In dit rare knuffelloze, afstandsbewakende, mondgesnoerde coronajaar zijn wij voor de derde keer in quarantaine. Met recht experts.
Onze eerste 2 periodes waren verplicht, de eerste omdat de moeder van Herman corona kreeg. Gelukkig opgeknapt, 94 en met recht een ouwe taaie, ze puzzelt en ratelt er weer op los! Wij volgens de regels 10 dagen onze deur op slot…
De tweede keer, deur net los, vriendinnetje komt eten. 2 dagen later, positief! Zij! Voor haar lastiger dan voor ons, maar daar gingen we weer, deur op slot, na 5 dagen toch even laten testen, elk hoestje en kuchje blijft in je hoofd hangen…het zal toch niet…gelukkig negatief!
Heel erg blij! Alle kuchjes waren verleden tijd! Want na deze verplichte oefeningen was het bijna tijd voor de vrijwillige opsluiting!
Ongelofelijk maar waar, na 9 maanden ging er een kiertje open van ons tweede thuisland! Daar wilden we natuurlijk doorheen glippen! Een lange pittige weg, documenten, reizen naar den Haag, bijstellen, opnieuw, weer controleren, de lijst van verplichtingen voor ons visum is lang… Daarna volgt het COE, Certificate Of Entry. Momenteel verplicht voor Thailand. Gelukkig kan dat online! We volgen braaf het totale proces, en na een aantal spannende weken is het officieel: we gaan!
Quarantaineplicht! 15 dagen! In een min of meer aangewezen hotel! We hebben het er graag voor over, we boeken de eerste internationale vlucht op Phuket, sjiek hotel erbij, groot balkon, grote kamer, mooi uitzicht, rust! Heerlijk! Daarna naar ons huis…9 maanden sinds we er voor het laatst waren!
Onze lust is groot!
Een week voor we vertrekken, we lezen een herziene vlucht nog een keer, en nog een keer….18 december? Maar we gaan toch 3 december? Doha Phuket, gecanceld! Mogen we 2 weken achter de douane blijven?? Een film met Tom Hanks trekt aan ons voorbij..!! Stress in huize de Haan..Bellen met Qatar, vluchten omzetten, nu toch Bangkok 😔 , hotel omboeken en op de valreep een nieuwe COE! Pfjoewwww!
We vliegen! Als een kind zo blij! Zijn wij!
3 december, een leeg Schiphol, 2 halflege vliegtuigen, mondkapjes, spatschermen, noisecancelor, maar het voelt heerlijk! Wat is dit lang geleden! We blijven in een euforie.
Geland in Bangkok gaan we het volgende proces in, alle Farang worden behandeld als zijnde besmet, (allemaal met een negatieve Covid test ingecheckt,) maar oké, dit wisten we. Heel veel schortjes vullen Suvarnabhumi.
Alle documenten worden 4 keer gecheckt! Afstand, wachten, handgel, stoeltjes, wachten, handgel, eindelijk douane, handgel, koffers, handgel..Thailand kent volgens de statistieken 60 Coronadoden vanaf maart, en wil dit graag zo houden. Suvarnabhumi is het levend bewijs.
Gecheckt en gedubbelcheckt gaan we per taxi/ambulance naar ons hotel. Normaal een sjiek hotel, nu volledig gehospitaliseerd. Plastic overal, temperatuurmeters, zusters, burootjes met, hé , weer een documentencheck! Nog meer formulieren invullen, ASQ regels worden uitgelegd, niet van de kamer af, geen alcohol, vaak handen ontsmetten, geen housekeeping tot de eerste Covid test negatief is. Mijn hoofd tolt..Al het eten komt verpakt in plastic, plastic bestek, dingdong aan de deur, afval in rode zakken aan de deur zetten. Twee maal daags temperatuurcheck, dingdong! Dingdong dingdong…
Nu op naar dag 5, dan mogen de gevangenen dagelijks anderhalf uur gelucht worden! We verheugen ons nu al! Step by step on the move richting ons Paradijs! We have arrived! De Quarantaineexperts!
