Waar ging jouw eerste spreekbeurt over Herman? Oh, over Costa Perreira, een ontzettend goeie keeper, die een ongelofelijke blunder maakte in een belangrijke wedstrijd. Hoe werd je daar dan door getriggerd?? Hmm..dat vertel ik liever niet..maar soms identificeer je jezelf wel eens met iemand, laten we het daar maar op houden! Oké dan

Ik hield mijn eerste spreekbeurt over Pompeï. Ik was geobsedeerd, door de Vesuvius, een vulkaanuitbarsting, al die gloeiende lava die de berg afvloeide. Waarom weet ik niet, geen identificatie hier, maar meer onder de indruk van natuurrampen denk ik.

Het was ongeveer in de vierde, vijfde klas lagere school, je probeerde er lang onderuit te komen, maar op een gegeven moment wees de juffrouw je toch aan! Het onderwerp had je al lang bedacht, en maar hopen dat niemand anders hetzelfde had! Dan ging je naar de bibliobus, een rijdende bibliotheek, en zocht je zoveel mogelijk informatie op. Die je dan weer al bibberend voor dat grote zwarte schoolbord duidelijk moest maken aan al die afwachtende klasgenoten. Wat een drama vond ik het!

Veertig jaar later, Pompeï dus! Niet ten onder gegaan door lava, maar in 79 na Chr. door de as, die vanuit de uitbarsting van de Vesuvius in een dikke laag over de stad viel.

  
De Vesuvius op de achtergrond

Indrukwekkend om rond te lopen in een ‘onveranderde’ stad waar 2000 jaar geleden ook mensen liepen. De handel vanuit Pompeï betrof m.n. olijfolie, die behalve voor het eten , gebruikt werd voor schoonheidsproducten en verlichting (lampenolie).

Twintigduizend inwoners had de stad, waarvan er 15.000 zijn gestorven, niet wetend wat er gebeurde toen de Vesuvius uitbarstte. Ook niet gevlucht dus, maar vol verbijstering gekeken, verrast door de gassen, gestikt, en bedolven onder as.

Verbazingwekkend hoe het leven van toen weinig verschilde van nu. We lopen door huizen, sommigen 3000m2 groot, met een gigantische entree, waar de “padre de familia” zat, Herman ziet zichzelf al zitten omgeven door wapperende slaven!! Verder barretjes, een bakkerij, de centrale marktplaats, een badhuis, het theater:

Een ‘redlight’ district, een huis voor publieke vrouwen, met lustopwekkende tekeningen:

 
Het maakt indruk op ons. Het leven van toen, om er nu te kunnen en mogen lopen, om de afdrukken te zien van de mensen die er gestorven zijn:

En hoe speciaal om hier 40 jaar na mijn spreekbeurt,  de informatie uit de bibliobus te kunnen toetsen!