Gister en vandaag hebben we in Buchara mogen logeren. Omdat Herman met de camper in de garage was, verhaal volgt nog, heb ik lekker op een bankje de stad op zitten nemen, de Linda erbij, en genieten van alles om me heen.

Aangesproken worden, toegelachen, er niets van begrijpen maar gewoon vriendelijk terug lachen.

Vandaag een bezichtiging van deze stad gehad, onderdeel van de zijderoute en bekend om haar mooie wandkleden, keramiek, en smeedwerk zoals messen. Ook de irrigatie van waterkanalen heeft de stad inmiddels zover gebracht dat het kraanwater hier gewoon drinkwater is. Dit is anders geweest, in de 19e eeuw stierven de mensen hier rond de 32 jaar doordat ieder ditzelfde water gebruikte en de ziektes zich als konijnenplaag verspreidden. Dat terzijde. Wij zijn vandaag naar het mausoleum van Ismal Samani geweest. 

Waar ook nog iets levends lag te rusten!

Onderweg werd er weer gewerkt (door de vrouwen) en theegedronken (door de mannen):

Daarna gingen we verder naar Kalon Minaret en Moskee, de minaret,  gebouwd in 1127,  en 47 meter hoog is tijdens de Russische oorlog (1920) verschillende keren gebombardeerd, maar bleef fier staan.

De moskee kan 10.000 mensen herbergen, door deze specifieke zuilenbouw komt het geluid ook overal.

daarna naar De Ark,  meer dan 2000 jaar oud met zijn stadsmuur, weer de stad binnen de stad waar de Emir woonde met zijn gevolg. Tegenwoordige een toeristische attractie met kleine museumpjes en veel (leuke) souvenirs. Ertegenover staat de vrijdagmoskee, met schitterend houtsnijwerk!

We sloten af met de favoriete sightseeing van ondergetekende, een schitterende bazaar, waar nu wel volop fruit was!en een paar eitjes!