Al wat langer hebben we hier een gezamelijke rekening. Maar ja, op een gegeven moment wil je ook wat van jezelf hè..

Nou, de sprong maar eens wagen. Op naar de bank! Samen op de scooter tutteren we richting centrum. De bewaker, annex Farang helper, annex nummertjes trekker, zet ons bij de goeie balie neer. De juffrouw praat zowaar een beetje Engels! Moet lukken! Paspoort ✔️, huisboekje ✔️, bankboekje ✔️, maar…we wisten t, nooit lukt er iets in een keer hier..we moeten nog even naar immigration, een notice of residence halen…Dat we ook wonen waar we wonen zeg maar…Discussies voeren doen we hier al lang niet meer..Okay gaan we halen..🤞

De volgende dag, hup in de auto, op naar Phangnga, immigration. Bijna anderhalf uur rijden. Pfhoeww, net op tijd, de volgende Farang, 5 minuten later binnen, mag na de lunchpauze terugkomen.. This is Thailand.🙏

Het officiële document , voorzien van een mooi logo, mijn pasfoto en handtekening, datum, en veel onleesbaarThais, hebben we binnen een half uur! Tsjakka!✔️

Dagje later, tuffen we weer naar de bank! De bewaker is even naar de masseuse. Dat denken we…hij komt nl. even later al rekkend, strekkend en geeuwend binnen.. 😉 De juffrouw die ons helpt spreekt minder goed Engels, en wordt na 5 minuten ingewisseld. Een helse papier massa komt tevoorschijn. Inclusief een nieuw bankboekje, voor mij..😁. ‘Kan ze nu ook bij Lazada (Thaise bol.com) betalen’ vraagt bezorgde man..uh nee.. Ander pasje, nieuwe instructies, 4 keer pincodes ingeven, zo, en waar is dat boekje??

Aha! En mevr. Johanna, ikke, hoeveel wilt u erop zetten?😳

Ai, dat was ik even vergeten..Herman…help..Mijn schat stort geduldig de eerste Bahtjes op mijn bankrekening!

Eindelijk Echt Zelfstandig!😂