pauze..stoeltje nodig?

kaasje??

Via een verdwaalde Hollandse kaasboerderij, naar de vuurtoren met uitzicht op 5 eilanden ( ieniemienie eilandjes) en als eindstop , 350 km verder, Cape d’Or.
Met hier als einddoel een kreeftendiner!
Dat moet gebeuren vindt C!
Het landschap wisselt zich vandaag af van Toscaans, zuid-Duits naar zelfs Nederlands met appelboomgaarden!
De kaasboerderij die we onderweg aandoen, waar de pauwen rondlopen over het erf, waar je ook drop en klompen kunt kopen maken vandaag tot een Hollands dagje. We rijden over mooie landwegen, pauzeren aan de zee, waar ons de tuin wordt aangeboden van degene die er woont. Ze denkt waarschijnlijk dat we geen stoelen hebben, maar het gebaar zegt alles over de vriendelijkheid van de Canadezen.
Het getijde schijnt hier het grootste verschil ter wereld te zijn, eb en vloed meten 15 meter verschil, opletten dus!
Je kunt zelfs met een bootje ” on the tidal waves” (meatloaf) varen! Nog meer opletten!
Dat doen wij dus niet, wij rijden naar Cape d’ Or, waar we het getijde van boven kunnen bekijken en tevens lekker kreeft kunnen eten! ( Ps. Kost ongeveer 20 euro voor een heel diner! Dan snap je toch dat dat MOET gebeuren).
Het seizoen start hier langzaam op dat wil ook zeggen dat lang niet alles open is, zo hebben we al 2 keer overnacht vóor de poort van een nationaal park in plaats van erachter. Wel lekker goedkoop, dus die kreeft is al 3 keer verdiend!!
Je begrijpt al waar ik naar toe ga…we kijken van boven op de tidal waves, de lighthouse, en de kreeftenfuiken..
We vallen weer terug op de altijd, te pas en te onpas aanwezige Bbq, restaurant gesloten! We overnachten voor de deur van dit idyllische plekje, weer een diner verdiend! Maar weer geen kreeft!

5 eilanden vuurtoren

idyllische kreeftenloze overnachting

Posted from WordPress for BlackBerry.

kreeftenvangstboten

We rijden verder langs de kust, richting Digby, waar we besluiten met 2 ferry’s naar het meest westelijke stukje te gaan van Nova Scotia, Brier.
Digby Neck wordt dit stuk genoemd.
Tijdens het wachten op ferry 1 worden we weer aangesproken door een Canadese man die ook staat te wachten, er wordt vaak gezwaaid en geknikt naar ons Hollands campertje. En een verhaal erbij is nog veel leuker! Dus bij bijna elke stop komt er wel even iemand groeten en informeren waar we heen gaan. Elke keer krijgen we weer nieuwe tips. Wat we helaas allemaal niet gaan doen, dan zijn we hier volgend jaar nog! Vriendelijk zijn ze allemaal! En stevig! Ongelofelijk, zo dik als je je in Azië voelt, zo slank voel je je hier.( De waarheid ligt uiteraard in het midden!).
Oké deze Canadees gaf ons gelukkig een lokale tip nl. om helemaal door te rijden naar een schitterende staanplek voor de komende nacht, stuk gravelweg, maar zou probleemloos moeten lukken. Na ferry 2, op het uiterste puntje.
Ferryrijden of liever gezegd staan blijft ook altijd leuk. We genieten van de tocht en een uurtje later van de tip van de Canadees:

overnachtingsplek

met mooie zonsondergang

Posted from WordPress for BlackBerry.

Yarmouth dus

We rijden heerlijk, goeie wegen, lekker zonnetje, langs de kust richting Digby.
Onderweg leggen we aan in Yarmouth, ook een vissersdorpje, hier moeten we een broodje kreeft eten! Het is kreeftenseizoen en Canada, ook Nova Scotia staat hierom bekend.
Onderweg moeten we stoppen voor een overstekend stekelvarken, erg grappig, we dachten eerst dat het een kat was, Hollanders! Verder zien we on the road uiteraard heel veel pickups, Dodges en Fords, grote indrukwekkende trucks, en af en toe een cabrio! Maar dan wel een grote, Jaguars, Mercedes.
Alles is hier groot! Ook de verpakkingen in de supermarkt zijn niet berekend op een Hollandse camper! Het is zoeken naar kleine verpakkingen, tussen de bigsizes!
Terug naar Yarmouth, daar is helaas het seizoen nog niet begonnen, en we zijn vlug klaar in dit uitgestorven dorp.
Daarentegen is de mega auto/fietsenzaak wel open, en we scoren onze geplande fietsen! Joepie! Achterop de camper en we zijn nog meer Hollands, hadden die stickers niet nodig gehad!
Yarmouth goed voor 2 bikes!
En op de valreep ook nog een broodje kreeft, hoe decadent is dat!
Missie geslaagd!
Op naar Digby!

onze bikes!

last but not least, broodje kreeft!

Posted from WordPress for BlackBerry.

Nova Scotia

Onze eerste week hebben we gepland op Nova Scotia, het schiereiland waarop onze camper is aangekomen. Via een mooie kustroute willen we hier rondtouren.
Na alle douane en shop perikelen waren we gisteravond blij ( en verrukt!) dat we nog een stukje konden rijden.
Ongeveer 100 km. onder Halifax parkeren we de campers voor een overnachting.
Zweedse en Siberische flashbacks wanneer we hier rijden. Veel meren, berken en dennenbomen. De wegen zijn goed, nog geen beren op de weg, de temperatuur is vergelijkbaar met Nederland. So far so good.
In Lunenburg overnachten we en de volgende ochtend maken we een wandeling in dit unesco vissersdorpje.
Felgekleurde huisjes, liggend in een mooi haventje, en nog heerlijk rustig. Het seizoen is nog maar net begonnen. Nova Scotia komt bij van 20 sneeuwstormen afgelopen winter!!
Wij komen langzaam bij van vlucht, douanestress, tijdsverschil en camperopwinding..

Posted from WordPress for BlackBerry.

vertraging

Zo, huis gepoetst, afscheid genomen, koelkast leeggegeten, wijnflessen geleegd (!), prullenbakken schoon, wegwezen op naar de hoge snelheidstrein, ICE.
Die brengt ons in 3 uur van Utrecht naar Frankfurt. Normalerwijze…
Vertraging, hmm, 15 minuten, even later, 30 minuten, weer wat later, 60 minuten. Nu wordt het toch wel menes..( is Brabants voor serieus en kritiek in een!), we spreken wat NS mannetjes aan, maar worden niet veel wijzer.
Alle passagiers met koffers kijken lichtelijk verontrust en beginnen zenuwachtig op en neer te dribbelen, wij zijn geen uitzondering. Uiteindelijk moeten we opeens op de trein naar Arnhem (??) en daar is alles geregeld voor vliegveldgangers. Zelfs in de trein wordt omgeroepen dat we op zoek moeten naar medewerkers met rode petjes, die gaan het helemaal oplossen voor ons!!
In Arnhem aangekomen, het wordt al krap voor ons, niemand te zien. Alle rode petjes zijn verdwenen..rara..uiteindelijk naar een balie, niemand weet van iets, chaos, bellen, rood petje eindelijk, maar rood petje is net zo vlug weer verdwenen als we zijn naam vragen, apart!!
We rekenen, sommigen rekenen mee met ons, de slotconclusie blijkt gelijk..dat gaan we nooit meer halen, of er moet een helikopter ingezet worden!
Moedeloos, beetje boos, teleurgesteld, bellen we onze Duitse vrienden, en de vliegmaatschappij. Annuleren kan niet meer, nieuwe vlucht boeken over 2 dagen!! Ja , 2 dagen…
En hoe verder?? Naar huis?? Alles schoon, en in ons hoofd afgesloten, misschien kunnen ze nog iets voor ons regelen in Frankfurt op het vliegveld, proberen?? Oké, de NS mag bij de gratie gods ons ticket omboeken naar een andere ICE, want 123 is nooit meer gekomen! Nu worden we op 125 gezet, lekker makkelijk want die is ook een uur te laat, dus sluit goed aan!
Het houdt nog lang niet op..die stopt weer in Düsseldorf, waar we over “mogen” naar ICE 725..uiteindelijk komen we 4 uur te laat aan in Frankfurt!! 4 uur! LANG LEVE DE HOGESNELHEIDSTREIN!!
Uiteindelijk:
Nieuwe vluchten geboekt, hotel gezocht, klacht en claim ingediend ( of dat helpt?), uitgehuild, website met andere info voorzien dan verwacht, appjes gestuurd, Canada ingelicht, en van je 123..klaar ermee! Vandaag sightseeing Frankfurt ipv Halifax!
Gelukkig zit 1 ding mee en dat is de tijd, want die hebben we meer dan zat!!

even bellen..

Posted from WordPress for BlackBerry.