‘Een ongeluk komt nooit alleen”, zo’n heerlijk optimistisch gezegde uit de oude doos!
Maar, waarheid als een koe!

We hebben een mooie, maar erg winderige overnachting gehad in Monument Valley. Onze Navajo dromenvanger heeft ons behoed van slechte dromen. Souvenirtjes horen erbij toch!
Het gebied waar we doorheen rijden is nl. helemaal Navajo (indianenstam) gebied. Zij maken mooie dingen, en in Tuba City mocht ik even los, en kon wat souvenirtjes scoren. Joepie!
Nu meteen een minimumstukje Utah gezien.
We debatteren over de route, besluiten Zion en Bryce te skippen, Four Corners en Mesa Verde gaan nog mee, voordat we naar Santa Fe vertrekken. We hebben maar ruim 3 weken voor meer dan 6000 kilometer, en willen in New Orleans, Memphis echt wat meer tijd doorbrengen. Kiezen dus!
In Arizona zit het niet mee voor ons, we rijden richting Mesa Verde en in een keer een klap, knalhard, een flinke schok in de camper..klapband??
We parkeren de camper een klein stukje verder en gaan op inspectie, in eerste instantie zien we het niet meteen (natuurlijk niet!) maar bij een tweede inspectie blijkt een stuk van de camper linksonder kapot geslagen, en als we goed kijken zien we dat de ‘buitenband’ totaal is weggeslagen, we rijden profielloos op de ‘binnenband’. Aan de bak dus, nu zelf!

Zo raken we wel door onze banden heen!
nummer 4 is de enig oude die er nu nog op ligt, dus zal ook wel de geest gaan geven, een reserveband, bittere noodzaak hier, hebben we ook niet meer.
Wijziging in de plannen weer … niks National Park Mesa Verde.
Op zoek naar een bandencentrale, prioriteiten!
We zitten inmiddels in de volgende staat, New Mexico, hier lossen ze ons probleem op!

Niet alleen een lekke band, de band is zelfs door de bodem geslagen, dat was waarschijnlijk de enorme knal.

Wij besluiten na de bandenwissel door te knallen richting Santa Fe, New Mexico dus!