We kunnen eindelijk verder. Alle plannen zijn klaar, vergunningen binnen en ook de ingewikkelde grondprocedure is eindelijk afgerond. Ons stuk land is 1 Rai, 1 Ngaan, 31 Talang Wah, oftewel 2124 vierkante meter.

20.11.2015 | 15:38 uur | Jose Sleegers

In ieder geval groot genoeg om er een mooi Thais-Hollands huis met het noodzakelijke (!) zwembad te bouwen. De rest wordt dan een enorme kokosnotentuin ofzo.

PROCEDURESTART
De grondprocedure bleek, voor ons onverwachts, toch nog volgens planning te verlopen. De deadline in het contract was 10 november, maar tot vlak voor die datum hoorden we maar weinig. De eigenaar was weer eens spoorloos, we kregen een paar keer de verkeerde papieren en waren in gedachten al een aantal weken zo niet maanden verder. Het zou vast weer uitlopen, zucht… Tót er op 9 november opeens allerlei telefoontjes over en weer gingen, de hele procedure zou toch voor de 10e afgewikkeld zijn, wie had dat gedacht. Wij informeerden snel onze advocaat en in allerijl werden allerlei papieren gemaild, om de nodige handtekeningen binnen te halen.

WIJ LEASEN HET LAND
De volgende ochtend verzamelen we bij de landoffice. De grond mag niet gekocht worden door buitenlanders, alleen geleased. Dus onze Thaise vriendin koopt de grond en wij leasen het van haar. Wij zijn dus officieel niet aanwezig. Elke keer echter als er administratie- of andere lokale kosten betaald moeten worden, staat ofwel de eigenaar, of vriendin bij manlief en kan die zijn portemonnee trekken. Heel apart, zo’n met flappen rondzwaaiende buitenlander. Die er officieel niet is, hè.

BANKPERIKELEN
We gaan door naar de bank. Daar gaat alles via een al net zo mysterieuze methode. Het geld moet eerst naar de Thaise vriendin en dan via haar naar de eigenaar. Wederom zijn wij er officieel niet. Manlief wil het geld overmaken naar onze vriendin maar: problemen, problemen. Overmaken: no no, not possible, big problem! Dit moet in 16 keer bij een dergelijk bedrag en dat duurt drie dagen… Help, maar het moet nu meteen! De eigenaar, nu wel in beeld, doet intussen een tukje met het begeerde Chanod-papier (bewijs van eigendom) in zijn hand. Wij hebben een lichte paniekaanval, wat nu? Een helder moment bij de bankdame (ook hier is het in mogelijkheden denken soms al ingedaald), wat wél kan: alles opnemen en dan weer storten. Merkwaardig, maar oké, dan doen we het zo. We krijgen er een grote plastic zak bij, waarin de contanten vervoerd kunnen. De bank van onze vriendin zit tweehonderd meter verderop, dus in colonne lopen we daarheen. Grote zak met geld op de balie en storten maar, hoppa!

IN OPTOCHT VAN BANK NAAR BANK
Het geld moet echter nog naar de eigenaar en niet op de rekening van onze Thaise vriendin blijven. Dus: alles opnemen weer – in diezelfde zak – en naar de bank van de eigenaar. Laat dat nu dezelfde bank zijn als die van ons… Dus weer in optocht terug naar buiten. Daar kijkt manlief naar ons vriendinnetje: you have the money? Zij kijkt vragend naar manlief: no no, you have the money! Op de balie staat eenzaam een grote zak te wachten op zijn rechtmatige eigenaar, ook die is de weg even kwijt…

EIND GOED, AL GOED
Maar eind goed, al goed. Het proces is afgerond: de grond is rond! Op naar de volgende Thaise hobbels (en kuilen): bouwen!