de eerste heuvels

De tijd vliegt, we zijn al ruim een maand weg van huis. Inmiddels rijden we al voor de tweede keer in Kazachstan, en zit ik aan mn dagelijkse kopje koffie, die we met de met hand zetten. De senseo en espresso wordt amper gemist. Mn haren worden langer en blonder, de bank met eten blijkt echt veel te veel, behalve de koffie en de wijn slinkt er weinig. Onze vriezer zit nog vol, moeten we leeg eten, adviseren de buren..Al onze onderdelen voor de camper (gelukkig) nog niet nodig! We zijn inmiddels wel gewend om achter elkaar door te kruipen, om toïletten te legen in de woestijn, om douchewater te vullen met een gieter, tanden te spoelen met een flesje drinkwater, rond te rijden met een smerige camper (van buiten), te wassen in een tonnetje, af te wassen met een bakje, wijn te drinken die weer niet te drinken is, bier wat daarentegen weer erg lekker is en wodka uit t vriezertje. Tomatensalades zijn we expert in geworden, komkommers raspen we feilloos.Bij vertrek zitten we binnen 20 minuten startklaar, pootjes omhoog, luiken dicht, stoelen in positie, gas dicht, rijden door smalle straatjes, hobbelen langs gaten en rijden over wasbordwegen. Wat ziet de dagelijkse routine er anders uit en wat went dat snel! Over 8 dagen zijn we al in China, dan hebben we al 9 landen en meer dan 7000 Km. gehad! Herrieloos en met razend veel indrukken!

paardendrijvers in Kazachstan

de eerste bergketen!

Posted with WordPress for BlackBerry.