuurverschil ook tot uiting komt:

De Maori’s werden qua cultuur en taal langzaam overgenomen door de Britten. Uiteraard zijn er daarna nog vaak meningsverschillen en opstanden geweest. Ik zal er niet te diep op ingaan hier. Het Museum van Waitangi maakte ons veel duidelijk.

Het huis van de gouverneur waar de Treaty is getekend:

Inmiddels wordt veel hersteld van de oude cultuur. De Maori’s hechten ook veel waarde aan hun voorouders, hun land, de natuur. Vandaar ook dat naast de huidige naam voor Nieuw Zeeland, Aotearoa steeds meer voorkomt.

Het Maori houtsnijwerk is prachtig!

Vandaag 250 km gepland, Auckland uit, met uiteraard een paar stops onderweg.

Kauri

De Kauri bomen, en dat op dag 1 al! Ja, die wil ik graag zien. Staan op ’t lijstje!

Ze horen bij de cultuur van de Maori, traditioneel voor kano bouw gebruikt en ook voor gebruiksvoorwerpen. Ze werden als heilige bomen gezien, de koning van het woud. Rond de 19e eeuw echter, kwamen de Europeanen, die zagen er ook wat in, scheepsmasten en meerdere bouwattributen. Daarmee werden grote bossen gekapt, zodat de weinig overgebleven Kauri’s nu beschermd worden. Vandaag het Parry Kauri Park:

Na dit leeftijdsvergelijk, weer verder op pad. Noordelijk. Nu we Auckland achter ons gelaten hebben worden de wegen stukken rustiger en het landschap weid en weidser, groen en groener.

We maken een stop bij onze eerste waterval hier in NZ, de 25 meter hoge Wangarei Falls. Via een keurig aangelegd wandelpad lopen we naar beneden. Ook hier staan weer Kauri bomen, ik word op mijn wenken bediend 😉. Watervallen blijven indrukwekkend.

Na een koffiestop bij de lokale Mc Donald, die staan hier trouwens in de kleinste dorpjes 🫣, rijden we door naar onze overnachtingsplek. De geplande kilometers zitten erop. We slapen aan de Waitangi rivier, bij de Bay of Islands. Morgen gaan we verder met Hermans lijstje, mede daarom zijn we hier beland, de Waitangi Treaty. Morgen meer!