We gaan beginnen, alle plannen zijn klaar, vergunningen binnen, en eindelijk is de hele ingewikkelde grondprocedure afgerond. Ons stukje is 1 Rai, 1 Ngaan, 31 Talang Wah groot gegroeid inmiddels! Wij zouden zeggen 2124 m2.
In ieder geval zeker groot genoeg om er een mooi Thais/Hollands huis, met zeer noodzakelijk (!) zwembad op te bouwen. En dan voor de rest maar een hele grote kokosnotentuin of zo..

De hele grondprocedure gaat voor ons nog onverwacht van start, we hadden een deadline in het contract op 10 november, maar hoorden weinig.
Inmiddels was de eigenaar weer eens spoorloos, hadden we wel een paar keer de verkeerde papieren gekregen en waren wij in gedachten alweer een aantal weken zo niet maanden verder. Het zou wel weer langer gaan duren. Zucht.
Echter in een keer op 9 november allerlei telefoontjes over en weer, de hele procedure zou toch afgewikkeld gaan worden op de 10e! Wie had dat gedacht! Wij onze lawyer vlug geïnformeerd, en allerlei papieren werden in allerijl gemaild, om de nodige handtekeningen binnen te halen.

De volgende ochtend wachten bij de landoffice. De grond mag niet gekocht worden door buitenlanders, alleen geleased. Dus onze thaise vriendin koopt de grond. Wij leasen het van haar. Wij zijn er niet..
Elke keer echter als er administratiekosten, of andere lokale kosten betaald moesten worden staat of de eigenaar, of vriendin bij Herman en kan hij zijn portemonnee trekken. Heel apart! Zo’n met flappen rondzwaaiende buitenlander. Die er dan eigenlijk niet is hè..

Daarna naar de bank, ook daar een soortgelijke mysterieuze methode. Het geld moet eerst naar de thaise vriendin daarna via haar naar de eigenaar. Wederom zijn wij er even niet.
Oké, dus Herman wil het geld overmaken naar onze vriendin maar allez, allez, problemen, problemen. Overmaken, no no, not possible, big problem! Dit moet dan in 16 keer bij dit bedrag en duurt 3 dagen..Help, maar het moet nu meteen!
De eigenaar, nu wel in beeld, doet intussen een tukje met het begeerde Chanod papier in zijn hand. Wij hebben een lichte paniekaanval, wat nu? Een helder moment bij de bankdame, wat wel kan: (ook hier is het in mogelijkheden denken soms al ingedaald), alles opnemen en dan weer storten. Hoe merkwaardig, maar oké, dan zo! Een grote plastic zak erbij, en daarin worden alle contanten geteld, en vervoerd. Onze vriendin heeft een bank 200 meter verder, dus in colonne naar bank 2, grote zak geld op de balie, en storten die hap. Hoppa!

Echter het geld moet naar de eigenaar en niet bij de thaise vriendin blijven hangen. Dus opnemen weer, in diezelfde zak! En nu naar de bank van de eigenaar, laat dat nu dezelfde bank zijn als die van ons! De deur weer uit en in optocht de straat weer op dan!
Eenmaal buiten kijkt Herman naar ons vriendinnetje, ‘ you have the money? ‘
Zij kijkt vragend naar Herman, ‘no no, you have the money!’
Op de balie staat eenzaam een grote zak te wachten op zijn rechtmatige eigenaar, ook die is de weg even kwijt..
Maar eind goed, al goed! Het proces is afgerond, de grond , inmiddels al schoongemaakt, is rond!

Op naar de volgende Thaise kuilen en hobbels, bouwen! Yes!