Girl power!
Alle berichten van Her Man
Vis moet zwemmen!
Joehoe, daar gaat ie dan, de Moêt, eindelijk!
Na het afsluiten van een contract met de eigenaar, begin februari dit jaar, nu dan eindelijk! Alles rond, bijna een jaar verder.
15 december 2015, voor ons weer een gedenkwaardige dag!
Daarbij werden we vandaag ook nog getrakteerd op dolfijnen,voorbijzwemmend in de machtige Andaman oceaan!Uniek!
Dit visje gaat zo heerlijk in de rosé champagne zwemmen!
Proost, op een bouwrijp 2016!
Gemiste vallende sterren!
Niet te volgen, ik weet t, ik weet t!
Wij worden er ook gestresst van! Maar eindelijk, eindelijk, ik val vandaag in herhalingen, zo blij!
Alles is gefixt!
Na onze landoffice actie, 2 december, wij helemaal blij, maar wat bleek, een klein thais foutje in de officiële papieren! OMG! Nu dat weer!
Ivm met allerlei feestdagen,( koningsdag, vaderdag, landelijke fietsdag) landoffice soms open soms dicht, zegdugijutmar!
Maar zeker was, we moesten terug om de fout te herstellen, wederom moest Jikky mee, maar die heeft inmiddels een meer dan fulltime baan, dus moeilijk, moeilijk.
Ondertussen dan toch maar dat contract met onze aannemer afgesloten, dat werd ook tijd!
Maar een contract afsluiten, betekent ook betalen, en betalen als nog niet alles klopt, ja dat blijft eng! Erg eng!( Mag ook niet van mijn papa en ook niet van mijn mama, dit terzijde)
Dus wederom een spannende hectische buikpijnweek, niet met uitbundige werkactiviteiten, maar met het verdiepen in de Thaise cultuur, en het snappen van de Thaise processen, het begrijpen van de gemakzucht en laksheid o.i., van de chaa-chaa mentaliteit, van het eindeloos appen, linen en niets terug horen. Van het bellen en niet opnemen. Van het scooterend op zoek gaan naar, en niet vinden. Van complete thaise stiltes, naar ‘het komt wel goed’ omdenken..
En ongelofelijk, het komt ook goed!!
Dan in een keer, op een onverwacht moment, contact, hop in de auto, hop naar de landoffice, en in een mum van tijd vallen alle horrorscenarios weg, het contract wordt aangepast, alles klopt zoals het moet zijn. Hè hè. Opgelucht!
En dan toch, de aannemer een eerste aanbetaling, en nu heien en die palen in de grond!
Vannacht hebben we de vallende sterren gemist, maar vanavond knalt de kurk eindelijk van onze Moet et Chandon! Die staat al die tijd al (on)geduldig te wachten..
Droomhuis, droomvlucht, droom..
Droomhuis in Thailand, begin er niet aan!
Begin er niet aan, was het advies van velen. Maar eigenwijs is ook wijs, wij begonnen er toch aan!
Inmiddels een hele tijd verder en nog geen paal in de grond!
Het grondproces is inmiddels uitgebreid beschreven en hier en op Linda.nl het blog. Lang geduurd. In januari al om de tafel gezeten, contracten opgesteld, echter weer verlengd, in juli/augustus/september in Thailand geweest, met de bedoeling om te bouwen toen. Niets gebeurd. Geduld, geduld..
Oké dan de grond kwam rond in november, jubelstemming!!
Maar toen, lawyers, leasecontract wat niet klopte, chantagepraktijken, nog meer lawyers. We zagen ons droomhuis langzaam veranderen in een spookhuis! Genieten van Thailand konden we niet meer. Horrorbeelden! Eindelijk, ook dat proces afgerond! Wederom jubelstemming!
Voor 2 dagen..nu blijkt er wèer iets niet te kloppen. OMG!
En inmiddels, nee papa, nog geen paal in de grond! Het thuisfront begrijpt er niets van!
Gelukkig kunnen we wel weer genieten en hebben we vertrouwen dat het spook verdwijnt en dat we echt gaan bouwen.
We zwerven daarbij momenteel een beetje rond, huren elke keer iets voor een maand, soms 2 maar moeten dan weer op zoek naar een ander onderkomen. Dus klimmen weer op ons trouwe vervoermiddel en gaan op zoek naar een ander tijdelijk huisje, kamertje, appartementje : te klein, te afgelegen, te duur, bezet, te veel muggen, of muggenziften wij? Vandaag dan toch iets gevonden voor januari en februari. Ons nomadenhuisje.
En zo erg is het toch niet, om vanuit een strandtentje de bouwplannen verder uit te werken, of vanuit je luie strandstoel, een verse fruitshake in je hand, te bedenken of dat terras nu 64 of toch 80 m2 moet worden.
De aannemer heeft al onze plannen in z’n bezit, vergunningen zijn rond, wat kan er mis, zou je denken..Zoals elke keer hier, wat je verwacht fout te gaan, gaat goed maar wat een grote kans van slagen heeft gaat mis! Wij hebben zoveel vertrouwen dat we morgen naar Phuket rijden om tegels, toiletten, en kranen uit te zoeken! Zo!
Het motto blijft, wait and see, maar als het klaar is…een droom!! Kom en vlieg mee in onze droomvlucht!
Loy Krathong
http://www.lindanieuws.nl/wereldwijven/bootje-varen-op-het-loy-krathong-festival-in-thailand/
sorry, ben lui! linkje naar het artikel, zelfde auteur!
het linkje werkt niet meer, maar onder de categorie Wereldwijven kun je dit stuk lezen.
En ook alle andere columns die ik toen heb geschreven voor de digitale Linda.
De grond is rond!
We gaan beginnen, alle plannen zijn klaar, vergunningen binnen, en eindelijk is de hele ingewikkelde grondprocedure afgerond. Ons stukje is 1 Rai, 1 Ngaan, 31 Talang Wah groot gegroeid inmiddels! Wij zouden zeggen 2124 m2.
In ieder geval zeker groot genoeg om er een mooi Thais/Hollands huis, met zeer noodzakelijk (!) zwembad op te bouwen. En dan voor de rest maar een hele grote kokosnotentuin of zo..
De hele grondprocedure gaat voor ons nog onverwacht van start, we hadden een deadline in het contract op 10 november, maar hoorden weinig.
Inmiddels was de eigenaar weer eens spoorloos, hadden we wel een paar keer de verkeerde papieren gekregen en waren wij in gedachten alweer een aantal weken zo niet maanden verder. Het zou wel weer langer gaan duren. Zucht.
Echter in een keer op 9 november allerlei telefoontjes over en weer, de hele procedure zou toch afgewikkeld gaan worden op de 10e! Wie had dat gedacht! Wij onze lawyer vlug geïnformeerd, en allerlei papieren werden in allerijl gemaild, om de nodige handtekeningen binnen te halen.
De volgende ochtend wachten bij de landoffice. De grond mag niet gekocht worden door buitenlanders, alleen geleased. Dus onze thaise vriendin koopt de grond. Wij leasen het van haar. Wij zijn er niet..
Elke keer echter als er administratiekosten, of andere lokale kosten betaald moesten worden staat of de eigenaar, of vriendin bij Herman en kan hij zijn portemonnee trekken. Heel apart! Zo’n met flappen rondzwaaiende buitenlander. Die er dan eigenlijk niet is hè..
Daarna naar de bank, ook daar een soortgelijke mysterieuze methode. Het geld moet eerst naar de thaise vriendin daarna via haar naar de eigenaar. Wederom zijn wij er even niet.
Oké, dus Herman wil het geld overmaken naar onze vriendin maar allez, allez, problemen, problemen. Overmaken, no no, not possible, big problem! Dit moet dan in 16 keer bij dit bedrag en duurt 3 dagen..Help, maar het moet nu meteen!
De eigenaar, nu wel in beeld, doet intussen een tukje met het begeerde Chanod papier in zijn hand. Wij hebben een lichte paniekaanval, wat nu? Een helder moment bij de bankdame, wat wel kan: (ook hier is het in mogelijkheden denken soms al ingedaald), alles opnemen en dan weer storten. Hoe merkwaardig, maar oké, dan zo! Een grote plastic zak erbij, en daarin worden alle contanten geteld, en vervoerd. Onze vriendin heeft een bank 200 meter verder, dus in colonne naar bank 2, grote zak geld op de balie, en storten die hap. Hoppa!
Echter het geld moet naar de eigenaar en niet bij de thaise vriendin blijven hangen. Dus opnemen weer, in diezelfde zak! En nu naar de bank van de eigenaar, laat dat nu dezelfde bank zijn als die van ons! De deur weer uit en in optocht de straat weer op dan!
Eenmaal buiten kijkt Herman naar ons vriendinnetje, ‘ you have the money? ‘
Zij kijkt vragend naar Herman, ‘no no, you have the money!’
Op de balie staat eenzaam een grote zak te wachten op zijn rechtmatige eigenaar, ook die is de weg even kwijt..
Maar eind goed, al goed! Het proces is afgerond, de grond , inmiddels al schoongemaakt, is rond!
Op naar de volgende Thaise kuilen en hobbels, bouwen! Yes!
Olivia :)
Trots op ons derde kleinkindje, 3300 gram, geboren op 9 oktober 2015.
Zusje van Annabella en Sebastian. Dochter van Annemarieke en Tim:
Waardering??!
We vliegen terug met Etihad over Abu Dhabi. Apart geboekt , apart heen, lekker samen terug.
Onze eerste vlucht zitten we naast elkaar maar het gangpad scheidt ons, niet zo’n heel groot drama maar echt knus is anders.
Abu Dhabi is een warrige luchthaven waar kriskras alle winkeltjes gebouwd zijn en je door dit doolhof naar je gate wordt geleid, nee niet verleidt!
We wachten ongeveer 2 uurtjes, drinken een cappuccino en delen een muffin , 18 dollar! Ping! Ons dag-eetbudget in Thailand!
Bij het boarden, Herman rechterrij, ik linkerrij, piep piep, wat nu weer? Jongeman streept mijn stoelnummer door, bluh, apart zitten?? Madam you are upgraded to businessclass..
Herman staat al in het transferbusje, ikke vertellen, hij nie gelove!
Ja ja! Verschil moet er wezen! Herman wil je ruilen? Met die lange benen? Nee liefje, ga jij maar lekker genieten! Yep! Denk niet meer aan knus!
Ontvangst met een glaasje champagne, en de menukaart wordt uitgereikt. Echt glas, echte champagne, echte menukaart! Keuze uit 6 soorten wijn!
Snackjes, sapjes, borreltjes, en wat voor ontbijtje ik wil! Wat voor koffie of thee? Ook hier keuze te over! Ik krijg een late avondsnack, daarbij echt bestek, de tafel wordt gedekt, met een katoenen servet! Geen rijdende tegen je benen aanstotende karretjes hier, nee ik heb Lee. My personal Waitress!
Geen wachtende rij bij het toilet, en ik hoef ook niet te wachten tot mijn eten is opgehaald, mijn geweldige tafeltje kan alle kanten op, die schuif ik even aan de kant. Handtas hangt aan een haakje naast me, water in de houder, ik ben omgeven door een ruimte vol lucratieve houdertjes , maar waar moet nu in godsnaam die koptelefoon in! Help Lee! Lee helpt.
Toilettasje, luxe dubbeldikke deken, mijn god en een echt bed! Hoe hebben ze het gemaakt, ik druk op knopjes en schuif langzaam onderuit, voetjes op het bankje voor me en de stoel helemaal plat! Helemaal hè !
Truste tot ontbijttijd! Met vers sapje, omeletje en een latte machiato!
Regenseizoen..
Wat heerlijk hier hè C ?!
Ja, top Herman..:)!
Ontbijtje!
Oudjes met hier en daar pijntjes. Wij.
M.n. wanneer we teveel of te schuin wandelen, au au, zingen onze knieën een krakend protestlied.
Zaak om hier voorzorgsmaatregelen tegen te nemen. Onze strandwandelingen worden momenteel gereguleerd door een app die het getijde weergeeft. Superhandig!
In dit land waar we met de zon opstaan en naar bed gaan, ja gaap gaap, ik weet het!
In ieder geval, lang verhaal kort: we wandelen erg vroeg in de ochtend langs het strand, een verdwaalde toerist, wat zwerfhonden en verder drukdoende krabbetjes, dat is ons gezelschap.
De storm is geluwd, het weer is heerlijk. Zelfs onze knieën genieten van het vlakke strand. We voelen ons piep!
Na deze ochtendwandeling gaan we vandaag een Thais/Chinees ontbijtje nuttigen, reintegreren..hmmm.
Geopend van 6 tot 14!
Moeder en dochters runnen dit dimsum tentje naast de grote weg. Het is 8.30, en we zijn niet de eerste, het barretje staat al vol met lege bakjes!
We lopen naar de koelkast met een dienblad, en kiezen daar een aantal, allemaal zelfgemaakte, dimsummetjes.
Dochterlief zorgt er vandaag voor dat ze gestoomd worden. De mama zet een potje jasmijnthee, en een schaaltje rauwkost neer, en mixt daarnaast nog allerlei zoete roze drankjes van kokosmelk met een soort ranja, voor de thaise kindjes die een tafel verderop zitten. Yoghidrink!
Wij genieten, met de benen omhoog, van ons 150 baht dimsum ontbijt.
We voelen ons als een gestoomde vis in het water: Gezond bezig wij!