Vannacht hebben we op 2700 Meter overnacht aan een beekje, tussen de grazende paarden. We voelen ons als nomaden! Over de weg komt een vrouw te paard voorbij en kijkt naar al die campers.
Zij leven in een yurt of in een woonwagen.
Daaromheen de koeien, paarden en schapen. Kinderfietsjes staan geparkeerd bij de woonwagen. Waar de papa te paard even snel houwdoe zegt alvorens de wei in te trekken! Wat een ander leven!
Ongeveer 15% van de Kirgiziërs leeft als nomaden. Wanneer de jongste zoon vh gezin trouwt is deze schoondochter degene die ook voortaan voor de schoonouders zorgt. Ze bouwen hun yurt bij die van de ouders en blijven hun leven lang bijelkaar. Wanneer de jongste zoon zou overlijden, komt een van de andere zonen bij deze vrouw wonen, zodat zij haar verplichtingen kan blijven vervullen. Hm..apart..
Een yurt heeft een vaste indeling en een nomadestam heeft deze binnen 2 uur opgebouwd. In het midden is de haard met het zitgedeelte, links de vrouwenhoek met de keuken, en rechts hangen jaagspullen ed., de mannenhoek. Achterin liggen de bedden. De yurt is verder helemaal bedekt met vilten kleden, shyrdaks, die ze zelf maken van schapenwol.
Warm in de winter en koel in de zomer.
We bewonderen de eenvoud vh leven, boomtakken als waslijn, oude spiraalbodem als droogrek, jezelf en de was in het beekje wassen, leven van de verkoop van vreemde koeienmelkkaasbolletjes, schapenwol en paardenmelk, schijnt erg gezond te zijn! We leven al best gezond vinden wij, slaan deze ronde even over!
Posted with WordPress for BlackBerry.





