Het is ongelofelijk maar we zijn al over de helft! Met ladingen wereldgerechten teveel, evenzoveel koffiefilters te weinig, schiet de tijd voorbij. Onze website en de BB zijn onze linken naar thuis, wat we anders teveel zouden missen. Heerlijk om te whatsappen,te mailen en de site te updaten. De IPod zorgt voor een westers deuntje in de camper, die, inmiddels volledig chinees aangekleed, met een nieuw rustig huisdier, nog steeds voort hobbelt! 2 garages gezien, in Uzbekistan en China, bijzondere ervaringen! De route afwisselend, het groepsproces variërend, de straatbeelden fascinerend.

De mensen onderweg gastvrij en vriendelijk! Gisteravond werden we omringd en getrakteerd door een groep Chinese mannen, we werden welkom geheten met een traktatie hapjes en een lading bier! Overal wordt er gezwaaid en gefotografeerd ( waarschijnlijk website uitwisseling)!

We leren veel over de verschillende culturen, maar nog lang niet alles. China gaat in een razend tempo vooruit qua ontwikkeling. We voelen ons veilig, de mensen zijn lief, de natuur is schitterend, het vervoer blijft boeien, het eten is heerlijk, de rode wijn went, de taal blijft abracadabra! Verder dan nihao,( niéhow), hallo, en xiexie (sjèhsjeh), dankjewel zijn we nog niet. De verbazing blijft bij de chinezen waarom we we hun taal niet spreken. Wanneer we een menukaart krijgen is het eveneens onbegrijpelijk dat we die niet kunnen lezen, en ze blijven veelvuldig bepaalde gerechten aanwijzen! Wij worden al behoorlijk chinees, met stokjes eten gaat prima, bier drinken doen we ook goed, nieuwsgierig blijven we ook. Met de camper dwingend, toeterend en door rood rijden kost ons ook geen moeite meer, rechts inhalen gaat probleemloos, bumper kleven perfect!(dat wordt afkicken thuis!)

Rochelen en spugen, helaas, die techniek beheersen we nog steeds niet!