Vandaag voorlopig het laatste meer. We zijn beland in Fjordland National Park. Het Zuid Westen, met de Milford Sound en Doubtful Sound. We laten de wegen even achter ons en gaan eens horen wat de Sounds ons brengen. Zaterdag gaan we met een boot de fjorden in. Zin in!
Een rustpauze hier, even bijkomen van al dat rijden, de indrukken, dieren, hikes, waterpartijen, regenwouden, bootjes..We blijven 3 dagen staan aan dit meer bij Manapouri. Juist ja. Het Manapouri meer:
Vandaag heel veel meer! De meren route noemen we het zelf. We drijven langzaam steeds zuidelijker, met de regen in onze rug, gelukkig. Bij Wanaka beginnen we natuurlijk met het Wanaka meer:
Nog meer! Bij Hawea het Hawea meer:
We vervolgen onze, kronkelige…
weg richting zuiden, laten Queenstown achter ons, en overnachten , je raadt ’t al, lekker aan een meer!
Haast om hier weg te komen en Haast daar moeten we heen! We vinden het in dit gletsjergebied veel te druk! En de heli’s vliegen af en aan! Dus we willen snel weer door, ik hoor liever vogelgeluiden! We skippen onze wandeling, Herman manoeuvreert de camper uit het piepkleine plekje, en vroem vroem daar gaan we weer! Rijdend over 10tallen smalle bruggetjes, met water, jee, wat een hemelsblauw water!
Een glimp van Frans JozefGeen brede campers hier!Dat water. .ik krijg er geen genoeg van!
Voordat we door Haast rijden, krijgen we een prachtig stuk van de kust aan de Tasman zee, we lopen hier een duin route, schitterend mooi, ook al is het weer vandaag regenachtig.
De duinroute, apart hè
We tanken haastig in Haast (grappige naam) halen een lekkere koffie en rijden verder. We passeren de brug die in 1965 is aangelegd om een verbinding te maken met het onderliggende gedeelte van de Westkust.
We eindigen in Makarora, en beginnen hier morgenvroeg met een lekker ontbijtje! Daar gaan onze voornemens 😂
Jee, ik struikel over de plaatsnamen hier! Eerder op weg naar de volgende overnachting is ons doel! We zijn altijd op tijd uit bed maarrrr…voordat de pensionados dan op route zijn..🙈🙈 Hoe anders was dit bijna 15 jaar geleden op onze China-Trip! Elke morgen om 8 uur pünktlich ( Duitse tour!) zaten we achter het stuur van onze trouwe Hymer. Bijna 5 maanden, bijna elke dag, en kilometers maken!! We moeten er nu niet meer aan denken!!
Maar redelijk op tijd, iets na 9 uur 😉 zijn we dan toch vertrokken uit Kaiteriteri, de gateway naar Abel Tasman. Een gigantische campingplaats, 400 plekken, uiteraard omdat je het park niet in mag/kunt met de auto. Tijd voor een rustiger plekje de komende nacht.
We rijden onderweg nog langs een mooie brede waterval, waar we onze lunch pauze houden. De Maruia Falls.
We rijden rustig verder, want vroeg weg hè, en trekken zuidelijker. We overnachten hier bij een pub, die al dicht is, 17 uur..🤔 maar de volgende ochtend alles goed maakt met een heerlijk zondags ontbijtje! Lekker in de buitenlucht, met mijn favoriet, Egg Benedict, love it ❤️
Het pittoreske dorpje Hokitika staat verder op het menu van de dag. Een leuk klein museum, onze week boodschappen, een mooie toren:
Herdenkings klokkentoren uit 1903
En eindelijk zien we 2 Kiwis! Je moet toch een Kiwi gezien hebben in Nieuw Zeeland. Kiwi land! Helaas deze 2 zitten achter glas, in een oud gebouw. We vinden het afschuwelijk, gescheiden van elkaar, beetje in het zand, houtschors pikkend met hun lange snavels. Geen foto! Wel wat uitleg over de Kiwi hier:
Waarschijnlijk hier gevangen…de dommerikken
We sluiten het af met een heerlijke strandwandeling in dit dorpje. Dat had ik die Kiwis ook gegund..😐
Met zwarte voeten tutteren we verder richting Franz Josef Glacier. Een gletsjer waar je met een helikopter kunt hiken. Wij wandelen morgen een rondje onder die gletsjer!
De Nieuw Zeelandse Dollar is het dubbele van de euro, 1 Euro is 2 NZD
Lekker makkelijk dus, alle prijzen kunnen we halveren 😅
We rijden links
Het is hier heerlijk rustig, geen menigtes, nergens!
En groen! Wat een natuur, na elke bocht een nieuw mooi uitzicht
Veel restaurants sluiten vroeg rond 16 uur, of zijn lang dicht tussen 13 en 15 bv.
Betalen met de creditcard is vaak de enige optie hier, geen cash
Mc Donald zit hier overal, in de kleinste dorpjes
Vaak zitten er aan de weg bakery’s met heerlijke pies, of zoetigheden
Dit zijn altijd enorme porties, wij delen het (meestal 😉)
Sowieso, het eten hier, veel, vet en zoet
De prijzen, vergelijkbaar met het Nederland van nu, uitzonderingen daargelaten, yoghurt, eieren en bier: duur:
Een koffie kost rond de 3 euro, flat white natuurlijk, en is heerlijk, vooral omdat we in de camper alleen Nescafe hebben 🙈
De dresscode is hier informeel en nog informeler, joggingbroek met bergschoenen of slippers, we voelen ons hier thuis 😂
Het weer, zeer wisselvallig, warme dagen, frisse nachten
Overal natuurparken
Inwoners rond de 5 miljoen, oppervlakte 6.5 keer groter dan Nederland
De bevolking daalt nog, omdat veel jonge mensen wegtrekken uit hun land, i.v.m economische onzekerheid. (Weinig werk, hoge kosten levensonderhoud.)
75% van de bevolking woont in een stad
Possums, oftewel buidelrat, een plaag hier, 30 miljoen ongeveer 6x zoveel als mensen
Camping prijzen variërend van 10 tot 30 euro per nacht. En regelmatig voor niks ( die sticker hè!)
Dieselprijs rond 90 cent tot 1 euro per liter
Als laatste ons campereten! Ontbijt met (dure) yoghurt, fruit en muesli. Lunch, duits bruin brood met kaas, maar we zondigen regelmatig met een 🥧 pie, of quiche. Avond, salade, ( die in de afwasbak wordt gemaakt..) spaghetti, uitsmijter, pizza ( als Herman kookt🤫), oh ja en eigengemaakte soep:
Onze dagindeling, douchen, ontbijten, veel rijden, (manlief) , sightseeing, foto’s maken, wandelingetjes, boottochtjes, musea, plannen, uitzoeken hoe/wat/waar, overnachtingsplek zoeken, ( veel vrij, dus keuze genoeg), meestal koken, koffietje of een wijntje, website bijwerken, soms een belletje of filmpje en dan heerlijk slapen!!
We gaan t weer wagen! De wandelboots aan en met een boot het park in. De enige manier, de auto wordt er geweerd.
Die boot! Dit keer gingen we zeer zeker niet de boot in, maar werden we getrakteerd op zeehondjes en dolfijnen! Het was echt top! Vooral de dolfijnen, helaas niet erg fotogeniek, maar die gaven me toch een klein showtje weg, geweldig!
4 🐬2 jonkies en daarnaast de papa of mama
Ik zou bijna de meest gefotografeerde rots vergeten! In tweeën gesplitst door…niemand die het weet! De Split Apple Rock (lijkt op die groene mossel van Havelock 😅)
Na het mooie tochtje , nu tijd voor het echte werk! De Hike! Het voorwerk gaf de indruk dat het een makkelijke, flinke wandeling zou zijn, dus vol goede moed, daar gaan we weer! Het begin, glibberig en steil, oh oh, dat wordt nog wat. Gelukkig op een gegeven moment was de slibberpartij voorbij. Nu… het diepe dal en de steile wand..onze hoogtevrees! Ai! Dat waren we vergeten! We doken in de berg!
Helden! Bij elke tegenligger drukten we ons plat tegen de berg aan. Onze tegenliggers, vrolijke, ervaren hikers, denken we, bedankten ons vriendelijk 😂. Daarbij kwam ook nog dat onze boot op een vast tijdstip in Anchorage zou zijn ( het strand Anchorage 😉). Dus enige tijdsdruk was er wel! Boterhammetje al lopend opgegeten, ondertussen voor en achter maar met name op onze voeten aan het letten! Fotomomentjes! Die hadden we ook nog:
En bijna aan het einde, toen we uiteindelijk naar beneden durfde te kijken, het uitzicht:
We zijn weer op honk! Op tijd, moe, voldaan, en trots!
Vandaag op het menu: regen! We hebben nog niet veel regen gehad, dus het zat er wel een keer aan te komen! Op het Zuidereiland bovendien ook meer kans dan Noord. Gelukkig een reisdag gepland, en ook regen geeft hier mooie foto’s.
Onderweg komen we voorbij een viewpoint, de Pelorus Bridge, waar we even de benen strekken. Ter voorbereiding voor morgen. 😉 Dan gaan we nl. weer en flinke tocht wandelen. De brug ligt in een klein regenwoud, met veel boomvarens. Mooi! Foto!
De regen lijkt wat minder, dus we lopen nog een stukje door, de Suspencious Bridge. Een hangbrug. Best een uitdaging voor ons! Allebei hoogtevrees! 🙈🙈 En de regen daalt ook weer neer in het regenwoud!
Zo, een uitdaging overwonnen! We rijden verder naar het doel van de dag, Abel Tasman national park. Morgen meer! Het belooft wel wat:
Vandaag wederom de boot in! En dat zal nog wel vaker gebeuren op het Zuid eiland. Rondom water, met veel wildlife, en veel mooie natuur eromheen. Dat wildlife wil je zien, en die natuur daar wil je in natuurlijk! Dus per boot de natuur in. Vandaag de postboot in Marlborough Sounds.
Foto 1: links achter de gele boot is de Postboot. Foto 2: de Marlborough Sounds met de route van de postboot
Ook aan deze uitgestrekte fjorden wonen mensen. Vaak met weinig luxe voorzieningen. En geen landwegen, vandaar de postboot. Bezorgt niet alleen post, maar ook de bestelde boodschappen, andere bestellingen en mensen die ergens op of afstappen.
Soundless..
Onze schipper en tevens verteller, zei het mooi: “over here live the people who are done”, de mensen die niets meer hoeven, ook veel pensionados dus. Echt in de middle of nowhere! Behalve die boot dus, die 3 keer per week een route vaart, 3xper week een andere route, dus maar 1xper week voorbij je huis vaart. Wij vinden het wel erg stil…no sounds..🤫
De bootsman, schipper, kapitein..wat je wilt maakt overal een praatje, en heeft voor alle hondjes een koekje. Je snapt, de honden lopen altijd mee. 😃Sommige mensen hebben een aanlegsteiger, maar niet allemaal. Dan wordt er op het strand afgeleverd:
Het is een mooie beleving, onze rondvaart vandaag!
Tijdens de lunchpauze krijgen we uitgebreid voorlichting op een schapenfarm op de Sounds. Dit stel leeft al 30 jaar samen hier en hebben nu voor het eerst ( al een half jaar) de hele dag stroom. Voorheen 6 uurtjes per 24 uur. Hun 2 kinderen hebben thuisonderwijs gekregen tot de 12 jaar, moesten toen naar een kostschool waar ze echt moesten socialiseren. Gewend om schapen te drijven, in bomen te klimmen, te vissen en jagen, kayakken..maar de drukte van een echte school en alle verplichtingen was heel moeilijk voor ze. Inmiddels allebei een baan. Ook hier is het leven geen vetpot, de schapen teelt brengt weinig op, nog wat geld van de mossel teelt, en een beetje toerisme. Zelfvoorziend zijn ze. Dat moet hier ook wel!
Onderweg worden we uitgebreid ingelicht over de beroemde groene mosselen waar Havelock om bekend is. De enigste teelt van de wereld blijkbaar. We varen langs een groene mossel kwekerij. Maken foto’s van groene mosselen en eten natuurlijk s’avonds groene mosselen. Heel gezond ( als je die frietjes niet meetelt 😅)
Havelock! Geen wildlife, veel groen dat wel! We sluiten het af. Voor vandaag is de vaart eruit. 😴😴
Zoals in het vorige verhaal gelezen, allebei redelijk gestresst de boot op. We hadden een lekker plekje aan boord, konden rustig zitten, beetje lezen, en een toer boeken.
Het ging al 3 dagen over die toer, die zij graag wilde. Hij vond t niet zo nodig….Die toer: in Fjordland, Doubtful Sound, een soort van minicruise met 1 overnachting. Zo leuk!!! Onderweg wildlife sightseeing, misschien kayakken ( dat zag Herman natuurlijk helemaal niet zitten!), varen langs de watervallen, sterrenhemel op de boot, dat dus!! Superleuk!! Maar dat vinden meer mensen, dus overal waar ik zocht, volgeboekt.
Eindelijk! Ik had er eentje gevonden! Op de dag dat wij in de buurt zijn daar. Hmmm, wel duur..weet je wat ik doe er een kadoopapiertje om, dan gaat hij wel mee!!
Oh oh, het kadoo werd niet gewaardeerd…het humeur van manlief zakte een paar graden..maar zij geeft niet op, want..zo leuk…dus toch boeken dan!!
Ai ai, en toen ging het mis!! De Rabo app bleek niet te werken, vingerafdruk werd niet geaccepteerd, code vergeten, damned!! Alle stress kwam eruit. Manlief stortte volledig in op dat lekkere plekje aan boord..zij ging buiten maar even uitwaaien! Kadooloos, en toerloos…vrij hopeloos dus..
Gelukkig is aan het einde van de dag, de hum weer goed, en kunnen we samen weer door 1 ( vrij smalle) deur. En!! Voor een betere prijs toch dat toertje kunnen boeken💪 Op de valreep!
Opgelucht boodschappen gedaan, quiche gekocht, salade erbij en even lekker buiten zitten. ‘Gaat dat wel samen op dat bankje Herman? Ja, ja. Kom maar even naast me zitten voor de foto!’ Hij zat, ik erbij en in slowmotion, daar gingen we..de hele picknicktafel viel over ons heen..met die quiche en die salade…
Die broek! Gister gewassen! Die blauwe kaas, dat is toch zonde?! En die olijfjes..ook uit het gras was de smaak nog prima 😅😅 zo zonde anders hè! Gelukkig konden we er allebei om lachen!
Een gedenkwaardige afsluiting van een stressvol dagje!
