We nemen afscheid van Whittier, onze boot wacht:

van Whiti-jer naar ValdEEEzzz, de Alaska Highway Ferry, nee, dat luxe cruiseschip op de achtergrond, daar gaan we niet mee!

We waaien en regenen de ferryboot op, lekker weertje hier in Whittier! De walvissen zijn dezelfde mening toegedaan en blijven onderwater. Alleen de zeehondjes, eeuwig trouw..

Zes uur doen we erover om uiteindelijk in Valdez aan te komen. KPN-perikelen hier, dus op zoek naar Wifi, met het tijdsverschil van 10 uur moeten we wachten tot 23u. om Hollandse skypeverbinding om 9 uur te krijgen. Hmmm, een onaangename verrassing, dat wordt deze maand minder internet, website, whatsapp, email en geen nu.nl meer, als ik lui langs de driver zit..

Lastig!!!

In Valdez parkeren 2 slechtzienden midden in de nacht zomaar ergens in het dorp, gelukkig valt het goed uit, uitslapen maar!

Ook hier slecht weer, erg jammer, een mooi plaatsje Valdez, helemaal tussen de bergen gelegen, maar nu tussen de wolken en de mist. Dus verder maar weer…met dit weer..geen weer..regenweer.

oliepijpleiding

opspringende zalmen

Valdez betekent ook het einde van de oliepijpleiding, en een zalmkwekerij. Wat de zalmen van nature doen wordt hier gebruikt, de eitjes worden hier uitgezet, de zalmen keren terug naar hun geboorteplaats en ja hoor, raak, zalmenvissen door de zalmkwekerij..

Onderweg innerlijke onrust, we besluiten de ferryboten naar voren te halen, en skypen in het grappige gat, Coppers Landing, Herman loopt hier het plaatselijke hotel in!!

We rijden weer verder, moeten nu even kilometers maken, slecht weer betekent rijden! Deadmans Lake, hier gaan we slapen, 50 kilometer voor de Canadese grens..