We gaan t weer wagen! De wandelboots aan en met een boot het park in. De enige manier, de auto wordt er geweerd.

Die boot! Dit keer gingen we zeer zeker niet de boot in, maar werden we getrakteerd op zeehondjes en dolfijnen! Het was echt top! Vooral de dolfijnen, helaas niet erg fotogeniek, maar die gaven me toch een klein showtje weg, geweldig!

Ik zou bijna de meest gefotografeerde rots vergeten! In tweeën gesplitst door…niemand die het weet! De Split Apple Rock (lijkt op die groene mossel van Havelock 😅)

Na het mooie tochtje , nu tijd voor het echte werk! De Hike! Het voorwerk gaf de indruk dat het een makkelijke, flinke wandeling zou zijn, dus vol goede moed, daar gaan we weer! Het begin, glibberig en steil, oh oh, dat wordt nog wat. Gelukkig op een gegeven moment was de slibberpartij voorbij. Nu… het diepe dal en de steile wand..onze hoogtevrees! Ai! Dat waren we vergeten! We doken in de berg!

Helden! Bij elke tegenligger drukten we ons plat tegen de berg aan. Onze tegenliggers, vrolijke, ervaren hikers, denken we, bedankten ons vriendelijk 😂. Daarbij kwam ook nog dat onze boot op een vast tijdstip in Anchorage zou zijn ( het strand Anchorage 😉). Dus enige tijdsdruk was er wel! Boterhammetje al lopend opgegeten, ondertussen voor en achter maar met name op onze voeten aan het letten! Fotomomentjes! Die hadden we ook nog:

En bijna aan het einde, toen we uiteindelijk naar beneden durfde te kijken, het uitzicht:

We zijn weer op honk! Op tijd, moe, voldaan, en trots!