We zitten met 8 medecamperverschepers geduldig te wachten totdat de goedkeuring binnenvalt. De goedkeuring tot het vrijgeven van onze campers.
Hoe het precies allemaal werkt weet ik niet, maar dinsdagmiddag zijn de campers aangemeerd, dan gaat de goedkeuring via Baltimore, daarna weer naar Halifax, etc. etc. Een hoop papierwerk in ieder geval, wat het allemaal wel spannend maakt. Want hoe meer wegen, hoe meer risico’s op vertraging toch?
De vertraging die wij opliepen bleek niet zo’n probleem want de campers worden vandaag ( vrijdag) pas vrijgegeven.
Iedereen had dus gewoon beter donderdag kunnen vliegen!!
Er staan 8 campers op de boot, vnl. met Duits kenteken.
Eindelijk komt onze ‘ darlïng’ van de trap gelopen met alle papieren in de hand. De darlings, lovely’s en dolls klinken je hier de hele dag in je oren. Het is toch wel Amerikaans hier! Heé darling!
Van het kantoor van de scheepvaarmaatschappij gaan we nu naar de douane, stempeltjes halen, en weer vragen beantwoorden, dan op zoek naar een taxi en op naar de haven!! We zien ze van verre al staan!
Oh dear, they look so lovely!!
Onze camper staat te glimmen, blij ons weer te zien! Het bootritje heeft haar niets gedaan, ( waarom noem ik haar haar??!). Alles oké, gelukkig!
Herman heeft het verkeer en de regels al uitgebreid bestudeerd, in China bestond dit uit toeteren, gas geven en voorrang nemen, hier uit rust, wachten, kijken, vriendelijk knikken en voorrang geven.
Een andere wereld blijkt maar weer eens!
We halen onze koffers op ( ja die hadden we ook nog), halen in de camper het plastic weg van de stoelen en ordenen alvast wat dozen, waar is toch alles gebleven??
Beetje water erin, tanken, etenswaren inslaan, gas halen en rijden!!
Nu echt dan! Canada here we are!

( heb geen foto’s gemaakt met mn telefoon, dus helaas fotoloos stukje..saai..)

Posted from WordPress for BlackBerry.