Onderhoud aan de wegen is hier altijd, dus regelmatig staat er een mannetje/vrouwtje te zwaaien met een stopbord.
Wat beweegt die mensen, hebben we ons al regelmatig afgevraagd, om maandenlang zo langs de weg te staan..
Vandaag een ontmoeting met twinkelende Mike!
Vooraan in de wachtrij staan we, Mike gebaart, hee draai je raam eens open!
De wekker loopt af! Ratel, ratel, een Duitser! Wij: Waarom doe je dit? Hoelang ben je al hier? Waar leef je van? Ben je niet eenzaam?
Mike glundert van oor tot oor, eenzaamheid is ‘m niet aan te zien, integendeel! Hij is in 1987 verhuist van Neurenberg naar Edmonton. Kont tegen de krib, toen, regering waardeloos, de Zwitsers die hadden al het geld gecasht, hop naar Canada!
Edmoton zocht een worstenmaker en dat kon hij! Na een aantal jaren bleek dat werk ook niet alles, of meer zijn baas, hij de omgeving wat verkent, en leert een indiaan kennen. Die was 70 en zocht een opvolger, vallen zetten! ( stropen dus ).
Ach waarom niet! Mooie bezigheid in de winter, twinkel, twinkel!
Verhuizen, huisje gekocht, vaste lasten, 50 dollar electriciteit per maand, 150 water en riool per jaar, en stoken op hout! In de zomer nog wat bijverdienen met stop-bordjes langs de weg, en september en oktober worst draaien!
Af en toe een beer/kariboe schieten voor het vlees, wat visjes vangen, zwart geld verdienen met het stropen, wit met het bordje omhoog houden! Mijn hele leven gemopperd op de overheid en nu werk ik ervoor, ha ha!! Twinkel, twinkel!
Mike, woont alleen, krijgt zn geld niet op, heeft elke dag lol!
” Gister nog 2 beren geschoten, de hammen gebruik ik om te roken, lekker vlees! De rest gooi ik weg..”
Ja, jullie mogen weer rijden, stopbordje wordt omgedraaid, dat was Mike!
Wij gaan weer rijden en fotograferen de beren..

Mike’s huisje??

Posted from WordPress for BlackBerry.