Nova Scotia

Onze eerste week hebben we gepland op Nova Scotia, het schiereiland waarop onze camper is aangekomen. Via een mooie kustroute willen we hier rondtouren.
Na alle douane en shop perikelen waren we gisteravond blij ( en verrukt!) dat we nog een stukje konden rijden.
Ongeveer 100 km. onder Halifax parkeren we de campers voor een overnachting.
Zweedse en Siberische flashbacks wanneer we hier rijden. Veel meren, berken en dennenbomen. De wegen zijn goed, nog geen beren op de weg, de temperatuur is vergelijkbaar met Nederland. So far so good.
In Lunenburg overnachten we en de volgende ochtend maken we een wandeling in dit unesco vissersdorpje.
Felgekleurde huisjes, liggend in een mooi haventje, en nog heerlijk rustig. Het seizoen is nog maar net begonnen. Nova Scotia komt bij van 20 sneeuwstormen afgelopen winter!!
Wij komen langzaam bij van vlucht, douanestress, tijdsverschil en camperopwinding..

Posted from WordPress for BlackBerry.

vertraging

Zo, huis gepoetst, afscheid genomen, koelkast leeggegeten, wijnflessen geleegd (!), prullenbakken schoon, wegwezen op naar de hoge snelheidstrein, ICE.
Die brengt ons in 3 uur van Utrecht naar Frankfurt. Normalerwijze…
Vertraging, hmm, 15 minuten, even later, 30 minuten, weer wat later, 60 minuten. Nu wordt het toch wel menes..( is Brabants voor serieus en kritiek in een!), we spreken wat NS mannetjes aan, maar worden niet veel wijzer.
Alle passagiers met koffers kijken lichtelijk verontrust en beginnen zenuwachtig op en neer te dribbelen, wij zijn geen uitzondering. Uiteindelijk moeten we opeens op de trein naar Arnhem (??) en daar is alles geregeld voor vliegveldgangers. Zelfs in de trein wordt omgeroepen dat we op zoek moeten naar medewerkers met rode petjes, die gaan het helemaal oplossen voor ons!!
In Arnhem aangekomen, het wordt al krap voor ons, niemand te zien. Alle rode petjes zijn verdwenen..rara..uiteindelijk naar een balie, niemand weet van iets, chaos, bellen, rood petje eindelijk, maar rood petje is net zo vlug weer verdwenen als we zijn naam vragen, apart!!
We rekenen, sommigen rekenen mee met ons, de slotconclusie blijkt gelijk..dat gaan we nooit meer halen, of er moet een helikopter ingezet worden!
Moedeloos, beetje boos, teleurgesteld, bellen we onze Duitse vrienden, en de vliegmaatschappij. Annuleren kan niet meer, nieuwe vlucht boeken over 2 dagen!! Ja , 2 dagen…
En hoe verder?? Naar huis?? Alles schoon, en in ons hoofd afgesloten, misschien kunnen ze nog iets voor ons regelen in Frankfurt op het vliegveld, proberen?? Oké, de NS mag bij de gratie gods ons ticket omboeken naar een andere ICE, want 123 is nooit meer gekomen! Nu worden we op 125 gezet, lekker makkelijk want die is ook een uur te laat, dus sluit goed aan!
Het houdt nog lang niet op..die stopt weer in Düsseldorf, waar we over “mogen” naar ICE 725..uiteindelijk komen we 4 uur te laat aan in Frankfurt!! 4 uur! LANG LEVE DE HOGESNELHEIDSTREIN!!
Uiteindelijk:
Nieuwe vluchten geboekt, hotel gezocht, klacht en claim ingediend ( of dat helpt?), uitgehuild, website met andere info voorzien dan verwacht, appjes gestuurd, Canada ingelicht, en van je 123..klaar ermee! Vandaag sightseeing Frankfurt ipv Halifax!
Gelukkig zit 1 ding mee en dat is de tijd, want die hebben we meer dan zat!!

even bellen..

Posted from WordPress for BlackBerry.

Ons 2e huisje beweegt zich langzaam richting Canada, Halifax.
Na veel schoonmaakactiviteiten, opmeten en nog eens opmeten, overwegingen wat wel wat niet mee, etenswaren eruit, (we worden braaf!), want dat is absoluut niet toegestaan, kleding in dozen in de garage, (zomer- en winterkleren ), reserveonderdelen ingepakt, lijstjes nagelopen, nog een keer schoonmaken, we lezen nu pas dat er geen zandkorreltje in mag liggen (mond en klauwzeergevaar??), alles nakijken en nog een keer, fotootjes maken, hebben we alles erin?? Oké, sealen die banken, en het bed, overal plastic folie over en op naar Hamburg!

Daar hebben we 6 mei de camper afgeleverd, samen met Andy en Karin, en beide campers staan dus nu met zeebenen op de boot, en maken de overtocht naar Canada. Alwaar de grote reis kan beginnen.

De planning zoals die nu bekend is, 4 maanden Canada/Alaska en waarschijnlijk nog een stuk van west-Amerika, de camper daar stallen, en volgend jaar 4 maanden van West naar oost-Amerika, alwaar in Baltimore de camper weer terugverscheept gaat worden. We gaan het eerste jaar samen met Andy en Karin rijden, het tweede jaar kiezen hun ervoor om Zuid-Amerika in te gaan, wij trekken dan door Amerika, met een stuk route 66!
We zijn een stuk relaxter dan met de China reis, er is natuurlijk ook alles te krijgen daar, dat maakt het relaxter, nu nog een berenvanger voor Canada en anti-muggenspul voor Alaska! Je kunt maar ergens bang voor zijn! We verwachten dit jaar ongeveer 12.000 kilometer te rijden, waarbij de wegen waarschijnlijk beter zullen zijn, maar de omgeving een stuk rustiger! Hmm..kan mooi zijn..
Dinsdag vliegen we de camper achterna!!