We zitten in ons eerste vliegtuig vandaag, wat nog een heel gedoe was om te boeken. De prijzen sky high, en bijna alle vluchten van Phuket naar BKK bezet. Gevolg is landen op vliegveld nr 1, als een speer naar vliegveld nr 2, en dan maar hopen dat we op tijd zijn! We denken aan die ezel ….
Chinees Nieuwjaar op 19 febr. en Chinese drukte nu op Phuket.
We hebben ons door de massa gewurmd en zitten nu dus hoog en droog, vliegend boven Thailand gezellig met al die , nog steeds frequent spugende en tuffende, Chinezen..
Afscheid genomen van ons hutje bij Thuptong, laatste sticky rice met mango gegeten, laatste chocolate shake bij Nuy, nog een laatste fietstochtje naaar de tempel, een boedhaatje gehaald, en op ‘ons’ land aan een boom gehangen.
De uitgeschoten kokosnoot , ja ja een notenboom moet ook geplant worden, he mams, wordt door Pood bewaterd.
Jikki zorgt voor de waterput die geslagen moet worden, terug naar voorhene tijden hier! Hebben we nu echt alles gedaan? Nog een keer naar de toekomstige aannemer, nog een keer alles checken, nog een keer de eigenaar bellen, maar die geeft niet thuis. .
We doen maar een schietgebedje naar boedha, steken een kaarsje aan, mooi bloemetje erbij, wierookje, houdt ie van, en maar hopen dat het allemaal goed komt met dat land..
Iedereen heeft het volste vertrouwen behalve wij..
We hebben voor nu echt alles geregeld wat we kunnen, nu is het afwachten. Laatste keer kijken naar die mooie blauwe zee, zouden we hier echt mogen wonen binnenkort?
Punt, ja Herman, voor nu punt.
Tot zo!!
