Toen we gister uren bij de grens doorbrachten werd ons door omstanders gevraagd of we een expeditie waren..voor het gemak zeiden we maar ja!
Het totale grensgebeuren was klaar om half 6, met nog 300 km. Voor de boeg..
(trouwens tussen het einde van Rusland en het begin van Kazachstan reden we ongeveer 5 km. In niemandsland..met alleen loslopende koeien die geen paspoort nodig hebben).
Met de zon in de rug, rijden we vol goede moed het kazakkenland in. Voor t eerst zien we kamelen!! Gaaf, ze zijn wel echt groot!
Loslopende paarden, geiten, schapen, uitgestrekte steppe, vlak landschap, moslimkerkhoven en huisjes van leem! Een kleine indruk van dit land, met wegen bestaande uit gaten en kuilen..we schieten niet hard op maar halen wel een trein in die langs ons rijdt, later worden we echter wederkerig weer ingehaald door diezelfde trein , zie foto.
Het wordt langzaam donker, geen dorpen, geen straatlampen aan de weg, alleen onze Karavaan rijdt door de nacht..onze 2 begeleiders voorop..
We voelen langzaam toch een expeditiegevoel opkomen! Iemand trekt aan de bel en vraagt om ergens anders dan gepland te overnachten, dit is nl. nog 100 km. verder! We gaan naar een benzinestation, geen plaats, verder is er niets meer..ineens staat daar politie en gebaart ons om te keren, wat nu nog? Ze gaan voor ons rijden, laten ons op een zandterrein en stappen uit. Of dit oké is voor de gasten!! Zij zullen de bewakïng op zich nemen, nou is dat niet gastvrij! Iedereen opgelucht even naar buiten maar vlug naar bed, de klok gaat weer een uur vooruit, het is middernacht, gordijnen dicht, slapen, morgenvroeg om 6 uur op, we moeten dan nl. 600 km. rijden! Hoezo geén expeditie!
Posted with WordPress for BlackBerry.





