In Urbino beklimmen we het fort en lopen naar het zogezegde mooiste Italiaanse renaissancepaleis, palazzo Ducale. Het is indrukwekkend groot, met heel veel gigantische open haarden en ontzettend veel schilderijen van Madonna’s met kind en Jezus aan het kruis. Wel heel erg veel naar mijn smaak. We zijn in katholiek Italië, dat moge duidelijk zijn.
Onze eerste gelato en pizza worden gedenkwaardig genuttigd in Urbino. In het pizzarestaurant vliegen de ikea kinderstoeltjes over onze hoofden wanneer hele Italiaanse families, ook de kleintjes, hier binnen vallen. Wat een verschil met een Nederlands restaurant, ieder keurig in het gareel, niet te hard praten, geen rotzooi maken, niet voor je beurt, netjes gedragen, sssst..
Hier volle tafels, hardlopende obers, voorzichtig om niet over de rondrennende kinderen te struikelen, herrie alom, en de kleinsten laten een tapijt van verkruimels stokbrood achter. Karaffen wijn en borden vol pizza’s passeren de revue. Wij genieten er nog meer van dan van het paleis, ssst…
Inmiddels rijden we langs de oostkust richting Sirolo. De zonnebloemen zijn uitgebloeid, maar de plaatjes blijven mooi!
Posted from WordPress for BlackBerry

