Zo, dat was een stressvolle onderneming! In coronatijd, ons lieve straathondje van Thailand naar Nederland krijgen. Zonder ons, want door omstandigheden waren wij al in Nederland…
Verplicht weer op Facebook, lid worden van een vluchtvrijwilligersgroep, Messenger..kan t nog erger!!! Maar alles voor Buddy!
Na verwoede pogingen van een Spaanse dame, helaas mislukt, kwam daar in een keer een Duitse jongeman voorbij. Hem lukte het wel! Hij en Buddy met Lufthansa naar Frankfurt! Hoppa wij ook naar Frankfurt, uiteraard.
Ons lieve Meisje, 16 juli, daar was ze dan eindelijk! Van Phuket naar Bangkok naar Duitsland naar Nederland.
Wat een onderneming voor een veilig onderkomen!
Op naar haar nieuwe Helmondse huis. Met allemaal enge dingen, ai een vliegengordijn, help een trap, OMG een immens hoofd op een groot zwart vlak!
Maar gelukkig een veilige haven met haar 2 vertrouwde baasjes!
We rollen hier van het een in het ander! Zo hadden we een huis vol puppies, nu is ons huis in beslag genomen door een aangereden straathondje!
Buddy, heet ze. Gevonden nadat ze aangereden was, niets meer kon en zo achtergelaten. Nog geen 3 maanden oud. Haar hele verhaal staat in een artikel van HelpKa. Een ‘soidog’ organisatie in Khao Lak. Haar heup was ontwricht, kruisbanden gescheurd, etc.
Inmiddels is ze geopereerd, gevaccineerd, gesteriliseerd, jee wat dat hondje al heeft meegemaakt! Dierenkliniek, pin erin, pin eruit…
Terug naar de straat kon ze niet meer.
Revalidatie heeft ze half bij een lieve dame, Joy, gehad die hier mede zorgt voor de straathondjes. Zij heeft echter al 15 honden, en die vonden het niet allemaal goed dat er nog eentje bij kwam. Dus daar is flink gevochten en is ze weer gebeten..
Een rustige, prikkelarme plek gezocht dus! Revalidatiecentrum de Haan!
Tsja…kom maar op met dat angstige, schuwe hondje. Prikkelarm ist hier zeker!
Inmiddels .. heeft ze ons hart helemaal veroverd. Wat een lief hondje! Zullen we dan toch maar….
Ondeugd!
Wederom een rollercoaster aan overwegingen….we laten haar niet alleen achter! Maar eens uitzoeken hoe dat in zijn werk gaat. Vliegen met een hondje in Coronatijd….
En het gaat gebeuren! Van revalidatiecentrum naar adoptietraject! Ons nieuwe gezinslid!
Welkom Buddy 💞
Zo kan het dan ook gaan in een hondenleven. Voortaan is haar bedje gespreid!
De provinciegrenzen weer open hier, de Thaise trackingsapp geïnstalleerd, en klaar voor een tochtje!
Gepoetst, volgeladen en getankt, onze Roadrunner. Daar gaan ze! Zij achter t stuur, kleine uitdaging in dit linksrijdende land. Ook voor de bijrijder 😅😅
Via checkpoint Charlie, na de Sarasinbrug, rijden we (ongecheckt trouwens) Phuket in. Een aantal missies staan gepland. We rijden omlaag via de oostkust, zuiden en westwaarts weer omhoog. Op de planning een grote variëteit! Lekkere ontbijt hotels, Homepro, IKEA, Bakkerszaak, Wat Chalong, Cape Panwa, Central, de ‘Soidog’foundation en een beetje rust…🤔
Oh ja en de Macro uiteraard voor onze yoghurt!
Het is echt een kleine vakantie voor ons.
De 5 * hotels zijn nu goedkoop. Wat let ons! Ik noem het de Egg Benedict route! Hmmmm! Love it!
bijna calorieloos… hollandaisesaus tellen we niet mee!
Elk hotel heeft wel een leuk extraatje, het eerste heeft voor 450 Baht, 12 euro, 2 uur lang een cocktail menu! Herman heeft per cocktail weinig betaald kan ik vertellen! 😂
We komen eindelijk in Wat Chalong, dè tempel van Phuket. Op een zondag is het er redelijk druk. We aanschouwen vele boeddha’s, het uitzicht en de schilderingen over het leven van Boeddha.
Wat Chalong, Boeddha en wij
We gaan via mooie kust routes langzaam verder, (een chauffeurswissel heeft trouwens al lang plaats gevonden). Cape Panwa, Vijitt hotel, even rust! Wat een super mooi hotel! 92 villa’s, met 3 á 4 huisjes bezet…😪
Cape Panwa
Nu omhoog richting Mai Khao beach in het noorden. Onderweg passeren we Kata beach waar we ooit met de Gooise vriendinnen buik aan buik lagen, nu niets! Alles gesloten, dode straten, leeg strand. Zo ook bij Patong beach. Niets!
Het blijft verdrietig dit toeristen afhankelijke land zo te zien..
De strand toeristen hier…
En eindelijk naar de ‘Soidog’foundation. Dat wilde ze graag! I.v.m. die puppies uit de vorige column..Indrukwekkend en verduidelijkend is het! Sinds 2003 opgezet en 90% minder straathonden inmiddels door hun sterilisatieprogramma. Respect!
Gister was ik nog laat op ’t strand en fietste in het donker naar huis.
Later op de avond kwam ik tot de ontdekking dat ik mijn portemonnee verloren was. Die zat bij m’n telefoon, alias zaklamp, in en uit m’n tasje…dat moest de boosdoener zijn geweest.
Ik moest, vanmorgen, echt even terug. Zoektocht naar die portemonnee! En, op die route, even langs de puppies…daar heb ik nl. elke dag even een pitstop, knuffelmomentje….als ze er zijn!
Op de fiets, die portemonnee! Aha! Wat schetste mijn verbazing, een autootje stopt bij de pups. Van de ‘soidog’ organisatie! Op zoek naar de mama! Ze moet mee! Cut, sterilize! We trekken haar aandacht, een holle buis erbij, spuit erin, blaasmannetje erachter en pfoefff, ze ging onderuit.
www.soidog.org
De pups moesten, tijdelijk, weg bij haar. Ze mocht eigenlijk even geen melk geven i.v.m. de sterilisatiewond. Het adres was snel gevonden! Logeerweek in huize de Haan. Wat een opgave is dat 😉
Kun je toch niet weigeren❣️
(uiteraard heeft deze logeerpartij later tot behoorlijke keuzestress geleidt! Zullen we misschien dan toch maar…🤔)
En oh ja, die portemonnee! Daar ging ik eigenlijk voor! ‘Ach’ zei de Thaise hondenbegeleidster, ‘kijk eens wat ik heb gevonden’. Juist! 💰
Wie gelooft er nog in toeval!
Op zoek naar het laatste kruimeltje
Wat een leuke dagen met zomaar 6 extra gevonden voorwerpen erbij!
Het is echt weer tijd. Die dikke bos haar is niks in dit warme land. De schaar moet erin, knippen en vooral uitdunnen!
Op zoek naar m’n Thaise kapper van weleer, Nong. Afgelopen jaar, februari, leek het alsof ze er niet meer was, winkeltje dicht, stilte alom, dus eens checken hoe het nu is.
Hop op de fiets, over de nieuwe weg in wording. Ook hier staat de tijd niet stil en de tweebaans weg wordt omgeploegd naar 4 banen. Dit keer weinig noedeltentjes en olifanten. Nu nieuwe rioleringen en, voornamelijk, Birmese wegenbouwers. ( Zouden die ook in quarantaine zijn geweest….🤔)
Nong! Slippertjes voor de deur! Yep! Ze is er! Haar Engels is nog net zo belabberd als mijn Thais. Maar we komen er samen toch weer uit!
Wat is ze toch mager..haar personeel zie ik niet.. Ze wast, droogt, stekkert, föhnt, knipt, tondeust, alles zelf. Ze heeft vandaag tijd genoeg. Ik word uitgebreid gewassen, inclusief een lekkere hoofdmassage, en geknipt: ‘A little bit more? Yes okay’ ..vergelijkbaar met a little bit spicy 🔥🔥! Uiteindelijk flink kort dus!! Ik reken af, hetzelfde als 4 jaar geleden…
Op de terugweg fiets ik langs alle gesloten tentjes in Bang Niang, for rent, for sale, for lease…intriest. Covid hakt erin in dit toeristenstuk. Vervallen tentjes, barretjes, restaurantjes, hotels gesloten, winkelluiken dicht, bijna niemand op straat..
Onderweg word ik ingehaald door een pick-up. In de bak, een scooter, koelkast, tafel, stoelen. Op weg naar een plek waar wel geld verdiend kan worden..
Hier geen 🌈. Geen overheid met een pot goud. Geen miljoenen. Geen subsidies. Geen UWV.
November tot mei zijn de drukste maanden in dit mooie land.
Het is hier echter niet anders dan elders, het land is in de ban van Covid. Met momenteel ongeveer 200 besmettingen per dag, spreekt men ook hier van een tweede golf. Voorzichtigheid geboden.
Mondkapjes overal, zelfs op de scooter. Provinciegrenzen worden streng gecontroleerd. Vijf van de 76 provincies zijn nu op slot. De maatregelen variëren, zoals in NL ook is geweest. Ze zijn erg bang en voorzichtig hier. Temperatuurchecks overal.. bij de markt werd ik van m’n fiets geroepen, 34.6 …😲 . Erg betrouwbaar ook!
De 15 dagen verplichte quarantaine, om Thailand binnen te komen blijft voorlopig. Ook voor gevaccineerden!
Wij zitten eindelijk fijn op onze stek, genoeg restaurantjes open, een relaxte sfeer en een lekker temperatuurtje.
avondzonnetje
Onze fruitbomen groeien gestaag en de eigengeteelde passievruchten zijn heerlijk. De dagen vliegen in een pensionado tempo voorbij.
We bakken bruine broodjes, maken jam, yoghurt en cake. Mijn Hollandse fiets brengt me naar alle strandjes in de buurt en samen met de vele toeristen geniet ik van m’n strandwandelingen.
Terug op ons Thaise honk, niet verwacht maar zo gehoopt.
Tranen in de ogen toen we landden op Phuket. Manna, onze taxichauffeur, stond ons trouw op te wachten. Biehr, lieve huistoezichthouder, alles gepoetst, superschoon, wat een luxe.
We hebben alle banden opgepompt, fiets, scooter, auto. . En hop erop! Een uur na thuiskomst liep ik al heerlijk langs het strand. Waar niemand was, op een enkele visser na, alles verlaten en dicht…apart, verdrietig ook…
Geen toeristen
Een stil en rustig strand, een schoon huis, een magnifiek uitzicht, kwetterende vogeltjes, fietske in de running modus, Thaise eettentjes in de buurt, Yindi en elkaar als gezelschap, een fijne kersttijd!
Nadat we in maart blij waren op tijd uit Thailand thuis te zijn, zijn we nu, sorry…..erg blij om eindelijk weer in Thailand te zijn. Dubbel voelt het wel. Iedereen aan regels gebonden in NL en hier gaan we net alle regels loslaten.
Schoonmaakschema
We hebben onze 15 quarantainedagen er bijna op zitten hier. De strenge regels gaan verdwijnen voor ons. We zijn bijna thuis.. Thai thuis..
Gekeurd, herkeurd, goedgekeurd! We mogen zaterdag los. Wij zijn superblij! Opgelucht, bevrijd van oncontroleerbare processen! Dat vinden we toch allebei lastig, out of control zijn 😉
Onze binnenlandse vlucht is geboekt!
Zaterdagmiddag verwachten we op honk te zijn, na 9 maanden, eindelijk!
We durven nog steeds niet te ver in onze dromen door te schieten. Dag 12 in onze quarantaine zal bepalend zijn. De finale Schwab!
Ons leven bestaat momenteel uit behoorlijk inactief zijn. Opstaan, douchen, ontbijtje, krantje, workout(zij😉), lezen, aha lunch, klein napje, lezen, netflixje, yes wandelen, hmmm diner, koffie, filmpje, slapen..
Gezelschap hebben we alleen van Hendrik, Wiegel, Lucinda en volgens mij komt Obama nog voorbij…
Tussendoor worden we regelmatig gestoord, door de tempzuster, 2 maal daags. De dagelijkse koffie/thee jongetjes rond 15en . Het schoonmaakmeisje, een keer per 3 dagen, want ja, we blijven toch gevaarlijk. En dan nog telefoontjes over niet ontvangen maaltijdformulieren..nou die vergeten we echt niet hoor!
Dus…momenteel echt een heeelll spannend leven!!
Het eten is heerlijk! ( Oh oh die randjes 😱)
Voor de quarantaine echter maar 2 missies, geen hoofdpijn en geen Covid! Die randjes zijn van later zorg! De doelen niet te groot maken!😂
We zijn verhuisd. Naar een nieuwe kamer met, eindelijk, dan toch riverview!
room with a view
En we worden één maal daags gelucht! Dat is echt een mega genot. Even wandelen langs de Chao Praya, benen strekken, ademhalen, vrijheid, anderhalf uur, elke dag. Wij zijn er blij mee!
Herman neemt er een biertje op! Alcoholvrij, want ook alcohol is verboden in de quarantaine periode. Proost! 🍻
