Vroem, vroem, vink, vink, hobbel, help, hobbel, kom op de scooter en gaan net als het gros van de Napolitanen ( noem je ze zo?). Beetje wringen, niks voorrang geven, voorrang nemen, stoplicht?? zebra?? Gaan!! Maar help wat een slechte wegen, au, au, hup hup!

Dag 1: Zondagmiddag, aangeland in het Museo Archeologico Nationale. Kunnen mooi 2 grote musea doen voordat we morgen alle kerken in duiken!

Wat een beelden, wat een rijkdom, we lopen door de privé collectie van de familie Farnese, waar Herman met Hercules poseert. En zo staat het museum vol, met grote marmeren beelden van vele bekende kunstenaars. Ook stukken van de Borgia’s zijn aanwezig. Het museum zelf is gehuisvest in een voormalig paleis, dus schitterend, groots! We zoeken onze weg tussen de afdelingen die gesloten zijn, rennen van de afdeling die bijna dicht gaat naar de volgende die een uur later dicht gaat, om maar zoveel mogelijk te kunnen zien.  Uiteraard willen we de mooie collectie fresco’s van Pompeï niet missen! Dat was o.a. een reden om hier te komen!

Help wat een beelden. En hier staat ook altijd zo goed aangegeven waar je moet zijn, met een heel erg overzichtelijke plattegrond!

 

Hercules en Herman,           vloer,          dit is mozaïek!!

Verder! Vink! Vroem vroem, op zoek naar musea di Capodimonte! We worden binnengelaten door een paar achteloze, nonchalante meisjes, verwachten er weinig van en gaan op zoek naar schilderijen van Hollandse meesters en werken van Bellini, Botticelli en Michelangelo. Waar we dachten dat het archeologisch museum al groot was, nou, het valt in het niet bij dit paleis! Dit is niet meer groot te noemen maar immens!! We wandelen van zaal naar zaal naar zaal naar….

zaal naar zaal naar..      porseleinen kamer!

Buiten de grote, mooie schilderijen, zien we ook de balzalen van toen, het servieswerk, en niet alleen dat is van porselein, maar er is zelfs een porseleinen kamer! Hoe verzin je het een kamer van porselein! Doe me nu maar een nieuw behangetje..

5 uur later zitten we eindelijk aan een drankje op een terrasje, vermoeide voeten, vroem vroem, naar huis, voeten omhoog!!

Napels dag 2:  Gaan we weer, vroem, vroem, hoppa, met de lonely planet in de hand komen we door elk land! Eerst de scooter parkeren, en onthouden waar ie staat!

plattegrondje scoren, espressootje, plannen en gaan maar weer!!

Kerken met hun kunst bekijken! Hoeveel kerken op een paar honderd meter, ongelofelijk! We mogen binnen niet overal foto’s maken, maar de straatbeelden zijn ook leuk!

Gesu Nuovo                     en      Chiesa di Santa Chiara

Zo, even luchten, chocolaatje? stukje fruit? koffietje?

Gaan nu echt een hele mooie kleine kapel in, Capella Sansevero. Wow,Christus met een doek over zich heen en dat van marmer, het lijkt gewoon alsof je het marmeren doek op kunt tillen!

We wandelen weer verder door het oude gedeelte van Napels, een stad die het midden houdt tussen Barcelona en Parijs..niet helemaal, maar om het een beetje ergens neer te zetten..de hectiek van Parijs, de sfeer ook meer maar de zee en de barretjes van Barcelona, zoiets..

                               souveniertje?? ha ha!

We doen nog een paar kerken, we zijn hier nu toch!

   

San Lorenzo Maggiore          en de Duomo (kathedraal)

Na al dat loopwerk hebben we wel zin in een snackje. Op de lokale markt nemen we een pizzaatje, samen delen, als enigste een tafelkleedje en een heerlijke pizza voor 5 euro!

We zien meteen de toeleveranciers aan het werk!

Zo, kijken of we de scooter terug kunnen vinden en op naar het Castel Nuovo, Palazzo Reale, en galerie Umberto I ! Ja, ja allemaal uitgezocht! Goeie voorbereiding is het halve werk, aldus mijn man, en dat blijkt!

Daar gaan we weer, kris, kras door Napels, richting haven, waar dit alles te zien is en waar ook enorme cruiseschepen aangemeerd liggen!

 

Castel Nuovo, met de cruiseschepen erachter en daarachter weer de Vesuvius

het Palazzo Reale en de mooie hal van Galerie Umberto I

Poeh, poeh dat was een pittig dagje, veel indrukken, veel foto’s, nu nog even alles op een rijtje in ons hoofd, maar dat schudt wel recht op het Napels wegennet!!

Sightseeing Napels! Vink! Op naar Rome!

Ps. Napels! Niet vergeten als je in de buurt bent! Erg de moeite waard!

Vandaag een scootertochtje langs de mooie kustlijn van Amalfi. Zeer de moeite waard, als je geen hoogtevrees hebt! Ik vond het maar heftig al die kronkelweggetjes van hoog naar laag en weer omhoog. Fabuleuze uitzichten, dat wel! Als je tenminste durfde te kijken ! Tussendoor kon je dan nog een pepertje scoren, komt altijd van pas!

Het plaatsje Positano staat hoog genoteerd bij de bezienswaardige stadjes!

    

Dat hebben we geweten, tussen de kledingwinkeltjes ( wit is in!), tipica Italian zaakjes ( koop hier de echte olijfolie!), gelati kraampjes ( lekker ijsje voor een mooi prijsje), pizzeria’s en ceramicshops, lopen we tussen massa’s toeristen naar de kerk, het haventje,  de boulevard en het strandje. Alwaar je mag liggen voor 15 euro p.p., na 25 euro voor je auto betaald te hebben, en dan moet je nog een hapje, drankje, plasje! Tikt lekker aan hier!

 

Positano met kerkje    wit is hip       weer een mooi strandje

We drinken wat, verwonderen ons over de drukte, lopen nog een rondje door de winkelstraatjes, terug naar de scooter, en kronkelen nog wat hoger. Totdat achterop-zitster het beu is met ogen dicht knijpen, wegkijken, en nog steviger vastpakken. We draaien om. Echt mooi die Amalfikust, voor wie durft, en niet bang is voor wat mede-toeristen!   

route.    dit is nou echt een mooi strandje, maar hoe kom je er?!

Waar ging jouw eerste spreekbeurt over Herman? Oh, over Costa Perreira, een ontzettend goeie keeper, die een ongelofelijke blunder maakte in een belangrijke wedstrijd. Hoe werd je daar dan door getriggerd?? Hmm..dat vertel ik liever niet..maar soms identificeer je jezelf wel eens met iemand, laten we het daar maar op houden! Oké dan

Ik hield mijn eerste spreekbeurt over Pompeï. Ik was geobsedeerd, door de Vesuvius, een vulkaanuitbarsting, al die gloeiende lava die de berg afvloeide. Waarom weet ik niet, geen identificatie hier, maar meer onder de indruk van natuurrampen denk ik.

Het was ongeveer in de vierde, vijfde klas lagere school, je probeerde er lang onderuit te komen, maar op een gegeven moment wees de juffrouw je toch aan! Het onderwerp had je al lang bedacht, en maar hopen dat niemand anders hetzelfde had! Dan ging je naar de bibliobus, een rijdende bibliotheek, en zocht je zoveel mogelijk informatie op. Die je dan weer al bibberend voor dat grote zwarte schoolbord duidelijk moest maken aan al die afwachtende klasgenoten. Wat een drama vond ik het!

Veertig jaar later, Pompeï dus! Niet ten onder gegaan door lava, maar in 79 na Chr. door de as, die vanuit de uitbarsting van de Vesuvius in een dikke laag over de stad viel.

  
De Vesuvius op de achtergrond

Indrukwekkend om rond te lopen in een ‘onveranderde’ stad waar 2000 jaar geleden ook mensen liepen. De handel vanuit Pompeï betrof m.n. olijfolie, die behalve voor het eten , gebruikt werd voor schoonheidsproducten en verlichting (lampenolie).

Twintigduizend inwoners had de stad, waarvan er 15.000 zijn gestorven, niet wetend wat er gebeurde toen de Vesuvius uitbarstte. Ook niet gevlucht dus, maar vol verbijstering gekeken, verrast door de gassen, gestikt, en bedolven onder as.

Verbazingwekkend hoe het leven van toen weinig verschilde van nu. We lopen door huizen, sommigen 3000m2 groot, met een gigantische entree, waar de “padre de familia” zat, Herman ziet zichzelf al zitten omgeven door wapperende slaven!! Verder barretjes, een bakkerij, de centrale marktplaats, een badhuis, het theater:

Een ‘redlight’ district, een huis voor publieke vrouwen, met lustopwekkende tekeningen:

 
Het maakt indruk op ons. Het leven van toen, om er nu te kunnen en mogen lopen, om de afdrukken te zien van de mensen die er gestorven zijn:

En hoe speciaal om hier 40 jaar na mijn spreekbeurt,  de informatie uit de bibliobus te kunnen toetsen!

We zijn even gestrand!Onder Napels en onder de Vesuvius ( ver genoeg weg! ) in het plaatsje Vico Equense. Nee wij hadden er ook nog nooit van gehoord! Maar ik kan je zeggen, het is de moeite waard! Als je er eenmaal bent..
Het kostte wel enige kruim om door de smalle kronkelweggetjes en vele tunnels aan de overkant van Napels te komen! Wederom is de achterkant van het scooterrek wat kleiner geworden..
Maar we zitten nu op een schattige, kleine camping onder de citroen/olijf/noten/sinaasappelbomen.
Waar je geen bandje om krijgt maar door de eigenaar onder de lage bomen door naar je plekje wordt geloodst. Das andere koek!
Hier zullen we eens even bijkomen voordat we de drukte van Napels en Rome weer ingaan! Even rust!

Ons avonduitzicht:

Posted from WordPress for BlackBerry