Zo! Voor het eerst vanaf ons eigen huis met onze eigen auto richting Bangkok! Een mooie ervaring, eens kijken hoe dat gaat. Niets reserveren en maar kijken waar ons minicampertje ons brengt. Zelfde chauffeur trouwens!
Het weer is aan onze kust oké, wat bewolkt, maar geen rare dingen. Aan de andere kant is het een drama, overstromingen, electriciteit uitgevallen, zelfs doden gevallen door het vele water wat buiten zijn oevers is getreden. Helaas kan hier lang niet iedereen zwemmen..

Wij beginnen op ons gemak aan de trek, auto wassen, huis poetsen, want we komen pas over een dag of 10 terug. Nog wat zaken met de aannemer en tuinman doorspreken, spulletjes pakken en wegwezen.
Bij de eerste stop een Thais noedelsoepje, en een Europees kopje koffie. Qua koffie is Thailand gelukkig flink verbeterd de laatste jaren.
We overwegen om te stoppen na ongeveer 200 km, maar de locatie langs de weg bevalt ons helemaal niet.
Doorrijden dan maar. Het is nog licht en het schiet goed op. We rijden nu zowaar al richting Chumpon. Dat gaan we niet halen denken we..
Maar de vrijheid blijheid trekking leert ons dat er geen geschikte overnachtingsplekken zijn vóór Chumpon, dus door met de trekking. Het begint al te schemeren.
Oh jee, hier zijn die overstromingen, scootertjes kunnen niet verder, bootjes varen er ipv auto’s. Wij cirkelen er nog een beetje tussendoor. Waar ligt dat verdomde hotel nu! Niet aan een rivier daar hadden we nog op gelet..
Wegen afgesloten, tomtom snapt het niet, doodlopende straat, en inmiddels is het pikdonker. De reizigers met hun schoon gewassen auto door overgelopen riviergebied..in het donker..met honger..
Herman we draaien nu om, nee daar kunnen we ook al niet door, daar staat het water ook hoog!
We draaien weer, wat staat daar nou, hotel? Stop! We blijven hier, rivier of geen rivier!
Geen woord engels, maar superlief, 2 Thaise dames nemen ons helemaal onder hun hoede, er wordt zelfs nog eten voor ons gekookt. En ze hebben Wifi! Top! De reizigers zijn weer blij, en het water is gelukkig aan het zakken.