Alleen al voor de naam wil je er een keer naartoe! Na wederom 3 weken duizeligheid, brak de eerste goeie dag door, hup de auto gepakt en profiteren! Gaan met die banaan! Op naar Nakhon etc. Het ritje bleek verder dan gepland, en in Surat Thani werden we even opgehouden door een Tesco, waar broodnodige nieuwe, passende, scooterhelmen gekocht moesten worden:

en gegeten…natuurlijk..
Dus veel later dan gepland reden we onder Khanom door, ohhhh, vogelhuisjes, weer even stoppen..en kopen, ook heel hard nodig! Zijn zo mooi 😉 Hop inladen!
De parkeerwachter kon er de volgende dag zijn ogen niet vanaf houden. Zo grappig, gaat gewoon met z’n neus tegen het autoraam lekker naar binnen staan kijken, onze aankopen bewonderen.

Wij zijn, een dag later dus, inmiddels in Nakhon etc. Stad van een eeuwenoude tempel, Wat Phra Mahathat.

Momenteel helaas in de steigers..Wereldberoemde amuletten, maar vandaag even niet..En bekend om zijn schaduwpoppen, genommeerd in 1996! Ja, wij moesten ook even terugtellen! Het was ook behoorlijk overschaduwd inmiddels!
Een leuk hotelletje, met een lekker, verrassend zuidelijk ontbijtje, allemaal van die bananenblaadjes met ‘jeweetnooitwaterin’ maakte het weer allemaal goed.

Op naar het national park, Khao Luang. Hmm, baggerweg, andere ingang, brug verzakt, weg weg, gaten overal, four wheel drive test, en cave man op z’n best! Glunderend zit Fred achter het stuur naast gillende Wilma..Uiteindelijk 2 uur later weer terug bij start, en opnieuw onderweg. Naar de goeie ingang nu!

Helemaal omhoog klauteren, lopend,ja ja, naar de 7e waterval!

De moeite waard, bezweet en voldaan weer tijd voor een hapje!

Zoals gezegd, gaan met die banaan!

15 juni is de dag die bepaald is voor de intrek van Phra Phum in z’n huisje bij ons huis!
Al vroeg in de weer, wij, niet wetend wat er allemaal staat te gebeuren, ons huis nog maar eens goed gesopt. Moet toch schoon zijn voor de uitgeleide van alle geesten!
De heer en dame, in het wit, die de inwijding, uitgeleide, doen, komen al bijtijds en hebben veel eten bij voor Phra Phum en voor alle geesten die vanuit ons huis in hun eigen huisje moeten.

De dame richt de tafel met eten in, de heer richt de 2 huisjes naar de goeie kant en zet Phra Phum in het mooiste en grootste huisje. Opa en oma, kinderen met goud en zilver komen in het andere kleinere huisje. Het huisje met het trappetje, waar de geesten naar boven kunnen klimmen.
Bij allebei de huisjes wat danseressen, paard, koe, watertje, en geluksmuntjes. En uiteraard 2 hanen! Die hadden we zelf bedacht!
Een speciekuip op de kop wordt 2 meter rechts van de huisjes neergezet en ook daarop komt eten. Dit is voor de dode geesten. Nog te volgen? (Ik denk voor de geesten van de doden, overledenen. We geven er af en toe maar een Thaise twist aan..)
Kaarsjes en wierookstaafjes worden aangemaakt, voor ons huis, bij de voordeur, en in ons huis, bij de eerste paal.

De dame gaat nu omhoog naar Phra Phum ( de huisgeestenbewaker, oppergod), brandende wierookstaafjes in de hand en prevelen, wij verstaan er dubbelniks van…

Ze wijst naar het eten, wijst naar ons, en gebaart naar het trapje. Wij moeten de tafel met eten vasthouden en naar Phra Phum kijken. Zodat hij snapt dat wij de gulle gevers zijn, in dit huis wonen en een mooi huisje hebben gekocht voor hem en zijn geesten. Die kunnen nu allemaal via dit lekkere eten omhoog klimmen met een dikke buik, en lekker uitbuiken in hun eigen huisje.

De wierookstaafjes branden inmiddels overal.
Onze bouwvakkers, aangetrokken door het eten, zijn met hun aanhang gearriveerd, en wachten net als wij….
Alles wat de geesten nl. niet opgegeten hebben, en ik kan je vertellen dat is best veel, eigenlijk alles, mag daarna door de aanwezigen genuttigd worden. Jawel! Alleen dat op die speciekuip, voor de overledenen, dat moet weggegooid worden.
Wij wachten dan maar, totdat die wierookstaafjes op zijn en met een immense geknal de boel ingezegend wordt. Vuurwerk natuurlijk, dat hoort erbij hier!

Bij de laatste knal wordt nog een geluksnummer uitgespuugd, wat die dag door alle genodigden wordt ingezet bij de buurtloterij. En er is flink gewonnen! Grappig toch! En gegeten!

Zij geluk in de loterij en wij blij dat Phra Phum met z’n vrienden nu een eigen huisje heeft. Wat zullen wij lekker slapen! En rustig!

We zijn er weer, in ons beloofde land, Thailand. Heerlijk. Rust. Zen. Relaxstand. Wat hard heb ik dat nodig nu. Ongelofelijk hoe de kleinste normale dingen kunnen voelen als een grote zware last. Koken, appjes, afspraakjes, multitasken, concentreren, schakelen, plannen. Alles wat voor ‘het ongeluk’ normaal was is nu verheven tot het grote Hollandse Moeten en Doen. Waar ik voorheen een kei in was ben ik nu een vaatdoek. Energie verdelen, de hele dag door. Powernapjes. De hele dag op de rem, alles bedenken, structuur, geen onverwachte zaken, niet teveel mensen, niet teveel dingen, niks te veel, geen prikkels. Bluh, saai!
Terug uit Thailand in maart was ik 10% van de ouwe José, maar nu zit ik wel op 25%. Veel gewonnen, maar nog een hele weg te gaan. Genoeg gezeurd!Klaar!

We zijn er weer, in ons heerlijke Thaise huis, waar momenteel hard gewerkt wordt buitenshuis aan nog een huisje. San Phra Phum. Een huisje voor de geesten. Dat is nodig zegt onze aannemer, en wij zijn het ermee eens. Nu helemaal.
In Lindanieuws heb ik er al een keer over geschreven:
http://www.lindanieuws.nl/wereldwijven/typisch-thaise-tradie-het-geestenhuisje/

Nu komt er bij ons een mannetje, hij bepaalt de plek waar het huisje moet komen staan, de datum waarop de geesten in gaan huizen, de dag waarop hij eten en drinken voor ze koopt.
Wij mogen op pad, op zoek naar een mooi huisje en alle spulletjes die de geesten happy maken! Wow die spulletjes maken ook C happy! Wat een geweldige shop, huisjes, haantjes, danseressen, waterbuffels, boeddhas, klein, groot, plastic, klei, zilver, goud, oh….Herman hier gaan we nog een keer terug! We moeten toch goed zorgen voor onze geesten!

Onze geesten gaan vanaf 15 juni wonen in een mooi wit met gouden huisje, wij waren er meteen verliefd op. Ik hoop zij ook!

Zo! Voor het eerst vanaf ons eigen huis met onze eigen auto richting Bangkok! Een mooie ervaring, eens kijken hoe dat gaat. Niets reserveren en maar kijken waar ons minicampertje ons brengt. Zelfde chauffeur trouwens!
Het weer is aan onze kust oké, wat bewolkt, maar geen rare dingen. Aan de andere kant is het een drama, overstromingen, electriciteit uitgevallen, zelfs doden gevallen door het vele water wat buiten zijn oevers is getreden. Helaas kan hier lang niet iedereen zwemmen..

Wij beginnen op ons gemak aan de trek, auto wassen, huis poetsen, want we komen pas over een dag of 10 terug. Nog wat zaken met de aannemer en tuinman doorspreken, spulletjes pakken en wegwezen.
Bij de eerste stop een Thais noedelsoepje, en een Europees kopje koffie. Qua koffie is Thailand gelukkig flink verbeterd de laatste jaren.
We overwegen om te stoppen na ongeveer 200 km, maar de locatie langs de weg bevalt ons helemaal niet.
Doorrijden dan maar. Het is nog licht en het schiet goed op. We rijden nu zowaar al richting Chumpon. Dat gaan we niet halen denken we..
Maar de vrijheid blijheid trekking leert ons dat er geen geschikte overnachtingsplekken zijn vóór Chumpon, dus door met de trekking. Het begint al te schemeren.
Oh jee, hier zijn die overstromingen, scootertjes kunnen niet verder, bootjes varen er ipv auto’s. Wij cirkelen er nog een beetje tussendoor. Waar ligt dat verdomde hotel nu! Niet aan een rivier daar hadden we nog op gelet..
Wegen afgesloten, tomtom snapt het niet, doodlopende straat, en inmiddels is het pikdonker. De reizigers met hun schoon gewassen auto door overgelopen riviergebied..in het donker..met honger..
Herman we draaien nu om, nee daar kunnen we ook al niet door, daar staat het water ook hoog!
We draaien weer, wat staat daar nou, hotel? Stop! We blijven hier, rivier of geen rivier!
Geen woord engels, maar superlief, 2 Thaise dames nemen ons helemaal onder hun hoede, er wordt zelfs nog eten voor ons gekookt. En ze hebben Wifi! Top! De reizigers zijn weer blij, en het water is gelukkig aan het zakken.