Gister was ik nog laat op ’t strand en fietste in het donker naar huis.
Later op de avond kwam ik tot de ontdekking dat ik mijn portemonnee verloren was. Die zat bij m’n telefoon, alias zaklamp, in en uit m’n tasje…dat moest de boosdoener zijn geweest.
Ik moest, vanmorgen, echt even terug. Zoektocht naar die portemonnee! En, op die route, even langs de puppies…daar heb ik nl. elke dag even een pitstop, knuffelmomentje….als ze er zijn!
Op de fiets, die portemonnee! Aha! Wat schetste mijn verbazing, een autootje stopt bij de pups. Van de ‘soidog’ organisatie! Op zoek naar de mama! Ze moet mee! Cut, sterilize! We trekken haar aandacht, een holle buis erbij, spuit erin, blaasmannetje erachter en pfoefff, ze ging onderuit.
De pups moesten, tijdelijk, weg bij haar. Ze mocht eigenlijk even geen melk geven i.v.m. de sterilisatiewond. Het adres was snel gevonden! Logeerweek in huize de Haan. Wat een opgave is dat 😉
(uiteraard heeft deze logeerpartij later tot behoorlijke keuzestress geleidt! Zullen we misschien dan toch maar…🤔)
En oh ja, die portemonnee! Daar ging ik eigenlijk voor! ‘Ach’ zei de Thaise hondenbegeleidster, ‘kijk eens wat ik heb gevonden’. Juist! 💰
Wie gelooft er nog in toeval!
Wat een leuke dagen met zomaar 6 extra gevonden voorwerpen erbij!