Waarom kon ik dit niet vinden in ons blog? Ons eiland sinds 2013! Onze eerste kennismaking wil ik jullie niet onthouden. Dat was dus toen! We zochten een rustig eiland, in de buurt en de scooter, gehuurd toen nog, moest mee! Via booking.com vonden we dit eiland, en Hosanna, een bootsman die ons met de 🛵 meenam naar zijn resort…een heel groot woord voor wat het was!

Lees dit verder..22 december 2013!! De Column: “Onbewoond eiland”

Onderkomme, ja dat was t!!

Onze eerste kennismaking met het Boeddha resort was ook toen, we kwamen er na een fikse wandeling bij uit, en waren verbaasd dat er ook zoiets schitterends op dit eiland was!

In 2014 of later..🤔 boekten we voor de eerste keer in dat mooie, prachtige resort, prachtige houten huizen, buitendouche’s, jungle, strand voor en achter, krabbetjes liepen af en aan, aapjes renden rond en een enkele hornbill vloog er ook, we werden verliefd! Verliefd op dit rustige plekje, ver van alle hectiek, weinig wifi, geen airco’s, geen winkeltjes, geen 🏧, gewoon niks. Rust….

Sinds 2017, zoeken we die rust nog meer en is dit plekje een jaarlijks uitje! Ons Thaise huis staat al op een heerlijke plek, maar vakantie in eigen land is toch ook geweldig!

Op ‘ons’ eiland: het ontbijtje staat klaar, geen wasje, niet poetsen, eindeloos wandelen met Buddy (want zij is er ook welkom), weinig mensen, mooie natuur, inmiddels vele hornbills, wij genieten volop van het Boeddha resort, nu Baba Ecolodge.

En natuurlijk van elkaar ♥️♥️♥️

Wij Nederlanders, vieren Nieuwjaar in een dag, de Chinezen doen dit in 2 weken! Dit jaar van 29 januari tot 12 februari. Het jaar van de slang is aangebroken.

In China is er een complete volksverhuizing in deze 2 weken, honderden miljoenen mensen reizen door China om dit met hun familie te vieren. Familie, samen eten, offers brengen bij de tempel, vuurwerk, festivals, parades, dat is Chinees Nieuwjaar.

In Thailand wonen ook veel Thaise mensen met Chinese roots, dus ook hier veel festiviteiten. In Thai Muang, een dorp op ongeveer 40 km van ons vandaan, vindt een traditioneel festival plaats waar we heen rijden. Het tromgeroffel komt ons al van ver tegemoet. En terwijl we naar de Chinese tempel lopen zien we overal mooie altaartjes staan, klaar om met geluk en voorspoed gezegend te worden.

Bij de tempel aangekomen zien we veel mensen in rood en wit. Rood staat voor geluk en het afweren van boze geesten. Veel kunstig gemaakte rode schildpadden, zij staan voor een lang leven. Veel eten, en enorm veel versieringen. Een kleurrijk geheel! Binnen in de tempel worden enorme hoeveelheden eten geofferd. De mensen lopen af en aan, sommigen zijn in trance, sommigen zetten een piercing, anderen lopen eromheen om de boel te temperen.

We maken enorm veel foto’s, en verbazen ons over de enorme piercings! Die speciaal voor deze festiviteit worden gezet. En er later ook weer uit worden gehaald! Gelukkig, want erg handig lijkt het me niet..🙄.

We stellen ons op, de parade begint, de draak voorop, daarachter alle anderen, we schrikken ons een rotje als het vuurwerk begint, springen aan de kant, en houden onze oren dicht, wat een kabaal! De rode flodders vliegen in het rond!

We wachten tot de rust enigszins is wedergekeerd, en lopen dan langs de aangezoete, grote en kleinere schildpadden. De grote geofferd door de wel bedeelden, de kleinere door de wat minder gefortuneerden. Maar allemaal met enigszins gelijke teksten op de 4 poten voor geluk en voorspoed: Good luck โชคดี chokdie, good health แข็งแรง kengreng, be wealthy ร่ำรวย ramroewoi, rich เงินทอง nguntong💰 (Mijn Thais werpt eindelijk wat vruchten af!)

En zoals altijd hoort er in Thailand bij een tempelgebeuren.. eten ! Wat een gigapannen, veel noedels en wat een werk! Wij genieten als afsluiting van een lekker bakje noedels, voor geluk hè! Oh ja, en gezondheid, en rijkdom natuurlijk en welvaart! Volgend jaar maar eens zo’n schildpad in elkaar knutselen, een extra grote 🤭🫣

Voorbij 2024, de tijd vliegt..wij trouwens ook nog regelmatig..best moeilijk om op onze 2 huisplekken te komen zonder vliegtuig! Alhoewel we ooit wel eens overwogen hebben om de reis met de camper te doen! Ach ja…dromen… toen kwam corona, daarna ons hondje, en nu is er oorlog in veel gebieden waar je met de camper door zou moeten rijden. Vliegen dus!

Het afgelopen jaar is er weer vanalles gebeurd. Onze oudste dochter is getrouwd, dus een bruiloft in April. Met 7 kleinkids in euforie erbij! Nog meer vreugde in november toen ons 8e kleinkindje werd geboren, Madelief. Nu dus 6 meisjes en 2 jongens in het Hanengezin. Wat een rijkdom 😍.

In de meimaand hebben we afscheid moeten nemen van Leo, de jongere broer van Herman, die al langere tijd ziek was. Samen zijn ze begin mei nog naar een blues concert geweest. Een bijna jaarlijkse reünie, samen met de camper naar Ospel, muziek luisteren, herinneringen ophalen, en veel en lang kletsen. Een dikke week later was Leo plots overleden.😔

Veel reünies trouwens dit jaar voor mij, een oude middelbare schoolvriendin, zo lang niet gezien! Wat leuk om Marie Louise weer te ontmoeten, klets klets, 6 jaar zijn we samen vanuit Bakel naar Deurne gefietst, samen op vakantie geweest, en samen in een tennisteam gezeten, hoe leuk om elkaar eindelijk, na 40 jaar..🙈weer te ontmoeten.

Daarna kwam een reünie van het Gymnasium, een klein clubje, maar het was echt geweldig om daar weer klasgenoten te ontmoeten. Alsof de tijd stil had gestaan, allemaal 62 jarigen die afscheid van elkaar namen op 18 jarige leeftijd. Even voelden we ons weer 16, wat een verhalen kwamen er los! Wat de een niet wist, wist de ander wel, oergezellig was het!

Later het jaar volgden nog meer kleine reünies voor ons, Herman en mij, allebei. Wat is het toch kostbaar om herinneringen te delen met mensen die zo’n groot, belangrijk stuk van je leven hebben meegemaakt.

Word ik nu weemoedig..word ik oud..maakt niet uit, bijzonder en fijn is het wel.

2025, een nieuw jaar, wat gaat het brengen! We zullen zien, het begin is goed, we zitten weer heerlijk in Thailand, waar we elke dag genieten van het weer, de sfeer, de rust en van elkaar ♥️.

Heb het fijn, maak van kleine dingen mooie momenten, ben tevreden, blijf gezond!

♥️♥️

In Thailand zijn we nu in het jaar 2568. ( Het boeddhistische jaar is 543 jaar later, zomaar een weetje😉).

En nog steeds Thaise les hier. Lezen gaat gestaag vooruit, maar ben nog niet bij Wipneus en Pim 😂. Praten นิดหน่อย niet noy,.klein beetje.. verstaan ….🙈. Al met al ช้าๆ, chaa chaa, slowly, stapje voor stapje 👣

Visumactie! Vanaf September zijn we al bezig om een lange termijn visum te krijgen, en nu staat er ineens een afspraak. Op naar Bangkok. Met de auto! En Buddy 💖.

Ons meisje heeft heel wat doorstaan, flinke huidproblemen hier in haar thuisland. Inmiddels gelukkig opgelost, nu op naar de volgende uitdaging, Bangkok.

De bench, haar huisje, gaat mee, we overnachten halverwege in BanKrut, heen, en in Bang Saphan, terug. Ze slaapt heerlijk onderweg, en is vlug gewend in het Bangkokse! Het hotel, de lift, kleine kamer, andere gasten, automatisch opengaande deuren, waar is mijn grote grasveld?? Overwegend beton in BKK, aiai, dat was wel ff wennen! No pipi en poepoe…het duurde 24 uur voordat de boel werd losgelaten..maar daarna de Queen van het Ibis!

Wij eindelijk ons visum, 10 jaar met jaarlijkse meldingen ipv 3 maandelijkse, we zijn er heel blij mee! Na gedane zaken laten we BKK vlug achter ons, mooie herinneringen, maar wat was was..

Onze reis was weer leuk, met mooie plaatjes onderweg! Een indruk:

2023, een nieuw jaar, nieuwe uitdagingen, wij kleiner wonen in NL en ons mooie grote huis gaat bewoond worden door Maarten, Linda en onze kleinkinds Fenna en Oscar 💕.

De moeder van Herman heeft het nog net meegekregen voordat ze eind november , met 96 jaar achter zich, overleed.

2022 een jaar met grote veranderingen, we wachten af wat het nieuwe jaar gaat brengen, we nemen het zoals het komt, met de zon in ons hoofd!

Sawadeeka!

Eindelijk!

Na 20 jaar regelmatig Thailand, en de laatste 6 jaar langere tijd, na heel lang zeggen, ik ga het doen, na allerlei excuses, heel veel twijfels, steeds maar niets meer kunnen zeggen dan sawadeeka, Hallo, en kopkhunka, Dankjewel, de kogel door de kerk!

Thaise les!

Met Grete, Oostenrijkse buurvrouw, begonnen bij de Language School in Khaolak. Nett, onze enthousiaste lerares, neemt ons mee in de taal en de cultuur van ons tweede thuisland.

Thais is een tonentaal, wat inhoudt dat een woord op dezelfde manier geschreven, veel verschillende betekenissen heeft, afhankelijk van de uitspraak, de toonval.

Bv. het woord ‘maa’, kan zijn hond of paard, of kom:

หมากับม้ามา, H̄mā kạb m̂ā mā, de hond met het paard komen..😉

En na 3 maanden, zijn we ook begonnen met lezen en schrijven. Weer als een 6 jarige in de schoolbanken! Met kleuterboeken als literatuur😂.

Een taal zonder leestekens, 44 medeklinkers, 22 klinkers, geen vervoegingen, 5 toonvallen! Waarbij de plek van de klinkers kan zijn, achter de medeklinker, of ervoor, hmmm, misschien erboven, of eronder..of er is gewoon geen klinker….🤔 Zware tijden in Thailand, haha, maar heel erg leuk, om weer een taal te leren, ingewikkeld, grappig, mooi! Trots!🙏

Inmiddels zitten we in Doha, op weg naar ons eigen kikkerlandje, fijn om daar iedereen weer te zien en voelen, want dat mag weer!

En ons hondje, หมา, 😉 komt er ook weer aan! Buddy is met ons mee onder in ’t vliegtuig, en wordt, hoop ik, nu uitgelaten hier…of ze dat toestaat..🙈. Over een aantal uurtjes zien we haar weer in Amsterdam, wat zal ze blij zijn, en wij!❤️

Wij ploeteren online verder met onze Thaise taaltoonvallen. Vallen en opstaan!

พบกันใหม่, phob gan mai, tot ziens!

Met alles wat er momenteel in de wereld gebeurt, wensen wij iedereen een respectvol 2022.

We hopen dat het virus onder controle komt, dat restricties verdwijnen, dat vrijheid niet alleen vrijheid van meningsuiting is..maar ook dat kinderen naar school kunnen en kunnen sporten, dat we weer mogen zingen en dansen samen, dat ons werk uitdagend en fijn blijft, dat zieken altijd correct geholpen kunnen worden, dat het reizen weer vrij kan, dat ouderen gelukkige laatste jaren hebben met familie en vrienden om hen heen, dat niemand alleen hoeft te sterven..

En dat alle straathondjes een Buddy-thuis mogen krijgen. ❤️

Al wat langer hebben we hier een gezamelijke rekening. Maar ja, op een gegeven moment wil je ook wat van jezelf hè..

Nou, de sprong maar eens wagen. Op naar de bank! Samen op de scooter tutteren we richting centrum. De bewaker, annex Farang helper, annex nummertjes trekker, zet ons bij de goeie balie neer. De juffrouw praat zowaar een beetje Engels! Moet lukken! Paspoort ✔️, huisboekje ✔️, bankboekje ✔️, maar…we wisten t, nooit lukt er iets in een keer hier..we moeten nog even naar immigration, een notice of residence halen…Dat we ook wonen waar we wonen zeg maar…Discussies voeren doen we hier al lang niet meer..Okay gaan we halen..🤞

De volgende dag, hup in de auto, op naar Phangnga, immigration. Bijna anderhalf uur rijden. Pfhoeww, net op tijd, de volgende Farang, 5 minuten later binnen, mag na de lunchpauze terugkomen.. This is Thailand.🙏

Het officiële document , voorzien van een mooi logo, mijn pasfoto en handtekening, datum, en veel onleesbaarThais, hebben we binnen een half uur! Tsjakka!✔️

Dagje later, tuffen we weer naar de bank! De bewaker is even naar de masseuse. Dat denken we…hij komt nl. even later al rekkend, strekkend en geeuwend binnen.. 😉 De juffrouw die ons helpt spreekt minder goed Engels, en wordt na 5 minuten ingewisseld. Een helse papier massa komt tevoorschijn. Inclusief een nieuw bankboekje, voor mij..😁. ‘Kan ze nu ook bij Lazada (Thaise bol.com) betalen’ vraagt bezorgde man..uh nee.. Ander pasje, nieuwe instructies, 4 keer pincodes ingeven, zo, en waar is dat boekje??

Aha! En mevr. Johanna, ikke, hoeveel wilt u erop zetten?😳

Ai, dat was ik even vergeten..Herman…help..Mijn schat stort geduldig de eerste Bahtjes op mijn bankrekening!

Eindelijk Echt Zelfstandig!😂

Vertrokken! 2 november, in een voor een kwart gevuld vliegtuig, gaan we, met papierkoffer en
digitale opslag van alle papieren, op weg naar Phuket via Doha.
Ons Thaise hondje, veilig aangekomen in Nederland in juli, gaat , onder in ’t ruim, mee naar haar geboorteland.

Met ons visum, CertificateOfEntry, negatieve PCR, alle extra papieren voor ons hondje Buddy, laten we de
reisvoorstress even los. Onderuit! Filmpje, boekje, slapen… Pfjoewww!

In Doha, een korte tussenstop, stappen we in onze laatste vlucht, wederom een COE check. Nu,wonderbaarlijk, een bijna volledig gevuld vliegtuig! Jonge mensen, ouderen, kinderen, vele
nationaliteiten! Wow! Wat fijn voor de toeristensector in ons tweede thuisland!
Phuket, we zijn er, heerlijk geslapen, alle papieren erbij, daar gaan we! De papiercheckmolen in.

De Thaise medewerkers ontvangen ons in witte pakken, gemondkapt en op afstand. Alle stoeltjes
staan klaar, en we worden keurig geplaatst bij de eerste controle.
COE, PCR, paspoort en T6, ingevulde arrivalcard, gekregen in het vliegtuig. Onze eerste controle gaat vloeiend. En we zien de voorbereidingen voor de Thaipass al. Die komt volgende week. De zoveelste verandering, flexibiliteit vereist hier!
Daarna door naar Immigration, uiteraard paspoort, visum en nu ook de verzekeringscheck.
Approved!

Bagage, Buddy! Ach…wat is ze blij! Papier, en microchipcheck Buddy, onze koffers en hoppa!

We lopen door de roepende rij simkaart dames en wisselgeld ladies. Hier, nee hier, kom bij mij…Als vanouds, hyperblij zijn ze. Toeristen! Inkomsten! Eindelijk!
Wij hebben nog een schwabtest op het vliegveld, ook dat gaat vlekkeloos, paspoort, buisje met
barcode, naar de schwabber, en richting Sha+ taxi.

Buddy mag ik even uitlaten..gelukkig, ze plast eindeloos! Na 20 uur….En honger!

We rijden over de vernieuwde brede weg naar Khaolak. Ons hondje mag al in ons huis, wij gaan naar een quarantaine hotel in de buurt, 1 nachtje.

En ja hoor, onze schwabs zijn covidvrij, yes!!
Na ons hotelontbijt op het strand, hoe heerlijk is dat… dan eindelijk….
Home Sweet home!
Back again!
Relaxmodus!