Ja, we zijn op zeehondenjacht! Ik bedoel die 3 in Abel Tasman en die paar die we van afstand op een rots zagen liggen bij onze cruise…hmmm.. We hadden wel meer verwacht! Verwend op onze Canada/Amerika reis in 2014/15 waarschijnlijk.😃 Dus vandaag de Catlins, een extraatje in het zuiden van Zuid! Gepland in Nederland, maar te veel, dus weer geschrapt. Maar hier weer toegevoegd omdat we anders zijn gereden en hier en daar wat kilometers hebben verdiend. Ttsjakaa, zij blij! Het is echt een heerlijke route, bochtjes, maar niet te scherp.. heuveltjes, maar niet te steil, en ook niet te hoog, dus geen diepe afgronden! Zo fijn!

We zien supermooie dingen, en stranden. Eindeloos! Maar wel koud, en een wind hier! Koud vinden wij het wel snel blijkbaar, want wij dikke jas, anderen: korte broek…hmmm…toch gewend aan het Thaise weer denk ik!

Onze eerste jacht begint bij het Waipapa Point Lighthouse. Het zeehondenbord hebben we gevonden, maar de zeehondjes hadden zich te goed verstopt!

We rijden door naar de volgend ‘jachthaven’, Curio Bay. Weer een schitterend uitzicht op een de zee, helaas wederom geen zeehond te zien! Wel een lekkere koffietent, precies op tijd! Ook zeer belangrijk!

Een kleine onderbreking volgt! Een waterval, hier zekers te weten geen zeehondjes! Wel een mini-hike van 45 minuten met een paar pittige, voor ons hè 😉, klimmetjes. De McLean Falls hike:

De Falls, wow, het klimmetje waard!

We sluiten vandaag af met een laatste uitzichtspunt, de Florence Hill lookout:

Het is allemaal even fantastisch mooi 👌

We overnachten op een DOC camping in Papatowai, klein, fijn, in de natuur en nog een laatste sprankje hoop op…die zeehonden..maar helaas 🤷 Morgen het laatste stukje van deze jachtroute, wie weet!! 🦭

Zucht..we moeten het even laten zakken..de ‘muziek’ van de Sounds..wat was het mooi…fantastisch gewoon, de hele ervaring, niet alleen wat we gezien hebben, maar alles eromheen, die omgeving, het mystieke, de reis ernaar toe, (letterlijk en figuurlijk 😅), het kleine clubje medereizigers, de bemanning, de boot, het eten, het weer, jee wat goed dat we het een dag later gezet hebben! Het regent in Fjordland van het hele jaar ongeveer 70% , wij hadden zon 🫡.

We hebben genoten, alleen slecht geslapen, wat gehorig zo’n boot🙈🙈, maar dat halen we wel weer in! Hier varen we dus doorheen, Doubtful Sounds:

Je bent er niet zomaar! Eerst dus een camperplekje, om je huis te stallen voor een nacht, daarna een wandeling met bepakking van een half uur naar het oppikpunt, daar met een grote Catamaran over een stroomopwekkend meer, dan met je medereizigers in een klein busje over een ongeplaveide weg omhoog en weer naar beneden, de zware bepakking uit het busje, wij erachteraan, en daar begint de eigenlijke boottocht pas! Het voortraject:

Eindelijk zijn we dan op onze ‘heftig bevochten’🫡 boot! Het tochtje begint met een kennismaking met bubbels, ( “die hoef ik niet Herman, jawel Cee die wil je wel, voor mij!”) de kamerindeling, en een tafel vol lekkere hapjes, dat belooft wat. De groep bestaat uit 9 personen, met ons erbij, wij zijn veruit de oudsten, oh nee, de meest wijzen 😉. En de bemanning, 4 personen, de kapitein, stuurman, kok en matroos. We vertrekken meteen! De entree:

De dag vliegt voorbij, het is zo mooi, ook heerlijk rustig, dus tussendoor tijd voor een powernapje in ons 2persoons hok met gigaraam. Behalve een geweldige natuur sightseeing, ook jawel, pinguïns en zeehondjes! Dolfijnen kwamen ook voorbij, maar die heb ik gemist, die waren te snel!

De pinguïn, omdat we niet te dichtbij kwamen, wat moeilijker te zien, is de gele wenkbrauw pinguïn, nee, dat verzin ik niet, oftewel de rotspinguïn, fotootje van Google:

Tijd om een visje uit te gooien en een visje te hengelen! Kijk hier nou:

Wat je vangt, krijg je s’avonds op je bord! Verser kan ’t niet! Die kreeften!! Het waren er 11! Een aantal mocht terug in zee, de vrouwtjes natuurlijk, en de rest ging in de pan. Crawfish, rivierkreeft, zoetwatervis, in de fjorden 🤔 ?? Weetje, namens mijn man: door de watervallen en vele regen is de bovenste waterlaag zoet water vandaar bovenin rivierkreeften. Oké…toch apart..maar dat mocht de pret niet drukken! Wat een luxe, een matroos, die de boel schoonmaakt, en de kok die het op je bord tovert! En wij hebben ervan genoten!

De volgende ochtend volgt ook nog een omeletje met kreeft. Feest! De ochtend begint vroeg, gehorige boot, en om 6 uur de vaart er weer in! Nog op zoek naar pinguïns, maar die hielden zich helaas schuil. De fjorden zijn zijn zo mooi, met de opkomende zon en de laaghangende wolken, zo mysterieus.

De terugvaart al, een hele mooie herinnering gaat mee naar huis. De natuur, de ontmoetingen, de pinguïns ( ‘ ik koop ook nog een sweater met die geelkuifjes Herman’ 🤫 voor thuis hè..)

Doubtful Sounds. En dan is het voorbij.. We rijden weer, zucht, We gaan onze laatste week in. Via de Catlin’s gaan we omhoog, Dunedin, Christchurch. Coming!

Vandaag voorlopig het laatste meer. We zijn beland in Fjordland National Park. Het Zuid Westen, met de Milford Sound en Doubtful Sound. We laten de wegen even achter ons en gaan eens horen wat de Sounds ons brengen. Zaterdag gaan we met een boot de fjorden in. Zin in!

Een rustpauze hier, even bijkomen van al dat rijden, de indrukken, dieren, hikes, waterpartijen, regenwouden, bootjes..We blijven 3 dagen staan aan dit meer bij Manapouri. Juist ja. Het Manapouri meer:

De komende dagen even niets meer 🫡

🤫🤫

Vandaag heel veel meer! De meren route noemen we het zelf. We drijven langzaam steeds zuidelijker, met de regen in onze rug, gelukkig. Bij Wanaka beginnen we natuurlijk met het Wanaka meer:

Nog meer! Bij Hawea het Hawea meer:

We vervolgen onze, kronkelige…

weg richting zuiden, laten Queenstown achter ons, en overnachten , je raadt ’t al, lekker aan een meer!

Dat was ’t weer voor vandaag! Morgen meer😉

Jee, ik struikel over de plaatsnamen hier! Eerder op weg naar de volgende overnachting is ons doel! We zijn altijd op tijd uit bed maarrrr…voordat de pensionados dan op route zijn..🙈🙈 Hoe anders was dit bijna 15 jaar geleden op onze China-Trip! Elke morgen om 8 uur pünktlich ( Duitse tour!) zaten we achter het stuur van onze trouwe Hymer. Bijna 5 maanden, bijna elke dag, en kilometers maken!! We moeten er nu niet meer aan denken!!

Maar redelijk op tijd, iets na 9 uur 😉 zijn we dan toch vertrokken uit Kaiteriteri, de gateway naar Abel Tasman. Een gigantische campingplaats, 400 plekken, uiteraard omdat je het park niet in mag/kunt met de auto. Tijd voor een rustiger plekje de komende nacht.

We rijden onderweg nog langs een mooie brede waterval, waar we onze lunch pauze houden. De Maruia Falls.

We rijden rustig verder, want vroeg weg hè, en trekken zuidelijker. We overnachten hier bij een pub, die al dicht is, 17 uur..🤔 maar de volgende ochtend alles goed maakt met een heerlijk zondags ontbijtje! Lekker in de buitenlucht, met mijn favoriet, Egg Benedict, love it ❤️

Het pittoreske dorpje Hokitika staat verder op het menu van de dag. Een leuk klein museum, onze week boodschappen, een mooie toren:

En eindelijk zien we 2 Kiwis! Je moet toch een Kiwi gezien hebben in Nieuw Zeeland. Kiwi land! Helaas deze 2 zitten achter glas, in een oud gebouw. We vinden het afschuwelijk, gescheiden van elkaar, beetje in het zand, houtschors pikkend met hun lange snavels. Geen foto! Wel wat uitleg over de Kiwi hier:

We sluiten het af met een heerlijke strandwandeling in dit dorpje. Dat had ik die Kiwis ook gegund..😐

Met zwarte voeten tutteren we verder richting Franz Josef Glacier. Een gletsjer waar je met een helikopter kunt hiken. Wij wandelen morgen een rondje onder die gletsjer!