hmmm die witte is mooier..
koko!!
We volgen elkaars kledingadvies discussieloos op, kiezen de passende kleur teennagels van de ander, proeven de cocktails van elkaar, keuren de geëpileerde wenkbrauwen, lurken samen uit een kokosnoot, entertainen behoeftige Zweedse autocoureurs, zingen luidruchtig vals mee met de band, kortom t Gooi komt op dreef!!
wie is wie??
beachgirls!!
Posted from WordPress for BlackBerry
bye bye BKK
Bangkok bye bye! Op naar KKK!
Dag 3 en 4 staan in het kader van ontstressen , relaxen en meteen even alle wereldproblemen oplossen.We strijken neer op een klein eilandje met een bijna privéstrandje voor ’t Gooi. De lokale massagedame krijgt het even benauwd door alle drukte, Het tempeltje wordt geconfisqueerd door ’t Gooi en Boedha kijkt oogluikend naar de bikinitopjes en de bezem..de barjongen wórdt geleerd hoe je wijn tapt uit een 5 liter doos en de krabjes duiken onder in een huisje. Gedaan met de rust op Koh kho kao, het Gooi arrived!!
Nadat alle wereldproblemen met meerdere chardonnaytjes weggespoeld zijn, sturen we nog een wensballon omhoog en sluiten KKK na 2 dagen voldaan en uitgerust af.
nr. 1 op de tafel!
tempeltje wordt opgegooischd!
help help
Posted from WordPress for BlackBerry
gearriveerd!
Gearriveerd! ‘ t Gooi meets Thailand! Begonnen als een grap, later bedoeld om een golfbrevet te halen maar het uiteindelijke doel werd omgezet in: strand, shoppen en Thai massages! Oké en als we er dan toch zijn…een beetje cultuur doen we dan ook maar!
In een week ontstressen en opladen.. voeg daarbij een tijdsverschil van 6 uur en een temperatuursverschil van 40 graden, wow dat komt binnen! Man, kids en kat thuis achterlaten, 12 uur vliegen, bagagerestrictie voor de heenweg, pfoeh dat valt niet mee!
Toch de vlucht gewaagd en daar zijn ze dan, 80% van de gooische vrouwen in Thailand. De andere 20 had een maand te vroeg geboekt en laat alleen de Thaise to do tips achter. Niet te spicey eten, goed insmeren, elke dag cola en chips, roaming uit! Thanks Annie! We missen je!!
Fietsen, klongen, en wakker blijven is de missie van dag 1! Dat laatste lukte wonderbaarlijk m.n. door de afsluiting op Khao San,waar de nodige portemonnees, leren tassen, havaianas, raybans en iphone hoesjes worden gekocht. Kaasje voor t Gooi!
Dag 2 staat in het tempelkader, Wat Saket, Wat Pho en Wat Arun worden afgevinkt. Te dure boottochtjes en taxiritjes worden geweigerd, leuke tuctuc jongetjes mogen mee! ’t Gooi leert snel! ‘ s Avonds lekker eten ja zet de tafel maar vol, wie doet ons wat, garnaaltje, krab, eendje, en geen herrie in de keuken! Daarna nog een lekker glaasje wijn in een barretje en knip knip met de vingers, weer met de taxi naar het prince palace. Wat een toepasselijke naam voor ons hotel!!
geluksbel
een hoogtepunt op een hoogtepunt!
Posted from WordPress for BlackBerry
visje gescoord!
We zien hier de mooiste plaatjes op de scooter! Kindjes in zijspan, tussen de kookspullen en het keukentje, met oma achterop. Met 3,4 personen op een brommertje, heel normaal! Voorop de baby, die tuttert aan de fles, papa rijdt en rookt een sigaretje, mama achterop en belt nog even naar de zaak! Het leven gaat hier niet alleen 24 uur door maar ook in alle omstandigheden! En de hele familie gaat overal mee heen! Gezellig!
in de buggy op de zijspan!
Posted from WordPress for BlackBerry
En dan net voordat de zon ondergaat, onderuit aan een privé-barretje, tijd voor een mojito!
Benodigheden voor 1 glas mojito:
cocktailglas
Vijzel, of stamper (nodig om de limoen en mintblaadjes goed aan te stampen in het glas)
Halve limoen in 4 stukjes gesneden
10 a 12 muntblaadjes
5 cl rum
Sodawater
3 a 4 theelepels (riet)suiker
ijsblokjes
cocktaillepel om te roeren
takje munt
2 rietjes
Bereiding:
Vul het glas met de muntblaadjes, limoenstukjes en suiker.
Stamp de muntblaadjes, limoenstukjes en suiker nu met de vijzel zodat de sappen van de muntblaadjes en limoenstukjes er goed uitkomen.
Vul nu het glas tot halverwege met ijs.
Giet nu de rum en sodawater in het glas.
Goed roeren totdat alles goed is gemengd.
Eventueel ijs toevoegen tot het glas bijna vol is.
Rietjes erin en geniet! Zee voor je neus, en langzaam wachten op de zonsondergang!
Plof, het is niet alleen denkbeeldig dat ik ben aangekomen, maar als de achterband van je scooter kapot knalt komt er toch een lichte bevestiging. Kapot dus, lekke band, niet geklaagd, alle gegevens bij de hand, dus ons scooterverhuurmeisje gebeld. Aha, ja ik kom eraan! Hoe zouden ze dat oplossen denk je, zeiden wij tegen elkaar? Nou zei Herman, die komen met een pick-up, daar rijden ze die scooter op en dan nemen ze ‘m mee om te maken en ons zetten ze even af bij het resort. Nee, zei C, er komt iemand op een scooter, die neemt onze scooter over, en wij krijgen die andere om verder te rijden. Zoals gewoonlijk hadden we het allebei mis, want wie rekent er nu op de Thaise ANWB:
Hoppa, ANWB mannetje komt, binnen 2 minuten de band eraf, Aha ventiel is kapot (gelukkig, lag niet aan mij!), nieuwe band gepakt, hop hop, vlug erop, pompen, pompen (130 keer!) en binnen 10 minuten reden wij weer vrolijk verder op ons eigen scootertje! Thailand blijft ons verrassen!
In ons guesthouse vinden ze het fijn wanneer we zelf ons visje gaan kopen op de markt, we geven het dan af en zij zorgen ervoor dat het gebakken, gefrituurde, “gecurriede” exemplaar ‘s avonds op ons bordje ligt!
Aangezien wij (m.n. ik) gek zijn van markten, voor ons een extra traktatie! Meestal gaan we voor garnalen, in alle maten verkrijgbaar, dimdammen over de prijs en nemen een zakje mee naar huis. Maar soms wil een mens wel eens wat anders, en eergister viel Herman z’n oog op onderstaande vis in dode vorm, sierlijk met wat soortgenoten op een mooi schaaltje! C zullen we die eens proberen? Prima als we ook maar wat garnalen doen hè..Een beetje vreemd keken de visverkopers wel, maar het visje, voor ons nog naamloos ging schoongemaakt mee naar ‘huis’.
Aha zeiden de koksdames, catfish! Frituren maar zeiden wij! Een beetje raar werd er gekeken, maar in het kader van de klant is koning ging het beestje de pan in! Een half uur later verdwenen, zwemmend in Hermans witte wijn. Na het eten moesten we toch even vragen of we dat nu goed hadden gezien, frituren jullie die vis normaal niet? Nou, zei de eigenaresse, het is vandaag Boedha-dag, en catfish is eigenlijk een heilige vis…uhh?? Die wordt meestal gebruikt om te offeren aan Boedha…ohhhh.. Tip van de dag, offer je vis aan Herman i.p.v. Boedha, zwemt ie nog lekker na!
2e kerstdag 2004, een van de ergste natuurrampen treft vele landen waarbij 250.000 mensen overlijden.
De zeebeving, tsunami, vanuit de Indische Oceaan treft zonder waarschuwing 14 landen.
Het is kerstmis en vele toeristen zijn in het getroffen gebied in Thailand op vakantie. Vele toeristen sterven deze kerstdag ten gevolge van de vloedgolf. O.a. meer dan 500 Zweden, en meer dan 500 Duitsers. In Thailand zelf zijn meer dan 5000 mensen gedood en meer dan 3000 mensen vermist. De vloedgolf heeft een snelheid van 900 km. per uur bereikt en kwam op sommige plaatsen tot 10 meter hoog.
Waarom vertel ik dit, omdat we hier in Khao Lak overal herinnerd worden aan wat toen gebeurd is. Overal staan inmiddels waarschuwingstorens die elke 1e en 15e van de maand om 8 uur een geluidstest laten horen. Overal staan borden met de evacuatierichting, als er een tsunami komt. Er staan borden met hoe hoog de tsunami op sommige plaatsen was. Er is een monument gemaakt van de plaats waar een marine/politie boot is gestrand, ettelijke kilometers landinwaarts.
Omdat ik toch regelmatig ‘s nachts die beukende zee hoor en dan denk aan wat de natuur voor geweld en verdriet kan aanrichten. Zoveel gezinnen ontwricht. Ook de eigenaresse van ons guesthouse en haar man, die toevallig net naar de markt waren met hun baby, zijn zelf net de dans ontsprongen, door uit hun rondtollende auto te kruipen en in een boom te klimmen. Haar zusjes hebben het drama niet overleefd.
2004 was niet alleen een dramajaar in mijn familie maar ook een groot dramajaar hier. Misschien geeft dat enige verbondenheid, een vreemd soort loyaliteitsgevoel?? In ieder geval zie ik de verdroogde bloemen liggen die hier 2e kerstdag neergelegd zijn en bedenk dan wat een verdriet hier is geweest, en nog is, hoe mensen hun leven weer opgepakt hebben, zonder die dierbaren.
Hoe zoveel jaren later er nog altijd een plek blijft voor die dierbaren, hoe dit alles ervoor gezorgd heeft dat het vandaag is zoals het is. Met verdriet, pijn, herinneringen, maar ook weer zon, vreugde, vooruitgang, nieuwe kansen. En ik besef weer eens te meer, neem de kansen die zich voordoen, laat ze niet liggen. Wanneer het je gegund is, leef je leven en geniet.
Drillen! We moeten gaan drillen, ik zie m’n zwembroekje niet meer, help, er rolt iets overheen!
Hoe zullen we dat doen, met overdag soms temperaturen van 37 graden is fitness geen optie, zwemmen hmmm, redelijk sterke stroming, fietsen..pfhhh veel te heet!
Weet je wat, we staan lekker vroeg op, dan een lange strandwandeling, tussendoor een beetje rennen, niet te lang, en dan afkoelen met een zweetwegnemende duik!
Als we dit toch elke dag doen, drillen we dat vetrandje er beslist af en zien we ons broekje weer!
We noemen het de Thaise Triatlon, 1000 meter strandwandelen, 100 meter zandrennen, 10 meter zeedobberen!
Triatlonstrand
Posted from WordPress for BlackBerry
Een avond stappen met Herman en Rico: “Wat zeg je? Ik hoor je niet..Wat bedoel je? Ik begrijp t niet. Wat? Hoezo? Ik kan t niet volgen..Zeg dat nog eens.
Wat? Wablief? ”
Het resultaat van een avond stappen met op de achtergrond een Thaise live-band, voeg daarbij een bucket alcohol, een Holla(l)nder en een Beek en D(r)onkenaar: wablief??
ik kan ‘m niet volgen..